Τελώντας το ετήσιο καθιερωμένο μνημόσυνο τού Μποδοσάκη Αθανασιάδη, ό Δήμος Πτολεμαΐδας, τίμησε τον μεγάλο Δωρητή-Ευεργέτη του Μποδοσάκειου Νοσοκομειακού Συγκρο¬τήματος πού πρόκειται να ανεγερθεί στην πόλη μας.
Το Μνημόσυνο τελέστηκε στο Μητροπολιτικό Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος και το παρακολούθησαν όλες οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές της πόλεως, πρόεδροι των γύρω κοινοτήτων και πλήθος κόσμου.
Παρών, από πλευράς ιδρύματος Μποδοσάκη, ό Γεν. Γραμματέας κ., Βλαστός, που ήρθε από την Αθήνα να παρευρεθεί στο Μνημόσυνο.
Μίλησε για λίγο ό Δήμαρχος κ. Π. Τόττης, αναφερθείς στην προσωπικότητα τού Αείμνηστου Μποδοσάκη με τα έξης λόγια:
Σεβαστοί Πατέρες της Εκκλησίας μας, κ.κ. εκπρόσωποι Πολιτικών και Στρατιωτικών “Αρχών, κύριοι εκπρόσωποι τού Ιδρύματος, κυρίες και κύριοι,
Μαζευτήκαμε σήμερα όλοι μας στον ιερό αυτό χώρο για να τιμήσουμε την μνήμη τού σπουδαιότερου Εθνικού ευεργέτη τής νεώτερης Ελλάδος.
Την μνήμη του, Μποδοσάκη Αθανασιάδη, ιδρυτή του Ιδρύματος Μποδοσάκη πού χρηματοδοτεί στην πόλη μας την ανέγερση Νοσοκομειακοί συγκροτήματος 220 κλινών δαπάνης περίπου ενός δισεκατομμυρίου δραχμών, νοσοκομείο πού θα εξυπηρετήσει πλήρως τις νοσηλευτικές ανάγκες τής Πτολεμαΐδας και γενικά τής Δυτικής. Μακεδονίας και ή κατασκευή του οποίου αρχίζει τις αρχές “Απριλίου.
Το Δημοτικό Συμβούλιο σε έκτακτη συνεδρίαση την 15η Φεβρουάριου 1980 αποφάσισε να τελεί κάθε χρόνο μνημόσυνο στον μεγάλο Μποδοσάκη σαν ελάχιστο φόρο τιμής προς τον Εθνικό μας δωρητή.
Αγαπητοί μου, μεγάλες και εκλεκτές προ¬σωπικότητες γεννιούνται κάθε εκατό ή και περισσότερα χρο¬νιά. Είναι κατά τον Γκαίτε, οι προσωπικότητες εκείνες πού ή αποφασιστικότητα τους αποτελεί υπέρτατη αρχή στο να έχουν απεριόριστη πίστη στον πιο υψηλό σκοπό τής κάθε αξιόλογης δημιουργίας.
‘Ένα από τα δύσκολο συνάντησα αυτά κεφάλαια υπήρξε και ό γνωστός στο Πανελλήνιο και όχι μόνο, ΜΠΟΔΟΣΑΚΗΣ-ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ.
Την αξία και την εξυπνάδα τού Μποδοσάκη είχε διαβάσει στα μάτια του κατά την βάπτισή του ο Παπαγιάννης, αργότερα πρόσφυγας στον Πελαργό και προείπε το μεγάλο του ανέβασμα.
“Ο Μποδοσάκης αγαπητοί μου συμπολίτες, από πολύ μι¬κρός γνώρισε τις πίκρες τής ζωής, Δέκα χρόνων ήταν ό¬ταν έφυγε πάμπτωχο παιδί από το χωριουδάκι του την Νίγδη τής Καππαδοκίας και πήγε στην πολιτεία, στα Άδανα, να βρει την τύχη του και ή τύχη του άρχισε με τα θελήματα, κουβαλούσε από ένα μικρομάγαζο όπου τον προσέλαβαν, ως υπάλληλο, τα ψώνια των πελατών στα σπίτια τους και έκανε και άλλες μικροδουλειές”.
“Έτσι με εφόδια την πίστη του στον Θεό και στην Ορθόδοξη Χριστιανική Θρησκεία, την πείρα τής ζωής, το καταπληκτικό μυαλό του και την εργατικότητα του κατόρθωσε να γίνει ό υπ’ αριθμό ένας δ ή μ ιο υ ρ γ ό ς και ό ρ α μ α τ ι σ τ ή ς στον τόπο μας για μια μακρά χρονική περίοδο. Δημιουργός πού θα παραμείνει σαν θρύλος στην Ιστορία των δημιουργών.
