Η επιστολή έχει ως αποδέκτη τον Πρωθυπουργό και Πρόεδρο του κόμματος κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, στον οποίο ο πρώην βουλευτής εκφράζει μια σειρά παράπονα, προσωπικά κατά κύριο λόγο, ενώ ασκεί και κριτική σε υψηλούς τόνους για συγκεκριμένα έργα και παραλείψεις της σημερινής Κυβέρνησης.
***
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κατά τη γνώμη μας, παρουσιάζει το κομμάτι του κειμένου του κ. Τζηκαλάγια, με το οποίο προσπαθεί να εξηγήσει γιατί δεν επανεξελέγη βουλευτής το 2023, σημειώνοντας ότι:
“Σε εκλέξαμε Πρόεδρο του κόμματος το 2016 και με την ολοκληρωτική συνδρομή την δική μου και του Άγι(εκπρόσωπός σου! στη Ν.ΕΦ.Ε),σου δώσαμε στην Καστοριά το μεγαλύτερο ποσοστό! άνωθεν της γραμμής Αμβρακικού-Παγασητικού. Πιστέψαμε σε εσένα, γιατί πράγματι μόνον εσύ μπορούσες τότε να κερδίσεις τον Σύριζα με τον κ. Τσίπρα. Επανεκλέχθηκα με πολύ κόπο και αγώνα Βουλευτής το 2019 και αμέσως Κυριάκο εισέπραξα από εσένα αγνωμοσύνη και αχαριστία. Διόρισες την ανθυποψήφιά μου < πρωθυπουργό> Βορείου Ελλάδος σε ένα μήνα! και μέχρι 20! ημέρες πριν τις εκλογές του 2023.Έτσι με κατήργησες στην πράξη, ανατρέποντας την πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία. Μία ενέργεια που ξεπερνά τα όρια της πολιτικής ηθικής. Γιατί ουσιαστικά μου απαγόρευσες την επανεκλογή. Η προκλητική σου εύνοια και αδικία, μόνον ως υποχώρηση στα κελεύσματα, άγνωστης για τους πολλούς, πλευράς τριγωνικής σχέσης μπορεί να ερμηνευθεί.”
***
Διαβάζοντας το παραπάνω απόσπασμα, ειλικρινά, δεν μας προκαλεί κάποια ιδιαίτερη έκπληξη το γεγονός ένας πρώην βουλευτής να αποδίδει το ότι δεν κατάφερε να εκλεγεί σε ενέργειες που προήλθαν, όπως ο ίδιος αξιολογεί και εκτιμά, ακόμα και από το κορυφαίο στέλεχος της παράταξης του, τον Πρόεδρο του κόμματος του.
Είναι ένα παράπονο που με ίδιο, παρόμοιο, ή συναφή τρόπο, το έχουμε ακούσει και διαβάσει να διατυπώνεται και από άλλους πολιτικούς, επίσημα ή ανεπίσημα, που ανήκουν και σε άλλους χώρους, ανεξάρτητα απ’ το αν είχαν δίκιο ή άδικο, τελικά.
Εξάλλου, το πώς βλέπει κάποιος τα πράγματα (και στην πολιτική) καθορίζεται από διάφορες υποκειμενικές, κυρίως, παραμέτρους.
***
Ωστόσο, εκείνη που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση σε μας είναι η τελευταία πρόταση της παραπάνω παραγράφου που αναφέρει, αυτολεξεί, ότι:
“Η προκλητική σου εύνοια και αδικία, μόνον ως υποχώρηση στα κελεύσματα, άγνωστης για τους πολλούς, πλευράς τριγωνικής σχέσης μπορεί να ερμηνευθεί.” (σ.σ. η υπογράμμιση είναι δική μας)
Και πέρα από την εντύπωση που μας προκάλεσε, μας δημιούργησε και το εύλογο ερώτημα:
Ποια είναι, άραγε, η «πλευρά της τριγωνικής σχέσης», της «άγνωστης για τους πολλούς», που στα «κελεύσματα» της υπήρξε η «υποχώρηση» του κ. Μητσοτάκη, για να προκύψει «η προκλητική εύνοια», προς κάποιο/ α άλλο/ η (σ. σ. όπως συνάγεται ως λογικό συμπέρασμα ), που οδήγησε στην «αδικία» εις βάρος του κ. Τζηκαλάγια;
***
Το ότι θέτουμε το ερώτημα δεν πιστεύουμε πως θα υπάρξει και απάντηση, παρόλο που θα είχε σίγουρα ενδιαφέρον.
***
Πέρα όμως το προσωπικό παράπονο του πρώην βουλευτή, στην ίδια επιστολή υπάρχει και το πολιτικό σκέλος, καθώς ασκεί έντονη κριτική, πάντα απέναντι στον Πρωθυπουργό, σε σχέση με τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης τόσο στη Δυτική Μακεδονία, όσο και γύρω από γενικότερα θέματα.
Ξεχωρίσαμε ένα απόσπασμα που αφορά και την περιοχή μας, όπου αναφέρει ότι:
“τον 9/2019 από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ εξήγγειλες την πρωτοπορία! της Ελλάδος στην άμεση κατάργηση του λιγνίτη και το στηρίξαμε οι Βουλευτές σου. Όταν η Γερμανία μιλούσε για το 2035 και η Πολωνία για το 2040.Έκλεισες τα λιγνιτωρυχεία, γέμισες καθρέφτες και ανεμογεννήτριες την χώρα καταστρέφοντας το περιβάλλον ακόμη και σε περιοχές ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και Natura ,επενδύσεις ακόμα δεν βλέπουμε με το ΣΔΑΜ, η μεγάλη ελπίδα για την αποθήκευση ενέργειας με την Sunlight εξέλειψε και η Δυτική Μακεδονία βυθίζεται στην φτώχεια, τον μαρασμό και την εγκατάλειψη.”
***
Δριμύτατη, αν μη τι άλλο, η κριτική του κ. Τζηκαλάγια προς τον Πρόεδρο του κόμματος όπου ανήκε μέχρι τώρα.
Ανθρώπινο και συμβαίνει.
Πολλές φορές οι μεγάλες αγάπες, και για διάφορους λόγους, σβήνουν ή χάνονται και τότε καταλήγουν σε μεγάλες αντιπαλότητες.
Ειδικά στην πολιτική είναι κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά.
