‘-Η (τέως) Γιουγκοσλαβία (Jugoslavija), είναι μια χώρα που ιδρύθηκε μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο (1918) και διεθνώς αναγνωρίσθηκε στις 13 Ιουλίου 1922 αρχικά σαν *Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων*.
Ακολούθως, εξ αιτίας των κατά κύριο λόγο σλαβικών (slavija) εθνολογικά λαών της, που κατοικούσαν στην επικράτεια του Βασιλείου αυτού στο νότιο (jugο) τμήμα της Ευρώπης, στις 3 Οκτωβρίου 1929 μετονομάστηκε σε *Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας*!
-Γιουγκοσλαβία λοιπόν σημαίνει στην Κροατική γλώσσα *Νότιοι Σλάβοι*, δηλαδή *Βασίλειο των Σλάβων του νότου*, δηλώνοντας κατηγορηματικά, ότι ετούτες οι σλαβικής καταγωγής πολίτες, είναι μέτοικοι στην περιοχή της Βαλκανικής και της νοτίου Ευρώπης. Εδώ να θυμίσω, ότι αρχικά η περιοχή της π.Γ.Δ.Μ αποτελούσε μέρος του κρατιδίου της Σερβίας και
προσδιοριζόταν γεωγραφικά και διοικητικά, σαν *Μπανοβίνα (Επαρχία) του Βαρδάρη*!
-Όταν ανήλθε στην εξουσία (1944) ο αρχηγός των παρτιζάνων στρατάρχης Γιόσιπ Μπρόζ Τίτο, -(γεννήθηκε από Κροάτη πατέρα και Σλοβένα μητέρα στο χωριό Kούμροβετς της Αυστροουγγαρίας, σήμερα Κροατίας), άλλαξε το *Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας* σε *Δημοκρατική Ομόσπονδιακή Γιουγκοσλαβία* υποχρεώνοντας τον Βασιλιά να αναγνωρίσει, αφενός την νέα κυβέρνηση και αφετέρου την νέα ονομασία της χώρας. Οργάνωσε διοικητικά την χώρα σε έξι (6) Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες, μία από τις οποίες ήταν και η *Μπανοβίνα του Βαρδάρη*, που την μετονόμασε έξυπνα και στρατηγικά, αρχικά σε *Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας* και μετ΄ ού πολύ χρόνου, σε *Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (Γ.Δ.Μ)*. Η λέξη “Μακεδονία” συνεπώς, λειτούργησε δίκην προσδιοριστικού τοπωνυμίου, ορίζοντας εδαφικά την διοικητική επικράτεια της νέας Επαρχίας, γι΄αυτό και είχε -και έχει- επιθετικό εδαφικό προσδιορισμό στις λέξεις “Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία” και καθόλου μα καθόλου προσδιορισμό εθνολογικής ταυτότητας!
-Στην συνέχεια και προκειμένου να εξυπηρετήσει τα στρατηγικά του σχέδια και βλέψεις εξόδου προς το Αιγαίο και τις θερμές θάλασσες -(αγαπημένη φράση του Στάλιν, τρόπο τινά πολιτικός μέντορας του Τίτο)- έντεχνα και με διορατικότητα, ο Στρατάρχης τους αποκαλούσε έκτοτε και με εμμονή *Σλαβομακεδόνες*, σπέρνοντας στην ψυχή τους και το μυαλό τους, την ιδέα της υποτιθέμενης σλαβομακεδονικής εθνότητας, γλώσσας και εθνικότητας! Μέχρι λοιπόν του διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας (1992), η *βροντόφωνη εθνική μας σιωπή έγινε συνενοχή*, καθώς στο τόλμημα του Τίτο , η Ελλάδα απέδειξε ότι *ο σιωπών δοκεί συναινείν*! Κατά συνέπεια, σαν διαλύθηκε η *Ομόσπονδη Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας*, το νέο κρατίδιο λογικά άρχισε να αυτοπροσδιορίζεται σαν *πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (π.Γ.Δ.Μ) και διεθνώς FYROM (former Yugoslav Republic of Macedonia)! Έγιναν λοιπόν λάθη στο παρελθόν εκ μέρους μας! Όμως, αυτό δεν δικαιολογεί την συνέχιση τους στο σήμερα με δικαιολογία το χθες.
