Κάθε Τρίτη η ίδια ιστορία. Στις 20:00 απαγορεύεται η στάθμευση στον χώρο της λαϊκής, στις 21:00 κλείνουν τα εμπορικά καταστήματα και στο ενδιάμεσο πέφτουν πρόστιμα.
Είναι όμως αυτή η ουσία του προβλήματος;
Μια πρώτη σκέψη θα ήταν η στάθμευση σε δύο ζώνες. Η μία να παραδίδεται στους παραγωγούς στις 20:00 και η άλλη στις 21:00. Που νομίζω ότι το επιτρέπουν η διαμόρφωση του χώρου, οι ανάγκες των παραγωγών.
Ας θέσουμε όμως και τα δυσκολότερα ερωτήματα.
Μήπως το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι ένα σημαντικό μέρος της στάθμευσης στο κέντρο της Πτολεμαΐδας εξαρτάται από έναν χώρο που μία ημέρα την εβδομάδα έχει εντελώς διαφορετική χρήση;
Θα μπορούσε η λαϊκή αγορά να μεταφερθεί κοντά στις αθλητικές εγκαταστάσεις ή στον σιδηροδρομικό σταθμό; Υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές; Πώς θα επηρεάζονταν οι παραγωγοί, οι ηλικιωμένοι, οι καταναλωτές και η εμπορική κίνηση του κέντρου; Όλα αυτά θέλουν μελέτη, μέτρηση, συζήτηση με τους κατοίκους, με τους καταστηματάρχες, αποφάσεις ΔΣ αλλά κάτι τέτοιο μας διασφαλίζει ότι δεν θα ζούμε καταστάσεις που κάνουν τον διαβίωση στην πόλη απεχθή
Και κάτι ακόμη. Το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας του ίδιου του Δήμου προβλέπει οργανωμένη στάθμευση, επαναλειτουργία υπόγειου δημοτικού πάρκινγκ και ελεγχόμενες θέσεις. Σε ποιο στάδιο βρίσκονται όλα αυτά;
Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις σε δύσκολα προβλήματα. Οι εύκολες βεβαιότητες και τα συνθήματα είναι το καταφύγιο του λαϊκισμού και των άκρων.
«Ας πάει η απαγόρευση στις 21:00». «Ας κλείνουν τα μαγαζιά στις 20:00». «Υπάρχει απόφαση, κόβουμε πρόστιμα και τελειώσαμε».
Καθεμία από αυτές τις απαντήσεις βολεύει κάποιον και μεταφέρει το πρόβλημα σε κάποιον άλλον.
Η εφαρμογή των κανόνων είναι απαραίτητη. Αλλά η τήρηση μιας απόφασης δεν μας απαλλάσσει από την υποχρέωση να εξετάζουμε αν η ίδια η απόφαση εξακολουθεί να αποτελεί την καλύτερη λύση.
Δεν χρειάζεται να επιλέξουμε στρατόπεδο ανάμεσα στους εμπόρους, τους παραγωγούς και τους πολίτες. Χρειάζεται να σχεδιάσουμε μια πόλη που να τους χωράει όλους.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος θα κερδίσει αυτή τη μία ώρα. Είναι ποιος σχεδιάζει την Πτολεμαΐδα για τα επόμενα είκοσι χρόνια.
*Από ανάρτηση στο facebook του Βασίλη Παμπόρη
