Πόλεμος ανακοινώσεων για την εικόνα της Κοζάνης να αγωνιστεί με 9 παίκτες - Τι απαντάει η διοίκηση στα «Λιοντάρια»: «Στα δύσκολα φαίνεται ποιος αγαπά πραγματικά τον σύλλογο»

Σε υψηλούς τόνους συνεχίζεται η αντιπαράθεση γύρω από την κατάσταση στον ΦΣ Κοζάνη, μετά την εικόνα της ομάδας στο παιχνίδι με τον Κρόκο. Στην ανακοίνωση των «Λιονταριών», που χαρακτήρισαν την κατάσταση «κωμωδία» και ζήτησαν την ανάληψη πρωτοβουλιών για αλλαγή σκηνικού, απαντά ο πρόεδρος του συλλόγου, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την αγωνιστική εικόνα, αλλά ταυτόχρονα ασκώντας κριτική σε όσους, όπως αναφέρει, περιορίζονται σε ανακοινώσεις χωρίς έμπρακτη στήριξη. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει, μάλιστα, στα περιστατικά που καταγγέλλει ως ρατσιστικές επιθέσεις στην κερκίδα, υπογραμμίζοντας ότι «δεν πρόκειται να γίνουν ανεκτές».

Η ανακοίνωση του προέδρου του ΦΣ Κοζάνη

“Τι εύκολες που έγιναν πλέον οι βαρύγδουπες ανακοινώσεις… Γράφονται γρήγορα, μοιράζονται εύκολα στα μέσα ενημέρωσης και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και γεμίζουν με θεατρικές αναφορές. Η πραγματικότητα όμως που ζούμε καθημερινά μέσα στην ομάδα είναι πολύ λιγότερο θεατρική.

Η εικόνα της Κυριακής με 9 παίκτες και χωρίς προπονητή ήταν κακή. Δεν χρειάζεται καμία ωραιοποίηση και δεν πρόκειται να κρυφτώ πίσω από δικαιολογίες. Πρώτος εγώ, ως Πρόεδρος, πονάω και στεναχωριέμαι γι’ αυτή την εικόνα. Το ουσιαστικό ερώτημα όμως είναι από ποιο σημείο ξεκίνησε η φετινή προσπάθεια.

Αναλάβαμε το βάρος μιας ομάδας ήδη υποβιβασμένης στο Α’ Τοπικό, με οικονομικές υποχρεώσεις, ελάχιστους διαθέσιμους ποδοσφαιριστές και κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Παρ’ όλα αυτά, βάλαμε πλάτη, ματώσαμε οικονομικά και προσωπικά, τακτοποιήθηκαν επείγουσες υποχρεώσεις, εξασφαλίστηκε η συμμετοχή στο πρωτάθλημα και το ρόστερ άρχισε να χτίζεται ξανά, ενώ η μεταγραφική περίοδος παραμένει ακόμη ανοιχτή.

Ως Πρόεδρος αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη για την εικόνα που παρουσίασε η ομάδα την Κυριακή. Άλλο όμως η ανάληψη της ευθύνης και η καλόπιστη κριτική και άλλο ο ισοπεδωτικός μηδενισμός. Ποια ακριβώς είναι η έμπρακτη συμπαράσταση όσων σήμερα φωνάζουν; Πόσοι βγήκαν πόρτα πόρτα και μαγαζί μαγαζί για να στηρίξουν την ομάδα; Πόσα διαρκείας βοήθησαν να πουληθούν; Πόσους ανθρώπους κινητοποίησαν; Πόσες φορές έβαλαν πραγματικά πλάτη όταν χρειάστηκε;

Και αν υπήρχε τόση αγωνία για την επιβίωση του συλλόγου, γιατί δεν οργανώθηκε μια εκδήλωση, ένας χορός, μια καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης ή οποιαδήποτε άλλη ουσιαστική πρωτοβουλία; Η αγάπη για μια ομάδα δεν αποδεικνύεται μόνο με ανακοινώσεις. Αποδεικνύεται με παρουσία, χρόνο, κόπο και πράξεις. Όταν βλέπεις έναν σύλλογο ήδη πεσμένο, τον βοηθάς να σηκωθεί. Δεν του δίνεις άλλη μία κλωτσιά.

Και κάτι ακόμη πιο σοβαρό, που ξεπερνά κάθε κόκκινη γραμμή. Όταν συγκεκριμένοι παρευρισκόμενοι μετατρέπουν την κριτική σε ξεκάθαρη ρατσιστική επίθεση απέναντι σε δικά μας παιδιά, τότε έχει χαθεί κάθε ίχνος μέτρου, ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας. Οι ύβρεις και οι ρατσιστικές αναφορές που ακούστηκαν χθες στην κερκίδα δεν πρόκειται να γίνουν ανεκτές. Αυτά τα παιδιά δεν κάθονταν στην κερκίδα να σχολιάζουν. Μπήκαν στο γήπεδο για να παλέψουν και να ματώσουν για τη φανέλα της Κοζάνης. Και για μένα αυτό μετράει περισσότερο από οποιοδήποτε αποτέλεσμα.

