Συμβαίνει τώρα
Αρχική > Στήλες > Καφέ Ρωμανία > Ο Σάλτσον και το μαχάν Του Μωυσιάδη Παναγιώτη..

Ο Σάλτσον και το μαχάν Του Μωυσιάδη Παναγιώτη..

Μοίρασε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email






Σα 1966 τη χρονίας  έρθεν σο Ίνελι ( Ανατολικόν )  ο Στεφανίδης ο Γιωρίκας ας σο Καρακιόζ’ (Περίβλεπτον) τη Δράμας,  να ελέπ’ τοι συγγενούς ατ’  ας σο Καρμούτ’ .

Ο Γιωρίκας  εγόμωσεν δύο σακία  καρυδί  καντσία, έπέρεν και το μαχάν τη  σχωρεμένονος τη Μουχαήλ Στεφανίδη  ας σο Παράχ τη Κεσκίν – μετενί  και  ας έρθεν σο Ίνελι εδέκεν ατο  σον Σάλτσον…

Μαχάν και ντό μαχάν, ας σα τρανά . Με τ’ ατό ο Μουχαήλτς σην πατρίδαν ελάσκουτον τα χωρία τοι Κουρταντίων κ’ εχαλαϊανεν με τα τρία τα παιδία τ’, τον Ζαχαρέαν, τον Νικόλαν και τον Κώστην .  εξόν ας  έναν τ’ αγούρ’ν  ατ’, τον  Αριστείδην.  Ατός τα γράμματα καλά επέρνεν  και  σα δουλείας χαβάσ’ ‘κ’ εποίνεν…

Ο Σάλτσον αμόν ντ’ επέρεν, το μαχάν, τ’ ομμάτια τ’ ετσάμπλιξαν ας ση χαράν..                                      Εγούρεψεν τ’ εργαστήρν ατ’ σ ‘ αράν αφκακέσ’ κ’ εσκάλωσεν το χαλατσουλούκ.                                    Τα εργαλεία όλια  σα χέρια τ’: Το σιναλού, ,το κοράκ’, το σιβρίν, ,το μακέρτ’, το τσιτσίν . Εκάθουτον αυκά σ’ αράν κι ετέρνεν το κολάϊ τη δουλείας ατ’ .

Έναν μεσημέρ’ επήαν σουμάτ’ δύο παιδία τη σχολείονος, ο Στέφον κι ο Αρίστον..

Εκάτσαν σην άκραν και τερούν τον Σάλτσον,  πώς πετσαρεύ τη δουλείαν  με το νισατίρ’ τη χαλάϊ, πώς τρίφτ’ τη χαλαήν με το βουμπάκ’ και γιαγλαεύ το χαλκοπούλ’…                                        Κάποτε ο Σάλτσον  έσκωσεν το κιφάλ’ ατ’  κ’ είδεν τα παιδία απάν΄’ ας σο κιφάλ’ν ατ’.             Αμάν ερώτεσεν τον Στέφον: – εσύ τίνος είσαι; . Αρ είπεν ατον κι ο Σάλτσον εστιχαρίασεν τον παιδάν :

– Αβούτο το μαχάν τη λυκοπάππονος ισ’ έν…..

Ο Στέφον ετέρεσεν το μαχάν απάν’ αφ’κά… ‘κ’ εγροίξεν ντο έν’ και  ρωτά τον Σάλτσν :

-Θείο ,θείο αυτό τι είναι ;

Ο Σάλτσον λέει ατόν:

-Ατό  το μαχάν έν’…

– Και τι δουλειά κάνει  ;

-Νέπε τη πάππονός ισ’ το μαχάν και ‘κ’ εξέρτς ντο δουλείαν ευτάει…;

– Αυτά τα δέρματα γιατί τα έχει;  Ερωτά ο Στέφον.

– Ατα  στείλνε τον αέραν σ’ άψιμον…

-Και αυτόν τον σωλήνα  γιατί τον έχει  ;  Ερωτά  ξαν ο παιδάς..

– Χά πελέν και μουσκαρί κατάραν,  παίδα,  φύον ας σο κιφάλ’ιμ’ ας ευτάγω τη δουλεία μ’  , λέει ατόν ο Σάλτσον..

–  Όχι, άμα δε με πεις, δε φεύγω…

Νέπε , με τ’ ατό ο πάππο σ’ … ένοιεν τα τριχάρια τη γιάγιας ισ’ κ’ επάτνεν α’ απέσ’…..!

Μοίρασε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email

Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο [email protected]
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team