Την αγανάκτησή του για την εγκατάλειψη της Πενταβρύσου από το Δήμο Εορδαίας εκφράζει ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας, Τηλέμαχος Σωτηριάδης, σε συνέντευξή του στον «Π», τονίζοντας ότι ο δήμος δεν διαθέτει εργατικό προσωπικό ή μηχανήματα για την περιποίηση και το συμμάζεμα των χωριών του δήμου ή τουλάχιστον του δικού του χωριού, ενώ επισημαίνει ότι λιμνάζουν εδώ και χρόνια αναγκαία έργα που έχουν ανάγκη οι κάτοικοι του χωριού.
Εκφράζει το παράπονο του γιατί «η Πεντάβρυσος ήταν το πιο προοδευμένο χωριό της περιοχής και κατάντησε το χειρότερο», όπως λέει, επισημαίνοντας ότι «όσα έργα έγιναν τα τελευταία χρόνια στην Πεντάβρυσο έγιναν με δική μου πρωτοβουλία, με προσωπική εργασία και δαπάνη και τη βοήθεια των παιδιών μου, ενώ ο δήμος τόσα χρόνια δεν μπορεί να λύσει ούτε το σοβαρό πρόβλημα με τα λύματα του Ανατολικού που πνίγουν το χωριό μας ή να ρίξει άσφαλτο σε ένα δρόμο που θα μειώσει πάνω από το μισό την απόσταση από την Πεντάβρυσο στην Πτολεμαΐδα.»
Αναφέρει συγκεκριμένα ότι ενώ με δική του πρωτοβουλία και τη συνδρομή των αδελφών Σωτηριάδη οι οποίοι εκτέλεσαν έργα δωρεάν – χωματουργικά κυρίως- ύψους 136.000 ευρώ και του μηχανικού Δημήτριου Κεβρεκίδη, διανοίχτηκε και διαπλατύνθηκε ένας παλιός αγροτικός δρόμος που συντομεύει κατά 4,5 χιλιόμετρα την απόσταση από την Πτολεμαΐδα, έγιναν παράδρομοι για τα χωράφια και έπεσε χαλίκι, «ο δήμος τόσα χρόνια δεν προχωρά το έργο της ασφαλτόστρωσης του δρόμου αυτού που απέχει μόλις 4 χιλιόμετρα από την Πτολεμαΐδα (περνά πίσω από τον Οικισμό Καρδιάς και βγαίνει στο δημοτικό κολυμβητήριο), με αποτέλεσμα ο κόσμος να πηγαινοέρχεται μέσω Περδίκκα. Συνεχίζει δηλαδή να χρησιμοποιεί ένα δρόμο με μεγάλη κυκλοφορία στον οποίο συμβαίνουν συχνά τροχαία ατυχήματα και να επιβαρύνεται οικονομικά, καθώς η απόσταση μέσω Περδίκκα είναι 8,5 χιλμ. ενώ θα μπορούσε να πηγαίνει με ασφάλεια στην πόλη μέσα σε 5 λεπτά». Έπεσε αμμοχάλικο, έγιναν έργα αποχέτευσης, οι μελέτες είναι έτοιμες και μένει μόνο η ασφαλτόστρωση, λέει «αλλά εδώ και 60 χρόνια αντί να πηγαίνουμε από Πεντάβρυσο- Πτολεμαΐδα από ένα δρόμο 4 χλμ. βαδίζουμε 8,5 χλμ. με τον κίνδυνο να σκοτωθούμε. Αν υπολογιστεί το κόστος της βενζίνης που καταναλώνουν οι κάτοικοι της Πενταβρύσου στο πάνε έλα θα είχε κατασκευαστεί δέκα φορές δρόμος 3 χιλιομέτρων.»
Ο πρόεδρος της Πενταβρύσου έκανε ιδιαίτερη αναφορά στα αστικά λύματα του Ανατολικού, λέγοντας ότι «δημιουργούν λίμνες ολόκληρες, βγαίνουν στους δρόμους, τα χωράφια, 100 στρέμματα με καλλιέργειες είναι πνιγμένα στα λύματα. Δεν μπορούν να πάνε οι αγρότες στα χωράφια τους. Έχουμε δίπλα μας μια τεράστια εστία μόλυνσης, το χωριό πνίγεται στα κουνούπια. Το περασμένο καλοκαίρι πάνω από το μισό χωριό είχε πάθει γαστρεντερίτιδα γιατί εκεί κοντά βρίσκεται και ο αγωγός ύδρευσης». Δηλώνει μάλιστα ότι «δεν πρόκειται να το αφήσω έτσι το ζήτημα με τα λύματα. Θα προβώ σε καταγγελίες, θα φτάσω μέχρι και στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το θέμα αυτό, εάν δεν αναλάβει δράση για το θέμα αυτό ο δήμαρχος. Γιατί οι υπηρεσίες είναι εναντίον μου, πουθενά δεν βοήθησαν.»