Ως Πρόεδρος του συλλόγου ξεκαθαρίζω: χίλιες φορές μια αγωνιστική ήττα, όσο βαριά κι αν είναι, παλεύοντας καθαρά και με αξιοπρέπεια, παρά να ανεχτούμε τέτοιο ξεπεσμό για χάρη οποιουδήποτε αποτελέσματος.

Η Κοζάνη έχει ξαναπέσει, έχει ξαναπονέσει και έχει ξανασηκωθεί. Γιατί η Κοζάνη είναι όντως “Μια πόλη, μια ομάδα”, κι αυτή η ομάδα χρειάζεται τώρα πράξεις από όλους, όχι εύκολους αφορισμούς.

Στις νίκες είμαστε εύκολα όλοι μαζί και πανηγυρίζουμε. Στα δύσκολα όμως φαίνεται ποιος αγαπά πραγματικά και έμπρακτα αυτόν τον σύλλογο”.

Η ανακοίνωση από τα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ που προηγήθηκε

Σύνδεσμος φιλάθλων Κοζάνης ” Τα Λιοντάρια “

“Κωμωδία…

Αυτή η ομάδα έχει υποστεί ήττες, υποβιβασμούς, έχει αντιμετωπίσει πολύ δύσκολες καταστάσεις, αλλά ποτέ στην ιστορία της δεν οδηγήθηκε στον ευτελισμό.

Η κακόγουστη παράσταση που παρακολουθούμε εδώ και αρκετούς μήνες, σήμερα εξελίχθηκε σε κωμωδία.

Για το άθλημα, για το σύλλογο, για την ιστορία αυτής της ομάδας.

Σεναριογράφοι, σκηνοθέτες και πρωταγωνιστές της όσοι επί δύο χρόνια θεωρούν ιδιοκτησία τους την Κοζάνη, την έχουν απαξιώσει και αποφάσισαν να εμφανίσουν στο γήπεδο κάποιους περαστικούς με κόκκινες φανέλες.

Η 27η Σεπτέμβρη κατοχυρώνεται πλέον ως η πιο μαύρη στιγμή στην μακρόχρονη ιστορία του συλλόγου.

Ακόμα και οι κακόγουστοι περιπλανώμενοι θίασοι, που βαφτίζονται κωμωδίες για το κοινό, φαντάζουν ως Αριστοφανικά έργα μπροστά σε αυτό που όλη η ποδοσφαιρική κοινότητα της περιοχής μας παρακολούθησε την Κυριακή στο γήπεδο του Κρόκου.

Αλήθεια, θα συνεχίσουν κάποιοι να μας γεμίζουν με ανακοινώσεις για «ομάδα που θα κατέβει στο γήπεδο και θα παλέψει»;

Θα συνεχίσουν να διασύρουν το σύλλογο με «ομάδα» 9 «παικτών»;

Θα συνεχίσουν να παρουσιάζουν ποδοσφαιρικό σύλλογο χωρίς προπονητή;

Θα συνεχίσουν να μιλάνε στην κοινωνία της πόλης ως εκπρόσωποι του ΦΣ Κοζάνη, ζητώντας χορηγίες από επαγγελματίες και προσπαθώντας να πουλήσουν διαρκείας σε φιλάθλους της ομάδας;

Πραγματικά, αν δεν είχαμε συνδέσει τις ζωές μας με αυτήν την ομάδα, θα μπορούσαμε να λέμε ανέκδοτα για ότι είδαμε…

Αλλά δυστυχώς η κατάσταση δεν είναι για γέλια…

Αν ούτε τώρα κάποιοι έχουν πειστεί, για το τι συνέβαινε στο σύλλογο επί δύο χρόνια τώρα, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Επιμένουμε στην πάγια θέση μας:

Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται, ας αναλάβει πρωτοβουλία για να κατέβει αυτή η κωμωδία από τη σκηνή…

Θα είμαστε εκεί, ως απλοί στρατιώτες της ιδέας…

Οι δικές μας δυνάμεις εξαντλήθηκαν…

ΥΓ: Ένα μεγάλο μπράβο στους ποδοσφαιριστές, τους φιλάθλους, την διοίκηση και όλο το σύλλογο του Κρόκου.

Σεβάστηκαν απόλυτα την ιστορία του μεγαλύτερου συλλόγου της Δυτικής Μακεδονίας, όσο και αν ήξεραν πως αυτό που αντιμετώπισαν την Κυριακή δεν αποτελεί κομμάτι της Κοζάνης μας!”