Σαν όλους τούς μεγάλους οραματιστές προηγήθηκε από την εποχή του. Είδε το μέλλον τής χώρας στην εκβιομηχάνιση και αφιέρωσε την οξυδέρκειά του πού υπήρξε και συμ¬πύκνωση και ή έκφραση όλων των φυλετικών μας αρετών, στην πραγμάτωση αυτού τον» σκοπού.
Τα έργα τον είναι γνωστά και σκόρπια σ’ όλη τη χώρα μας.
Θα περιοριστώ να αναφέρω μόνον 4 σημαντικά, γιατί φέρνουν από τη γέννησή τους την προσωπική σφραγίδα τον, δίπλα στο εργοστάσιο Λιπασμάτων του Πειραιά και το Καλυκοποιείο για τα όποια ιδιαίτερα μόχθησε.
Θα αναφέρω έτσι το γνωστό σε όλους μας συγκρότημα της ΛΙ•ΠΤΟΛ, το συγκρότημα παραγωγής Νικελίου της Λάρυμνας, δηλαδή τη γνωστή ΛΑΡΚΟ, τις Χημικές Βιομηχανίες Βορείου Ελλάδος στην Θεσσαλονίκη και την Ελληνική ‘Υαλουργία στην Ελευσίνα.
Το καταπληκτικό με τον άνθρωπο αυτόν, αγαπητοί μου συμπολίτες, είναι ότι. την επιτυχία του δεν την θεώρησε αυτοσκοπό, δεν την κράτησε για τον εαυτό του, την μοιράσθηκε με τον τόπο κάνοντας έργα Εθνικά, αναπτυξιακά, φιλανθρωπικά, φιλεκπαιδευτικά κλπ.
Ή μεγάλη του συμβολή στον κοινωνικό τομέα, κατάληξε στη δημιουργία τον Ιδρύματος Μποδοσάκη πού αποβλέπει, σύμφωνα με την θέληση τον ιδρυτή τον, στην οικονομική και κοινωνική πρόοδο τής χώρας μας.
Στο ίδρυμα αυτό μεταβίβασε, ζώντας. όλη τον την περιουσία και έτσι ό νέος μεγάλος Εθνικός μας δωρητής συνετέλεσε στην αναβίωση ενός εξαίρετου Ελληνικού Εθίμου των Ιστορικών μεγάλων Εθνικών δωρητών του Ελληνικού Γένους.
”Ας μου επιτραπεί να αναφερθώ και σε κάτι το τοπικό.
Στην χρονική περίοδο τον 1955, όπως είναι γνωστό, ο Μποδοσάκης με την ανάληψη και την εκμετάλλευση του λιγνίτη της περιοχής Πτολεμαΐδας, θεώρησε εύλογο να επισπευτεί και την Πτολεμαΐδα πού ακόμα τότε ήταν ένα λασποχώρι.
Τον έγινε μία παλλαϊκή υποδοχή, ο χώρος έξω από το Δημαρχείο ήταν κατάμεστος από ένα λαό που ζητωκραύγαζε και χειροκροτούσε ευγνωμονώντας.
Ό Δήμος εκτιμώντας την μεγάλη προσωπικότητα του Μποδοσάκη του παρέθεσε και αντάξιο γεύμα.
Ό Μποδοσάκης ενθουσιάστηκε, τόσο από την υποδοχή και την περιποίηση ώστε, να υποσχεθεί κάθε ηθική και υλική, προς την πύλη μας, συμπαράσταση και το έκανε αυτό γιατί εδώ υπήρχε ό λιγνίτης, μα και γιατί, αρκετοί από τούς μακρινούς συγγενείς και πατριώτες του ήταν εγκατεστημένοι εδώ στην Πτολεμαΐδα και στο χωριό Πελαργός.
Εμείς με τη ψυχή θλιμμένη περιοριζόμαστε σήμερα στα λίγα αυτά λόγια, για να αποτίσουμε φόρο τιμής στην μνήμη του Μεγάλου ανδρός.
“Ας είναι ελαφρύ το χώμα πού τον σκεπάζει.
Στη συνέχεια ό Δήμος παρέθεσε δεξίωση στις αρχές και το λαό, στο Κέντρο «ΠΑΛΛΑΔΙΟ».
Ό κ. Βλαστός πρόσφερε στο Δήμο μας φωτογραφία της Μακέτας του υπό κατασκευή τεράστιου, ΜΠΟΔΟΣΑΚΕΙΟΥ, Νοσοκομείου.