Επισημαίνει δε ότι «γενικότερα η Πεντάβρυσος είναι περιτριγυρισμένη από αστικά λύματα, γιατί κι από την άλλη πλευρά του χωριού λιμνάζουν τα λύματα του Περδίκκα.» Και για του λόγου το αληθές μάς ξενάγησε και στη συγκεκριμένη περιοχή για να διαπιστώσουμε ότι πράγματι και μια άλλη περιοχή δίπλα από το χωριό έχει μετατραπεί σε βάλτο από τα λύματα του Περδίκκα.
Ο πρόεδρος της Πενταβρύσου εξέφρασε γενικότερα το παράπονό του για την ολιγωρία του δήμου και για ένα άλλο έργο, αντιπλημμυρικό, λέγοντας ότι «αργεί σημαντικά η μελέτη του έργου, ακόμα περιμένω την μελέτη που υποσχέθηκε ο δήμος.»
Διαμαρτυρίες εξέφρασε όμως και για τη γενικότερη απουσία του δήμου. «Ο δήμος δεν έρχεται, ούτε στέλνει προσωπικό για απλές εργασίες, να επισκευάσει τα φωτιστικά του χωριού που είναι σε αθλία κατάσταση, τα περισσότερα δεν ανάβουν», είπε και σημείωσε: «Θέλουμε 180 λάμπες, αλλά τούς επισήμανα ότι το δίκτυο φωτισμού έχει πρόβλημα και θέλει επιδιόρθωση γιατί έχει πρόβλημα. Δεν αρκεί να αλλάζονται οι λάμπες, πρέπει να γίνει επιδιόρθωση του δικτύου, αλλά ο δήμος δεν ενδιαφέρεται. Ό,τι ζητάω ο δήμος δεν μου δίνει τίποτα. Μόνο μια φορά που μου έδωσαν μηχανήματα για τρεις μέρες γιατί ήθελα να διευθετήσουμε τα λύματα του Ανατολικού, για να τα ρίξουμε μέσα στον αγωγό, αλλά δεν με άφησαν, με σταμάτησαν και τα λύματα συνεχίζουν να περιφέρονται στα χωράφια.»
Ο κ. Σωτηριάδης αναφέρει ότι η κατάσταση αυτή δεν είναι σημερινή, το ίδιο γινόταν και με τις προηγούμενες δημοτικές αρχές με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να παίρνει πρωτοβουλίες για να γίνουν κάποια έργα στο χωριό. «Την πλατεία την έχω κάνει μόνος μου, με λεφτά δικά μου, μια και κάποια στιγμή το πήρα απόφαση ότι δεν πρόκειται να γίνει από το δήμο, το μόνο που έβαλε ο δήμος ήταν 8.000 ευρώ για κυβόλιθους επί Βρυζίδου. Έκανα ανακαίνιση του αγροτικού ιατρείου, εξωραϊσμό του Πνευματικού Κέντρου, του προαύλιου της εκκλησίας, ανακαίνιση του Μορφωτικού Συλλόγου “Διγενής”, περιφράξεις, πράσινο, εξωραϊσμό των κοιμητηρίων. Γκρέμισα παλιά επικίνδυνα οικήματα και απομάκρυνα με δική μου πρωτοβουλία τα μπάζα και διάνοιξα κι άλλο δρόμο, το δρόμο Πενταβρύσου- Ανατολικού.»
Δήλωσε ωστόσο ότι στο μεταξύ σταμάτησε να κάνει εργασίες μόνος του διότι «κυνηγήθηκα από κάποιους χωριανούς, μου έκαναν καταγγελίες, με έστειλαν στα δικαστήρια και με έχουν ρίξει 8 μήνες φυλακή και δεν με συμπαραστάθηκε ο δήμος. Μόλις γίνουν καταγγελίες τρέχουν οι υπηρεσίες του δήμου, για να βοηθήσουν το χωριό δεν τρέχουν. Με σταμάτησαν όταν θέλησα να ρίξω τα λύματα στον αγωγό και συνεχίζουν τα λύματα να περιφέρονται στα χωράφια. Όπως κι όταν έκανα εργασίες για τοποθέτηση αγωγού στο ρέμα γιατί λέει έριξα χώματα σε χωράφι. Αλλά δεν ήρθαν να δουν εάν έγινε ένα έργο, να πουν εάν έγινε καλά. Κι ας έπεσαν πολλά χιλιάρικα ευρώ στο χωριό.» Το ίδιο έγινε, προσθέτει και στην περίπτωση ανακαίνισης του κτηρίου του Μορφωτικού Συλλόγου, που έγινε καταγγελία γιατί το κτήριο δεν διέθετε άδεια αλλά και γιατί διεκδικούσε το κτήριο κάτοικος του χωριού. «Τώρα πλέον ό,τι κάνω θα γίνεται μόνο με έγγραφα. Δεν πρόκειται επειδή αδιαφορούν οι υπηρεσίες να συνεχίσω να κάνω έργα μόνος μου και να διαθέτω το μισθό και τις οικονομίες μου για να πληρώνω εργάτες για να περιποιούνται το χωριό και να με κυνηγάνε κι από πάνω Αλλά φοβάμαι ότι δεν θα γίνει τίποτα. Δεν έχω πλέον εμπιστοσύνη στις υπηρεσίες του δήμου και της Περιφέρειας.»
