Παρέμβαση στο πεδίο του ωραρίου εργασίας, ώστε να είναι εφικτό με την συναίνεση των εργαζομένων να τροποποιείται σε εβδομαδιαία βάση και διευκόλυνση των προσλήψεων, περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που ετοιμάζει το υπουργείο Εργασίας.
Ο κεντρικός στόχος που έχει τεθεί είναι να προστεθούν διατάξεις που θα συνδράμουν στην διευκόλυνση της λειτουργίας της αγοράς εργασίας, τόσο στο πεδίο των εργαζομένων, όσο και σε εκείνο των εργοδοτών – επιχειρήσεων. Το σχέδιο νόμου αναμένεται να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση εντός του ερχόμενου μήνα ή το αργότερο έως τις αρχές Ιουνίου, σύμφωνα με τον προγραμματισμό που έχει γίνει.
Παράλληλα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου ετοιμάζεται για να προωθήσει και την έναρξη της διαβούλευσης για την δημιουργία του «Οδικού Χάρτη» για τις Συλλογικές Συμβάσεις που πρέπει να παρουσιαστεί έως τον ερχόμενο Νοέμβριο. Ειδικά για το πεδίο των ΣΣΕ, είναι πιθανό ακόμα και την ερχόμενη εβδομάδα, να σταλούν οι σχετικές προσκλήσεις προς τους Κοινωνικούς Εταίρους (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΣΕΤΕ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ, ΣΒΕ), έτσι ώστε να ξεκινήσει ο σχετικός διάλογος. Υπενθυμίζεται ότι η «Ν», σε κεντρικό πρωτοσέλιδο θέμα, είχε αναδείξει το πεδίο των αλλαγών που επίκεινται για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Σε κάθε περίπτωση, οι παρεμβάσεις στο εργασιακό πεδίο διαφοροποιούνται σε δύο επίπεδα. Σε εκείνες που θα ενσωματωθούν άμεσα στο επικείμενο νομοσχέδιο και σε όσες θα προκύψουν σε «δεύτερο χρόνο» μετά από διαπραγματεύσεις και διάλογο με τους κοινωνικούς εταίρους. Κεντρικός άξονας όλων των παρεμβάσεων πάντως είναι να γίνουν αλλαγές, σε σχέση με τις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί, έχοντας όμως και την συναίνεση των εργαζομένων όπου κάτι τέτοιο, είναι εφικτό.
Άμεση ενσωμάτωση
Πιο αναλυτικά, οι παρεμβάσεις που θεωρείται ότι είναι έτοιμες για να ενσωματωθούν στο εργασιακό νομοσχέδιο είναι:
Εβδομαδιαία εργασία: Προκρίνεται η λογική της παρέμβασης στο ωράριο εργασίας ακόμα και με αλλαγές από εβδομάδα σε εβδομάδα, ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης. Σε κάθε περίπτωση όμως, η διάταξη θα τονίζει την υποχρεωτική συναίνεση των εργαζομένων για να συμβεί η όποια μετατροπή στο ωράριο απασχόλησης. Υπενθυμίζεται ότι έτσι και αλλιώς, έχουν θεσμοθετηθεί κατά το παρελθόν διατάξεις που διαμορφώνουν ένα πλαίσιο ευελιξίας για τη λειτουργία της αγοράς εργασίας, που όμως αφορά συγκεκριμένους κλάδους επιχειρήσεων (πχ τουρισμός) και με προϋποθέσεις, όπως είναι η αύξηση της παραγωγής για μια χρονική περίοδο. Σε αυτό το πλαίσιο υπάρχουν διατάξεις που διαμορφώνουν ένα πλαίσιο μετατροπής των ωραρίων που μπορεί να λάβει και έως εξάμηνη διάρκεια. Τώρα, ο στόχος είναι να υπάρχει εφεξής η δυνατότητα για πιο γρήγορες διαδικασίες, που θα μπορούν να συνδράμουν ώστε η μετατροπή των ωραρίων να γίνεται ακόμα σε εβδομαδιαία βάση, ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης. Βέβαια, θα πρέπει να επισημανθεί πως οι όποιες αλλαγές θα πρέπει να έχουν και τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων.
