Ακριβή τέχνη από φτηνά υλικά, μοναδικές στιγμές εικόνων, ήχων και συναισθημάτων κάτω από τον έναστρο ουρανό, εργαστήρια δίπλα στον πλάτανο της πλατείας. Ολοκληρώθηκε την Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου στα Κομνηνά το Θερινό Σχολείο «Λάκης Τερζίδης» 2016, όπου οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Βερμίου βίωσαν γνήσιες συναισθηματικές εμπειρίες και γνώρισαν νέους κώδικες επικοινωνίας. Πρωτότυπα έργα τέχνης και φρέσκες ιδέες, παραγωγή των ημερών αυτών, έμειναν ως θερινή παρακαταθήκη στο σχολείο για να εμπνέουν τα βήματα της νέας σχολικής χρονιάς και να λειτουργούν ως διαρκείς πομποί αισθητικών και οικολογικών μηνυμάτων.
Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και έχει το δικό του μοναδικό τρόπο να μαθαίνει αλλά και να επικοινωνεί τα μηνύματά του, σύμφωνα με τον Διευθυντή του Σχολείου Βερμίου κ. Θέμη Απατσίδη. Σε ένα εικαστικό εργαστήρι, υπογράμμισε ο κ. Απατσίδης, ο μαθητής βιώνει μοναδικές συναισθηματικές εμπειρίες και εξοικειώνεται με νέους κώδικες επικοινωνίας. Έτσι, εμπλουτίζει τις εκφραστικές του δυνατότητες, χωρίς να υπάρχει ο φόβος του λάθους ή η υποχρέωση της ομοιομορφίας. Η θερινή συνάντηση των τεχνών, σύμφωνα με τον κ. Απατσίδη, είναι ενταγμένη στη φυσιογνωμία του σχολείου που διερευνά νέες μεθόδους διαφοροποίησης της διδασκαλίας. Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα μαθησιακό περιβάλλον φιλικό, ασφαλές και με σεβασμό στις ατομικές διαφορές των μαθητών μας. Θέλουμε ένα ζωντανό σχολείο που να ενθαρρύνει την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα και τη φαντασία των μαθητών μας. Στο παραδοσιακό σχολείο κυριαρχεί η απομνημόνευση και απουσιάζει ο διάλογος. Όμως, η σύγχρονη παιδαγωγική έρευνα μας διαβεβαιώνει πως τα συναισθήματα είναι βασικός παράγοντας της μάθησης και της μνήμης. Επιπλέον, ο σημερινός πολίτης του κόσμου χρειάζεται να αναπτύξει από μικρή ηλικία δεξιότητες κριτικής σκέψης, ώστε να μπορεί να βρίσκει λύσεις στην πολύπλοκη ζωή του.
Στο πλαίσιο αυτό οι μαθητές ασχολήθηκαν με την κομποδετική και δημιούργησαν διακοσμητικά βραχιολάκια με την τεχνική του μακραμέ, με την καθοδήγηση της Σοφίας Παπαδημητρίου. Η τέχνη των κόμπων ανάγεται στα γλυπτά της Βαβυλώνας, μέσω των Αράβων έφτασε στις βασιλικές αυλές της βικτοριανής Ευρώπης, για να επανέλθει μετά τη δεκαετία του ’70 από τους νέο-hippies ως το πιο δημοφιλές κόσμημα της νέας γενιάς. Σήμερα διεκδικεί μια θέση στην παγκόσμια αγορά ως δυναμικός κλάδος του κοσμήματος.
Ένα άλλο ζήτημα που απασχόλησε το θερινό σχολείο ήταν τα σκουπίδια. Οι μαθητές με το συντονισμό της Ντανιέλας Νικόλοβα-Σιδηροπούλου δημιούργησαν ένα ουράνιο τόξο από κομμάτια πλαστικών μπουκαλιών. Τα σκουπίδια από χρησιμοποιημένες συσκευασίες, δεν είναι μόνο η χυδαία όψη του άκρατου καταναλωτισμού μας. Μπορεί να μετασχηματιστούν σε πρωτότυπα έργα τέχνης, που θα διατηρούν ζωντανό το μήνυμα της ανακύκλωσης. Είναι η γνωστή τέχνη “Trash Art”, που ξεκίνησε ως καλλιτεχνικό κίνημα στα μέσα της δεκαετίας του 1950 και σήμερα αποτελεί βασικό εκφραστικό μέσο διάσημων καλλιτεχνών της παγκόσμιας πρωτοπορίας.
Η Σκακιστική Ακαδημία Πτολεμαΐδας «Ο Σκακιστάκος» οργάνωσε μια συναρπαστική σιμουλτανέ αναμέτρηση μεταξύ του σκακιστή Κωνσταντίνου Χατζόπουλου και 16 μικρών σκακιστών. Το μουσικό συγκρότημα «ΔΗΘΕΝ», που αποτελούν οι Τριαντάφυλλος Τσιόγκας, Γιάννης Βασιλειάδης, Γλύκα Δραγατογιάννη και Τάσος Μαρασλής, με φιλική συμμετοχή του Βασίλη Παμπόρη, περιηγήθηκαν με νότες στους δρόμους της ιστορίας του παραδοσιακού και έντεχνου ελληνικού τραγουδιού. Η Κινηματογραφική Ομάδα Πτολεμαΐδας έστησε μεγάλη οθόνη κάτω απ’ τα αστέρια και πρόβαλε μια τρυφερή παιδική ταινία με θέμα τα συναισθήματα.
Κάποιες εκδηλώσεις με θέμα το παραμύθι, την ποντιακή διάλεκτο και τον παραολυμπισμό μετατέθηκαν λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, για τις πρώτες μέρες του νέου σχολικού έτους. Τέλος, τα βιβλία που πρόσφερε η εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», έπιασαν τόπο και από ότι φαίνεται θα πιάσουν και πολύ χρόνο. Το κλασικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Παραμύθι χωρίς όνομα», αξιοποιήθηκε σε εργαστήρι δημιουργικής ανάγνωσης, που θα συνεχιστεί κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους και θα ολοκληρωθεί με ανέβασμα θεατρικής παράστασης από τους μαθητές.
