Πριν λίγο καιρό όταν ο κ. Στέφανος Κασσελάκης αποφάσιζε να αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία και να προχωρήσει στην ίδρυση ενός νέου κόμματος που ονομάστηκε «Κίνημα Δημοκρατίας», όσοι τον ακολούθησαν και συντάχθηκαν μαζί του στο νέο εγχείρημα έτρεφαν σίγουρα την προσδοκία πως κάτι καλύτερο θα δημιουργούνταν.
Σήμερα, και παρόλο που δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την περίοδο εκείνη, καταγράφονται αποχωρήσεις από το κόμμα.
Μια τέτοια έχουμε στην περιοχή μας, η οποία σίγουρα έχει τη σημασία και τη βαρύτητα της καθώς αφορά τον μέχρι τώρα συντονιστή του «Κινήματος Δημοκρατίας» στην Εορδαία, τον κ. Παύλο Μασμανίδη, ο οποίος δεν παραιτείται απλά από τη θέση που κατείχε αλλά αποφάσισε ν’ αποχωρήσει και από το κόμμα!
***
Στην επιστολή με την οποία γνωστοποίησε την απόφαση του ο κ. Μασμανίδης αφού επισημαίνει πως «διαπιστώνω μια τεράστια παρέκκλιση από τις αρχές της Ιδρυτικής Διακήρυξης, στις οποίες στηρίχθηκε το κόμμα και τις οποίες πίστεψα ότι θα υπερασπιζόταν με συνέπεια.», στη συνέχεια παραθέτει μια σειρά λόγων που τον οδήγησαν στην απόφαση αυτή, η οποία για τον ίδιο « είναι αποτέλεσμα σοβαρών και αδιαπραγμάτευτων πολιτικών διαφωνιών που καθιστούν αδύνατη την περαιτέρω συμμετοχή μου.»
***
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν η απόφαση του πρώην, πλέον, συντονιστή του κόμματος στην Εορδαία προέκυψε ως «κεραυνός εν αιθρία» ή ήταν κάτι αναμενόμενο για τα τοπικά στελέχη και μέλη του «Κινήματος Δημοκρατίας».
Δεν μπορούμε ακόμα να ξέρουμε αν η αποχώρηση του κ. Μασμανίδη θα είναι και η μόνη.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, διαμορφώνει ένα κλίμα και εγείρει κάποια ζητήματα για το ίδιο το κόμμα που τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα και, προφανώς, δεν έχει την πολυτέλεια, ή την άνεση, να χάνει στελέχη τόσο πρόωρα.
***
Συμπέρασμα;
Στην πολιτική, δυστυχώς, πολλές φορές οι αρχικές προσδοκίες διαψεύδονται και ορισμένες φορές αυτό συμβαίνει σχετικά γρήγορα.
Αν διαβάζαμε και όσο γράφουμε…
Παγκόσμια Ημέρα παιδικού Βιβλίου η αυριανή (2 Απριλίου) και είναι μια καλή ευκαιρία για να φέρουμε τα παιδιά κοντά στο καλό βιβλίο, απομακρύνοντας τα, όσο περισσότερο γίνεται (σ. σ. ακόμα και το λίγο, καλό είναι…) από τις κάθε είδους οθόνες, στις οποίες εθίζονται και τελικά προσκολλώνται από πολύ μικρή ηλικία.
Ωστόσο, το σημερινό μας σχόλιο δεν παίρνει αφορμή από την αυριανή μέρα, αλλά από ένα άλλο γεγονός.
Παρουσιάσεις που έγιναν ή πρόκειται να γίνουν τις επόμενες μέρες.
***
Δεν ξέρουμε αν κάνουμε λάθος, αλλά έχουμε την εντύπωση πως ο αριθμός αυτού του είδους των εκδηλώσεων σαν να ήταν αρκετά μεγάλος τις τελευταίες μέρες, ή μεγαλύτερος σε σχέση με άλλες περιόδους.
Πιθανότατα να πρόκειται για ένα τυχαίο γεγονός, αλλά σε κάθε περίπτωση αποδεικνύει πως υπάρχει ένας σεβαστός αριθμός συμπολιτών μας που ασχολούνται με τη συγγραφή, κυρίως λογοτεχνικών κειμένων, είτε αυτά είναι πεζογραφήματα (μυθιστορήματα ή διηγήματα), είτε ποιήματα.
***
Όπως και αν το δει κανείς, για εκείνον που αποφασίζει να εκτεθεί δημόσια η έκδοση ενός έργου του, είναι οπωσδήποτε μια σημαντική και ξεχωριστή πράξη.
Γι’ αυτό καλά κάνουν όσοι συμμετέχουν στην εκδήλωση για την παρουσίαση του στηρίζοντας ηθικά, κατ’ αρχήν, τον/ την συγγραφέα, αλλά και υλικά με την αγορά ενός αντιτύπου.
***
Το άσχημο βέβαια είναι πως παρόλο που αυξάνονται εκείνοι που γράφουν δεν υπάρχει ανάλογη αύξηση και εκείνων που διαβάζουν.
Όλες οι κατά καιρούς έρευνες που γίνονται στη χώρα μας αποδεικνύουν πως ο αριθμός των Ελλήνων που διαβάζουν παραμένει εξαιρετικά χαμηλός.
***
Αυτή, δυστυχώς, είναι η πραγματικότητα.
Μια πραγματικότητα, όμως, που δεν θα πρέπει να πτοεί κανένα απ’ όσους αισθάνονται την ανάγκη να εκφραστούν μέσα από το γραπτό λόγο, πεζό ή ποιητικό.
Ακόμα και αν τους διαβάσουν λίγοι, κέρδος θα είναι αυτό για όλους καθώς έτσι θα χτίσουν μια ακόμα γέφυρα επικοινωνίας.
Και από τέτοιου είδους γέφυρες έχουμε μεγάλη ανάγκη.
