Πτωτική τάση έλαβαν οι βάσεις 2015 για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ ύστερα από τα χθεσινά, ιδιαίτερα δύσκολα, θέματα στα Μαθηματικά και στα Αρχαία κατεύθυνσης.
Τα δύο μαθήματα είναι πρώτης βαρύτητας, καθώς ο βαθμός σε αυτά προσμετράται με συντελεστή 1,3: τα Αρχαία για τους υποψηφίους της θεωρητικής κατεύθυνσης που διεκδικούν μία θέση στις φιλολογίες, στις νομικές και στα τμήματα κοινωνικών επιστημών, και τα Μαθηματικά για τους υποψηφίους της τεχνολογικής κατεύθυνσης, που διεκδικούν την εισαγωγή τους στα τμήματα θετικών (φυσικομαθηματικές κ.ά.) και τεχνολογικών επιστημών (πολυτεχνεία, πληροφορική).
Βέβαια, οι επιδόσεις στα Μαθηματικά επηρεάζουν και την πορεία των βάσεων εισαγωγής στις περιζήτητες σχολές υγείας, καθώς στο μάθημα εξετάζονται (όχι ως πρώτης βαρύτητας) οι υποψήφιοι της θετικής κατεύθυνσης. Ειδικότερα, ως «τα δυσκολότερα των τελευταίων ετών» χαρακτήρισε η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία (ΕΜΕ) τα θέματα των Μαθηματικών, προσθέτοντας ότι «το ποσοστό των ερωτημάτων αυξημένης δυσκολίας είναι μεταξύ των υψηλότερων συγκρινόμενο με τα θέματα των προηγουμένων ετών». Εκτός από τον υψηλό βαθμό δυσκολίας, τα θέματα ήταν και πολλά.
Χαρακτηριστικό είναι, επίσης, ότι σύμφωνα με την ΕΜΕ, ο διατιθέμενος χρόνος δεν επαρκούσε για την πλήρη και επιτυχή διαπραγμάτευση των θεμάτων. «Αρκετά υποερωτήματα είχαν περισσότερες από μία λύσεις. Αν κάποιος υποψήφιος επέλεγε τις έξυπνες και γρήγορες λύσεις, τότε θα κέρδιζε σημαντικό χρόνο. Ως προς τα Αρχαία, στους υποψηφίους δόθηκε προς εξέταση διδαγμένο κείμενο του Πρωταγόρα σχετικά με την πολιτική αρετή, ενώ το αδίδακτο κείμενο ήταν από το έργο του Θουκυδίδη «Ιστορίαι».
«Το κείμενο είναι απαιτητικό, χαρακτηριστικό, όμως, για τη θουκυδίδεια πυκνότητα λόγου και ύφους» σχολίασε η Πανελλήνια Ενωση Φιλολόγων, προσθέτοντας πάντως ότι ήταν εύστοχη η επιλογή του διδαγμένου κειμένου από τον Πρωταγόρα σχετικά με την πολιτική αρετή. Το γνωστό κείμενο,δεν είχε επιλεγεί ποτέ στο παρελθόν. Ως προς το απόσπασμα του άγνωστου κειμένου, ο κ. Μπικάκης κρίνεται απαιτητικό για τους μαθητές, με δεδομένο ότι ο λόγος του Θουκυδίδη θεωρείται πυκνός και δυσνόητος, ενώ για την αποκωδικοποίηση των νοημάτων απαιτούνταν ένταξη στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο. Η έλλειψη νοηματικής συνοχής και αλληλουχίας δεν διευκόλυνε τους μαθητές στην κατανόηση και τη μετάφρασή του.
