Οι μαύρες γάτες στον άτυχο αγώνα της Κοζάνης, ο διαιτητής και ο… ψυχοπονιάρης υποψήφιος

Ποιος (ή ποιοι) ήταν η μαύρη γάτα (ή οι μαύρες γάτες) στον άτυχο αγώνα της Κοζάνης;

Οι φανατικοί ποδοσφαιρόφιλοι και ειδικά οι οπαδοί των ομάδων είναι, συνήθως, και προληπτικοί.

Έτσι, κάθονται στην ίδια θέση όπου καθόταν όταν η ομάδα τους κέρδισε, πηγαίνουν στο γήπεδο ή το καφέ να δουν τον αγώνα με την ίδια σύνθεση παρέας, φορούν τα ίδια ρούχα, παραγγέλνουν το ίδιο ποτό, ακολουθούν την ίδια διαδρομή.

Θέση μπορεί ν’ αλλάξουν μόνο αν… στραβώσει ο αγώνας μπας και στρώσει και αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό αμέσως αναζητούν για να εντοπίσουν γύρω τους ποια ήταν η… μαύρη γάτα που ευθύνεται, σίγουρα, για την ήττα.

***

Προχθές η Κοζάνη αγωνιζόμενη στο γήπεδο της στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος της Β’ Εθνικής κατηγορίας, ή superleague 2 επί το νεοελληνικότερον, στην οποία επανήλθε μετά από πολλά χρόνια, δυστυχώς ατύχησε και ηττήθηκε με 1-2, με γκολ που δέχτηκε λίγο πριν τη λήξη.

Οι οπαδοί της όπως ήταν φυσικό και επόμενο στεναχωρήθηκαν και κάποιοι απ’ αυτούς, δεν μπορεί, θ’ αναρωτήθηκαν «ποιος είναι η μαύρη γάτα, εξαιτίας της οποίας έχασε η ομάδα».

Φυσικά «μαύρη γάτα» δεν είναι δυνατόν να είναι οι μόνιμοι και τακτικοί θαμώνες της κερκίδας της Κοζάνης, αλλά κάποιος ή κάποιοι απ’ τους… έκτακτους που σπάνια εμφανίζονται στο γήπεδο ή ήρθαν για πρώτη φορά!

Και όπου… έκτακτοι, οι διάφοροι υποψήφιοι των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών του Οκτωβρίου που βλέποντας… κόσμο μπήκαν για να κάνουν εμφάνιση και να δείξουν πως είναι δίπλα και στον αθλητισμό.

***

Ατύχησαν όμως οι υποψήφιοι, όπως και η ομάδα της Κοζάνης, και αντί να συνδυαστεί η παρουσία τους με μια περήφανη νίκη που θα τους έδινε το δικαίωμα να την πανηγυρίσουν παρέα με τους φιλάθλους και να συνδεθούν με κάτι θετικό και ελπιδοφόρο, κινδυνεύουν να χαρακτηρισθούν ως μαύρες γάτες! (σ. σ. αν δεν χαρακτηρίστηκαν ήδη)

Το ποιοι εκ των υποψηφίων πήγαν στον αγώνα και αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να τους κολλήσουν αυτόν τον τίτλο που μόνο ως τίτλος… τιμής δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί, μπορείτε να το διαπιστώσετε με τα μάτια σας εξερευνώντας τις πολλές φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Και ανάλογα με αυτούς που θα εντοπίσετε μπορείτε να κάνετε και την προσωπική σας επιλογή για το ποιος ή ποιοι αξίζουν τον τίτλο της μαύρης γάτας!

Ο διαιτητής και ο… ψυχοπονιάρης υποψήφιος!

Η συνήθεια να πηγαίνουν προεκλογικά οι υποψήφιοι, Βουλευτές, Περιφερειάρχες, Δήμαρχοι, Σύμβουλοι εν γένει, σε χώρους όπου μαζεύεται πολύς κόσμος, όπως είναι για παράδειγμα το γήπεδο όταν διεξάγεται ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, χάνεται στα βάθη των αιώνων και παρόλο που η επιστήμη της πολιτικής επικοινωνίας έχει προχωρήσει πάρα πολύ, εξακολουθεί να τηρείται με θρησκευτική ευλάβεια σε κάθε προεκλογική περίοδο.

Αυτό σκέφτηκαν προ κάποιων χρόνων οι επιτελείς ενός υποψηφίου βουλευτή και όταν διαμόρφωσαν το πρόγραμμα που θα έπρεπε ν’ ακολουθήσει φρόντισαν να συμπεριλάβουν και την παρακολούθηση ενός ποδοσφαιρικού αγώνα της τοπικής ομάδας, όταν θα αντιμετώπιζε έναν ισχυρό αντίπαλο και άρα θα γέμιζε η κερκίδα του γηπέδου.

Έτσι και έγινε.

***

Ο υποψήφιος βουλευτής μπήκε ένα λεπτό πριν γίνει η σέντρα για να τον δει όλη η κερκίδα, ενθουσιάστηκε εισπράττοντας ένα χειροκρότημα που δεν ήταν δικό του, αλλά των παικτών της γηπεδούχου ομάδας που είχαν το εναρκτήριο λάκτισμα, και περιχαρής και αφού έπιασε μερικά χέρια φιλάθλων που περισσότερο ενοχλήθηκαν παρά ευχαριστήθηκαν καθώς τους έκοβε τη θέα του εν εξελίξει αγώνα, κάθισε σε μια περίοπτη θέση για να απολαύσει το θέαμα.

Ο αγώνας εξελισσόταν, οι παίκτες προσπαθούσαν για το καλύτερο και ο υποψήφιος δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω τους δείχνοντας απόλυτα αφοσιωμένος στα όσα γινόταν στον αγωνιστικό χώρο.

Πέρασαν γύρω στα είκοσι λεπτά, αλλά τότε έκανε το μοιραίο λάθος!

Αντί να προτιμήσει κάποιον από τη συνοδεία του, επέλεξε να εκθέσει την απορία που του είχε δημιουργηθεί μέχρι τότε σε κάποιον από τους, άγνωστους σ’ αυτόν, θεατές που καθόταν δίπλα του.

«Με συγχωρείτε. Γιατί δεν δίνουν τη μπάλα ποτέ σ’ αυτό το παιδί με τα μαύρα που τρέχει συνέχεια το καημένο και κουράζεται; Μήπως είναι τιμωρημένο;»

***

Η απορία του λύθηκε ευθύς αμέσως καθώς το παιδί με τα μαύρα σφύριξε πέναλτι εις βάρος της γηπεδούχου ομάδας και πήρε την μπάλα στα χέρια του για να τη στήσει στην άσπρη βούλα, με τον υποψήφιο να χειροκροτεί περιχαρής που, επιτέλους, του επέτρεψαν κι αυτού να … παίξει!