-Ο αποθανών πρόσφατα Κων. Μητσοτάκης, προκειμένου να επιλυθεί το διακρατικό και διμερές πρόβλημα της ονομασίας της γείτονος χώρας, πρότεινε επί πρωθυπουργίας του την ονομασία του σε ενιαία εκφορά *Σλαβομακεδονία*, να χρησιμοποιήσω εδώ μια προσφιλή τελευταίως λατινική έκφραση *Erga omnes*, που σημαίνει “προς όλους”, δηλαδή, σαν
μια λέξη, για κοινή χρήση εντός και εκτός (διεθνώς) της διοικητικής επικράτειας, του υπό σύσταση κρατιδίου των Σκοπίων. Ο Ανδρέας Παπανδρέου (Α.Π), ως αρχηγός τότε της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καθώς και *όλοι οι υπ΄ αυτού βουλευτές, μηδενός εξαιρουμένου(!!)*, αν θυμάμαι καλά και εκ των οποίων, μεγάλος αριθμός σήμερα βρίσκεται και μάχεται υπό την σημαία του ΣΥΡΙΖΑ(!!), αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία της ελάσσονος αντιπολίτευσης, συντασσόμενη στο πλευρό του
Α.Π, δήλωναν εμφατικά, ότι δεν είναι αποδεκτή ονομασία που περιέχει την λέξη “Μακεδονία, παράγωγό της ή σύνθετη ονομασία” και με πατριωτικό στόμφο συμπλήρωναν “δεν διεκδικούμε τίποτα – αλλά δεν παραχωρούμε και τίποτα”!
-Και όπως συμβαίνει στην ελληνική πραγματικότητα, ο εκλιπών Κων. Μητσοτάκης, στολίστηκε τότε με αρκετά προσβλητικά, υποτιμητικά και ανάξια λόγια, χαρακτηρισμούς και εκφράσεις, όχι μόνο για τους ίδιους τους ξεστομίζοντες αυτές, αλλά και για τον πολιτικό άνδρα, όπως και για όποιον άλλον άνθρωπο. Και σήμερα, με έκπληξη διαπιστώνουμε όλοι
μας, ότι βουλευτές που χθες ήταν υπέρμαχοι των θέσεων και απόψεων του τότε κομματικού τους αρχηγού, σήμερα να είναι διακεκριμένοι ξιφομάχοι και μπροστάρηδες στο ακριβώς αντίθετο -*ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ*! Τι άλλαξε άραγε; Μα ο αρχηγός, γι΄ αυτό και βούλονται κατά πως ορίζει εκείνος!! Αλήθεια, θα ήταν άδικο, εάν σήμερα επιστρέφονταν οι ίδιοι ακριβώς χαρακτηρισμοί στους βουλευτές του τότε ΠΑΣΟΚ και σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ;
-Και αναρωτιέμαι, άραγε και τότε και τώρα, ποια ονομασία είναι πλησιέστερα στην ιστορική αλήθεια, η *Σλαβομακεδονία*, που δεν αδικεί κανέναν και δέχεται την ιστορική αλήθεια, ότι δηλαδή, οι βόρειοι γείτονες μας είναι *Σλάβοι στην εθνολογική τους καταγωγή*, που κατήλθαν τον 7ο μ.Χ αιώνα στην περιοχή της ιστορικής βόρειας Μακεδονίας και έκτοτε κατοικούν σε τούτη, ή το σκέτο *Δημοκρατία της Μακεδονίας*; Ποιας Μακεδονίας, άραγε;
-Της Μακεδονίας, που 8 αιώνες πριν την έλευση των σλαβικών αυτών φυλών, σύμφωνα με τον γεωγράφο της αρχαιότητας Στράβων (64 π.Χ – 24 μ.Χ), ήταν ελληνική γή, *Ἔστι μὲν οὖν Ἑλλὰς καὶ ἡ Μακεδονία*;
-Της Μακεδονίας, που έγινε γνωστή ανά την υφήλιο από τον Έλληνα Στρατηλάτη, τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος έζησε την περίοδο 356 π.Χ – 323 π.Χ, δηλαδή 3 -4 αιώνες πριν από τον γεωγράφο Στράβωνα και 10
αιώνες και πλέον πριν από την κάθοδο των Σλάβων;
-Της Μακεδονίας, του βασιλιά Φιλίππου, του Αλέξανδρου του Β’, του φιλοσόφου Αριστοτέλη – διδασκάλου του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τόσων άλλων, “των οποίων ουκ έστιν αριθμός”;
-Αν λοιπόν, η ελληνικότατη λέξη και περιοχή *ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ* παραχωρηθεί στους Σλάβους γείτονές μας και ταυτοποιήσει και νομιμοποιήσει διεθνώς και νομικά το κράτος τους με τούτη την ονομασία, τους ίδιους σαν *Μακεδόνες* και την γλώσσα τους ως *Μακεδονική*, τότε διαπράττομαι σαν έθνος, αφενός μια μεγάλη *ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ* -άρα ιερόσυλοι- και
αφετέρου, παραδίδουμε μέρος της εθνικής μας ταυτότητας και γινόμαστε ηθικοί αυτουργοί και συναυτουργοί, βάζοντας οι ίδιοι το μαχαίρι των μελλοντικών περαιτέρω κάθε μορφής αξιώσεων και διεκδικήσεων εκ μέρους των μετοίκων Σλάβων, με ότι αυτό ήθελε σημάνει και σημαίνει για την πατρίδα, το έθνος και το μέλλον των παιδιών μας!
