Στην κοινή συνεδρίαση τριών Επιτροπών της Βουλής με αντικείμενο το Ταμείο Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας, παρουσία της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών, τοποθετήθηκε ο Βουλευτής Κοζάνης του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών, Πάρις Κουκουλόπουλος.
Εισαγωγικά ξεκαθάρισε πως «προφανώς η Χώρα έχει μια τεράστια ευκαιρία, αθροίζοντας τα εβδομήντα δις που είναι οι πόροι από το Ταμείο Ανάκαμψης, το νέο ΕΣΠΑ και τη μόχλευση που μπορεί να υπάρξει. Η Βουλή δεν είναι Διαχειριστική Αρχή, για να μιλάμε τεχνικά και να αρκούμαστε σε απλή παράθεση αριθμών και ποσοστά απορροφήσεων. Αντιθέτως, ως Βουλευτές έχουμε ιερή υποχρέωση να επηρεάσουμε, μέσα από μια σοβαρή συζήτηση, τις πολιτικές προτεραιότητες για μια διαφορετική επόμενη ημέρα στην Ελλάδα με την αξιοποίηση αυτών των πόρων. Η προσέγγισή μας πρέπει να είναι συνολική και για το Ταμείο Ανάκαμψης και για το ΕΣΠΑ, υπηρετώντας όμως κεντρικούς στόχους που απουσιάζουν από το κυβερνητικό σχέδιο».
Στο πλαίσιο της τοποθέτησής του, ο Π. Κουκουλόπουλος πρόταξε τρεις στόχους. Κατ’ αρχάς, την ανάταξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας, υπογραμμίζοντας ότι «η Ελλάδα έχει “τα σκήπτρα” στην ιδιωτική δαπάνη υγείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμα και η Ιταλία, έχοντας στο “τιμόνι” της τον τραπεζίτη κ. Ντράγκι, κατηύθυνε μεγαλύτερα ποσοστά του Ταμείου Ανάκαμψης για την Υγεία, εν συγκρίσει με την Ελλάδα. Έχουμε ως Χώρα σχέδιο για την ανάταξη του Ε.Σ.Υ.; Έχουμε πολιτικό θάρρος να θέσουμε το θέμα των αμοιβών των γιατρών και νοσηλευτών διακριτά από τους υπόλοιπους μισθούς στο Δημόσιο; Ή θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε αμέριμνοι την κατάρρευση του Ε.Σ.Υ. και τους γιατρούς, ακόμα και τους νοσηλευτές, να φεύγουν στο εξωτερικό, με την πατρίδα μας να γερνά επικίνδυνα;».
Δεύτερος στόχος, ο σιδηρόδρομος, με τον Βουλευτή Κοζάνης να επισημαίνει πως «από τον πόλεμο και μετά δεν έχει στρωθεί ούτε ένα μέτρο καινούριας σιδηροδρομικής γραμμής, όλο το δίκτυο έχει χαραχθεί και στρωθεί προπολεμικά. Από τη γραμμή Κοζάνη – Καλαμπάκα, μέχρι τη γραμμή στο Πόγραδετς, είναι δύο σημαντικά έργα που ακόμα “κακοφορμίζουν”. Έχουμε σκοπό να συνδεθούμε με το πλέον σύγχρονο, οικονομικό, φιλικά περιβαλλοντικό μέσο μεταφοράς; Να αποκτήσουμε σιδηρόδρομο με ηλεκτροκίνηση; Ή θα παραμείνει ο σιδηρόδρομος το “αποσυνάγωγο” μέσο μεταφοράς και τα επόμενα χρόνια;».
Ως τρίτο στόχο ο Π. Κουκουλόπουλος έθεσε τον κρίσιμο τομέα της ενέργειας, εστιάζοντας στην «πρόκληση της Ενεργειακής Δημοκρατίας» και στην ανάγκη «να βάλουμε “φρένο” στην κλιματική αλλαγή». «Δεν μπορεί η Ελλάδα να “κλείνει τα μάτια” στην πρωτοφανή πρόκληση της εποχής να μπορεί ο καθένας μας να γίνει αυτό-παραγωγός, εμμένοντας σε “φαραωνικά” έργα. Υπάρχουν σοβαρά σύγχρονα θέματα που χρειάζεται να εξετάσουμε στη Βουλή και όχι βεβαίως να παρακολουθούμε την εκχώρηση από πέρυσι τον Αύγουστο όλου του ηλεκτρικού χώρου σε πέντε οικογένειες, με αποτέλεσμα να μην μπορεί κανείς άλλος να πράξει τίποτα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Επιπροσθέτως, συγκεκριμένα για το Ταμείο Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι «δεν μας είναι γνωστό που έχουν πάει τα λεφτά, σε ποιες εταιρείες, σε ποια projects, κυρίως με ποιες διαδικασίες, ειδικά όσον αφορά τα εντελώς χαμηλότοκα -πρακτικά άτοκα- δάνεια». Απηύθυνε, επίσης, ερώτημα στον Αν. Υπουργό «εάν αληθεύει αυτό που ακούγεται έντονα, ότι η Κοινοπραξία ΔΕΗ-RWE έχει χρηματοδοτηθεί από το συγκεκριμένο Πρόγραμμα ή από το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης με χαμηλότοκο δάνειο».
Εν κατακλείδι, ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής παρέθεσε την προσωπική του εμπειρία από ένα επιτυχημένο αυτοδιοικητικό παράδειγμα με εθνική διάσταση, περιγράφοντας πως «ως Τοπική Αυτοδιοίκηση συμφωνήσαμε με την Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ επί Πρωθυπουργίας Κ. Σημίτη να καταστεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσω των Δ.Ε.Υ.Α. δικαιούχος σε ένα μεγάλο μέρος του Ταμείου Συνοχής. Η Χώρα σήμερα ζει απ’ τον τουρισμό, τα δημοσιονομικά της τροφοδοτούνται έντονα από τον τουρισμό και αυτό οφείλεται, μεταξύ άλλων, και στις εκατοντάδες γαλάζιες σημαίες, οι οποίες αποτελούν έργο εκείνης της πολιτικής συμφωνίας μας, να δώσουμε ρόλο στις Δ.Ε.Υ.Α. σε όλη την Ελλάδα για να έχουμε καθαρές θάλασσες. Αυτό σημαίνει στην πράξη προσέγγιση με κεντρικούς στόχους».