Περιορισμός γραφειοκρατίας σε προσλήψεις – απολύσεις: Διάταξη απόλυτα συμβατή με τη λειτουργία του Εργάνη ΙΙ. Ο στόχος είναι να απλοποιηθούν οι διαδικασίες και να μπορούν να γίνουν με μεγαλύτερη ταχύτητα (κύρια) οι προσλήψεις, χωρίς όμως να μπορεί να αποκλειστεί κάτι αντίστοιχο και για τις απολύσεις. Το μέτρο εκτιμάται ότι θα διευκολύνει σημαντικά τη λειτουργία σε επιχειρήσεων σε ειδικούς κλάδους, όπως είναι η εστίαση ή το catering,, που σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχει ανάγκη για προσθήκη εργαζομένων σε μέρες και ώρες που δεν μπορεί επίσημα να καταγραφεί μια πρόσληψη (πχ Σάββατο). Εφεξής κάτι τέτοιο θα μπορεί να γίνεται ηλεκτρονικά, με μεγαλύτερη ταχύτητα.
Ελαστικές μορφές απασχόλησης: Θα απλοποιηθεί και σε αυτό το πεδίο η διαδικασία, ώστε να μπορούν να γίνουν προσλήψεις με το μοντέλο της δοκιμαστικής περιόδου (έξι μήνες), της παράλληλης απασχόλησης (έως 13 ώρες ημερησίως σε περισσότερους του ενός, εργοδότες) και της κατά παραγγελία απασχόλησης.
Υπό διαπραγμάτευση
Στο πεδίο των αλλαγών για τη βελτίωση των Συλλογικών Συμβάσεων, τα πεδία που θα αναπτυχθούν στο διάλογο αναμένεται να είναι τα εξής:
Ενδοομιλικές συμβάσεις: Στόχος είναι να δίνεται η ευκαιρία υπογραφής συμβάσεων ανάμεσα σε εργαζόμενους και σε εργοδότες, εντός μιας επιχείρησης, ακόμα και για ένα μέρος της. Έχει διαπιστωθεί ότι πια, υπάρχουν όμιλοι επιχειρήσεων, στους οποίους έχουν ενταχθεί εταιρίες, με τελείως διαφορετικό επαγγελματικό προφίλ. Άρα, αυτές οι συμβάσεις θα μπορούν να λειτουργούν για ένα μέρος μιας επιχείρησης και όχι για το σύνολό της.
Αυξήσεις μέσω Συμβάσεων: Υπάρχει και σήμερα το δικαίωμα, εντός μιας ΣΣΕ, να ορίζεται πως αν μια επιχείρηση είναι ζημιογόνος να εξαιρείται των όποιων αυξήσεων έχουν συμφωνηθεί, ευρύτερα για έναν κλάδο. Με τη διάταξη που προωθείται θα οριοθετηθούν σαφέστερα ποιες θα μπορούσαν να είναι οι όποιες «ρήτρες ευελιξίας» για μια επιχείρηση που αντιμετωπίζει οικονομικό πρόβλημα, ώστε να μην δοθούν οι αυξήσεις που έχουν συμφωνηθεί. Θα υπάρξουν δηλαδή αναφορές στα πεδία της παραγωγικότητας, της πορείας της οικονομίας και της βιωσιμότητας των επιχειρήσεων.
Επέκταση συμβάσεων: Η γνωστή ρήτρα για το 50% + 1 των επιχειρήσεων και των εργαζομένων, που πρέπει να καλύπτονται από μια τέτοια σύμβαση, ώστε να καταστεί ως «γενικώς υποχρεωτική». Η ύπαρξη Μητρώου καταγραφής επιχειρήσεων και εργαζομένων, διαπιστώνεται μετά από τέσσερα έτη εφαρμογής της συγκεκριμένης διάταξης, ότι δεν είναι λειτουργική. Αντίθετα, υπάρχουν περιπτώσεις όπου λειτουργεί αποτρεπτικά ως προς την επέκταση μιας σύμβασης. Αυτή ακριβώς η διάταξη, αναμένεται να τροποποιηθεί ώστε να γίνει πιο εύκολο να υπογράφονται συμβάσεις και να μπορούν να επεκταθούν στο σύνολο ενός κλάδου.
