Να δώσει, επιτέλους, λύσεις στις μεγάλες καθυστερήσεις και στα άλυτα προβλήματα που καταγράφονται στην υποβολή των δηλώσεων ΟΣΔΕ και στις πληρωμές των έντιμων αγροτών, με έμφαση στη Δυτική Μακεδονία και ευρύτερα στη Βόρεια Ελλάδα (στις λεγόμενες “νέες χώρες”), κάλεσε την Κυβέρνηση ο Πάρις Κουκουλόπουλος. Ειδικότερα, αφιέρωσε σε αυτό το θέμα τη δευτερολογία του στην Ολομέλεια της Βουλής, ως Εισηγητής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής κατά τη συνεδρίαση επί των δύο Νομοσχεδίων για τον Απολογισμό – Ισολογισμό του 2024.
Αναδεικνύοντας ξανά τις δημοσιονομικές προεκτάσεις του ζητήματος, ο Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών υπογράμμισε σε υψηλούς τόνους προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών (όπου υπάγεται η ΑΑΔΕ με ενσωματωμένο πλέον τον ΟΠΕΚΕΠΕ) ότι «η αγροτιά δεν αντέχει άλλα βάρη».
Ακολουθούν τα βασικότερα σημεία της τοποθέτησης του Αντιπροέδρου της Βουλής & Βουλευτή Κοζάνης:
«Ο αγροτικός τομέας, όπως αντίστοιχα ο ενεργειακός για τον οποίο μίλησα στην πρωτολογία μου, είναι ακόμη ένας κρίσιμος τομέας, όπου κατάλληλες κυβερνητικές επιλογές μπορούν πραγματικά να βελτιώσουν ριζικά το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών και να ενισχύσουν το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν.
Στο έτος που σήμερα εξετάζουμε, συγκεκριμένα την 1η/2/2024 κατέθεσα την αριθμ. 140/2951 Ερώτηση & Α.Κ.Ε. προς τον τότε Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, κ. Αυγενάκη, με θέμα “προσπάθεια πληρωμής καταπατητών δημόσιων βοσκοτόπων, εις βάρος των κτηνοτρόφων της Δυτικής Μακεδονίας”, την καταθέτω στα Πρακτικά και σας ενημερώνω ότι έμεινε αναπάντητη.
Επανήλθα με την αριθμ. 505/2024 Ερώτηση “Κρατική αδράνεια για τους καταπατητές 250.000 στρεμμάτων βοσκοτόπων, εις βάρος των γεωργών και κτηνοτρόφων της Δυτικής Μακεδονίας”, η οποία ομοίως έμεινε αναπάντητη.
Προφανώς δεν γνώριζα την έκταση και το βάθος των αποκαλύψεων που ήρθαν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεκατέσσερις μήνες περίπου μετά την αρχική Ερώτησή μου. Είχα, όμως, διαπιστώσει κάποια προβλήματα στην πατρίδα μου, την Κοζάνη, με τη βοήθεια έντιμων αγροτών. Βεβαίως, ήταν και σε εμένα αδιανόητο ότι μπορεί να έχει συμβεί αυτό που τελικά αποκαλύφθηκε ότι συνέβη, δηλαδή η λεηλασία του εθνικού αποθέματος, κυρίως δημόσιων εκτάσεων, από μια εγκληματική οργάνωση, όπως την ονόμασε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, σε βάρος των έντιμων αγροτών.
Το υπό συζήτηση 2024 ήταν μια χρονιά κατά την οποία η λεηλασία βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, δεν “ίδρωναν αυτιά” με τις Ερωτήσεις μας.
H Κυβέρνηση διαβεβαίωνε ότι δεν πρόκειται ούτε οι αγρότες να πληρώσουν το κόστος της λεηλασίας ούτε οι φορολογούμενοι να επωμιστούν τα όποια βάρη προκύψουν από την υπόθεση. Είχα τονίσει ότι δεν μπορούσαν να συμβούν και τα δύο. Επαναλάμβανα ότι, εάν υπάρξουν δημοσιονομικές διορθώσεις, ή θα έχουμε περικοπή της ΚΑΠ (των πόρων προς τους αγρότες) ή θα καλύψει αυτή τη διαφορά ο κρατικός προϋπολογισμός (όλοι οι φορολογούμενοι).
Σας καλώ, λοιπόν, επιτέλους να απαντήσετε τι ακριβώς θα συμβεί. Είναι ένα ευαίσθητο δημοσιονομικό ζήτημα, με μεγάλη σημασία για την παραγωγική ανασυγκρότηση, την κατάσταση στην περιφέρεια και το δημογραφικό.
Τι γίνεται σήμερα; Είμαστε στα τέλη Οκτωβρίου και έχει ολοκληρωθεί η υποβολή μόλις του 1/5 των δηλώσεων ΟΣΔΕ. Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, γιατί στο 1/5 που έχουν υποβληθεί (περίπου 120.000 δηλώσεις) παρατηρείται ανομοιογένεια. Πρώτον, το μεγαλύτερο μέρος αφορά μη κατ’ επάγγελμα αγρότες. Δεύτερον, ένα μεγάλο μέρος αφορά τη μελισσοκομία που δεν έχει να κάνει με δικαιώματα γης, αλλά με μέγεθος εκτροφής, συνεπώς είναι απλές οι δηλώσεις.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα γεωγραφικά εντοπίζεται στις λεγόμενες “νέες χώρες”, όπως ονομάζουμε τις περιοχές που απελευθερώθηκαν από το 1912 και μετά. Για να το πω με είδος καλλιέργειας, στις αροτριαίες καλλιέργειες.
Βασικός λόγος, πρωτίστως ο ΚΑΕΚ (Κωδικός Αριθμός Εθνικού Κτηματολογίου). Νομιμότατα συμβόλαια, κατατεθειμένα στην ΑΑΔΕ, για εκτάσεις που πραγματικά καλλιεργούνται από παραγωγούς, για λόγους που αφορούν τους ιδιοκτήτες (όχι τους παραγωγούς) δεν είναι ολοκληρωμένα από κτηματολογικής πλευράς, με αποτέλεσμα να “την πληρώνει” ο παραγωγός. Τι φταίει ο παραγωγός; Εδώ πρόκειται πραγματικά για μια χρόνια παθογένεια, η οποία όμως τώρα άδικα πέφτει “στην πλάτη” των αγροτών.
Λύστε το πρόβλημα υπέρ των αγροτών, γιατί η αγροτιά δεν αντέχει να σηκώσει άλλα βάρη. Δεν είναι δυνατόν, προβλήματα που κουβαλά η Πολιτεία, να φορτώνονται για ακόμη μία φορά στους αγρότες, είναι τουλάχιστον άδικο».