-Γι αυτό και το σύνολο του ελληνικού λαού και ανά την υφήλιο ελληνισμού, πληθώρα ιστορικών επιστημόνων, ικανός αριθμός κληρικών και ιεραρχών, ύψωσαν και υψώνουν φωνή διαμαρτυρίας και αυθόρμητα προσέρχονται και ορθώνουν το εθνικό τους ανάστημα απέναντι σε πολιτικούς και πολιτικές – γιατί τους βρίσκει αντίθετους, όχι από συμφέρον, ούτε από πείσμα και γινάτι, μα γιατί η εθνική τους ψυχή, η πατριωτική τους καρδιά, η μνήμη εκείνων που μέχρι σήμερα λάξευσαν και
έστησαν το εθνικό άγαλμα αυτής της χώρας, εκείνων που σμίλευσαν την ιστορία της ανάγλυφα στο βιβλίο της ανθρωπότητας, εκείνων που τίμησαν το όνομα Μακεδών και Έλληνας, τους επιβάλλει να περιφρουρήσουν όλα αυτά με κάθε τρόπο και μέσον!
-Και εσύ που δεν συμφωνείς με τις σκέψεις μου αυτές, μπορείς ανεμπόδιστα να με αποκαλέσεις και εμένα *φασίστα*, *ακροδεξιό*, *εθνικιστή* και όπως αλλιώς νομίζεις. Το μόνο εύκολο να ετεροχαρακτηρίζεις! Το δύσκολο είναι αλλού! Να έχεις αυτογνωσία και να αυτοχαρακτηρίζεσαι! Να έχεις και την ευγένεια, να δημοσιοποιήσεις με ταυτότητα και τις δικές σου απόψεις, ώστε να δώσεις σε τρίτους την δυνατότητα αφενός να σε ζυγίσουν και αφετέρου να σε χαρακτηρίσουν, αλλά και να αναπτυχθεί ένας αξιοπρεπής δημόσιος διάλογος, με αντιπαράθεση επιχειρημάτων.
-Κλείνοντας, θα επιθυμούσα να καταθέσω δημόσια και την εξής σκέψη μου, ότι *”Δημοκρατία”, δεν νοείται ένα πολίτευμα, μόνο από τον τρόπο που ανήλθαν στην “εξουσία” οι κυβερνώντες, αλλά και από τον τρόπο που αυτοί λειτουργούν την πρώτη και ασκούν την δεύτερη*! Και στην Δημοκρατία, που γεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα, η βασική προϋπόθεση ήταν και είναι, οι πολίτες να μιλούν και οι πολιτικοί να ακούν τον λαό.
-Γιατί, Δημοκρατία σίγουρα δεν ονομάζεται εκείνο το πολίτευμα, που αγνοεί την φωνή των πολιτών του και καμιά εξουσία που απορρέει από την Δημοκρατία, δεν νομιμοποιείται να αγνοεί τις ανησυχίες και να κωφεύει στα κελεύσματα του λαού! Αυτά συμβαίνουν μόνο σε αυταρχικά και απολυταρχικά καθεστώτα!
Ρουσσάκης Σαρ. Πολυχρόνης
Έλλην το γένος
Πατριώτης κατά το ήθος
Σκεπτόμενος κατά το έθος
(30/12/18)
