«Τα χωριά μας είναι εγκαταλειμμένα. Εδώ και επτά μήνες δεν έχει πατήσει ένας αντιδήμαρχος στο χωριό να ρωτήσει τι προβλήματα υπάρχουν και τι χρειαζόμαστε. Με λυπεί πολύ αυτό το γεγονός. Ούτε ο δήμαρχος μάς φώναξε εμάς τους προέδρους τόσο καιρό να ρωτήσει τι προβλήματα έχουμε, τι χρειάζονται τα χωριά.»
Το παραπάνω παράπονο εκφράζει ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Μεσοβούνου, του Δήμου Εορδαίας, Δημήτρης Τσιαΐδης, σε συνέντευξή του στον «Π». Σημείωσε δε ότι οι κάτοικοι του Μεσοβούνου αισθάνονται δημότες β΄ κατηγορίας τόσο γιατί δεν προχωρούν κάποια μεγάλα έργα που δρομολογήθηκαν, όπως η αντικατάσταση του δικτύου ύδρευσης, η διασύνδεση του αγωγού που θα συνδέσει το φράγμα που κατασκευάστηκε στο Βέρμιο με το αρδευτικό του χωριού, αλλά και η επέκταση του υφιστάμενου αρδευτικού, όσα και «από απλά προβλήματα, που κάνουν όμως δύσκολη των καθημερινότητά τους».
Ανέφερε συγκεκριμένα: «Επί 4 μήνες ο Δήμος δεν μάς προμήθευε καν λάμπες για να αντικαταστήσουμε τις καμένες λάμπες στις κολώνες φωτισμού. Εγώ αγόραζα και άλλαζα τις λάμπες. Τώρα τελευταία άρχισαν να έρχονται συνεργεία του Δήμου και αλλάζουν λάμπες.» Για να προσθέσει ωστόσο ότι: «Έχουμε στον κεντρικό δρόμο του χωριού μια σειρά με φωτιστικά σώματα που δεν ανάβουν, ίσως λόγω κάποιου βραχυκυκλώματος και φοβάται ο κόσμος να περάσει τη νύχτα, αλλά δεν έρχονται συνεργεία να τα φτιάξουν. Το ίδιο πρόβλημα έχουμε και στο δρόμο που οδηγεί στην εκκλησία του χωριού. Όλα τα φωτιστικά είναι σβηστά και ο δρόμος κατασκότεινος. Πρέπει να έρθει συνεργείο του Δήμου να δει που είναι το πρόβλημα για να ξαναλειτουργήσουν. Έρχεται το Πάσχα, πως θα πάει ο κόσμος στην Ανάσταση μέσα στα σκοτάδια;»
Ο πρόεδρος του Μεσοβούνου αναφέρθηκε επίσης σε ένα άλλο πρόβλημα, για το οποίο όπως είπε, δεν υπήρξαν τα ανάλογα αντανακλαστικά από το δήμο και αναγκάστηκε να διαχειριστεί μόνος του: «Πριν αρκετές μέρες πέρασε το εκχιονιστικό μηχάνημα και έσπασε τη σχάρα όμβριων υδάτων στον κεντρικό δρόμο του χωριού. Ο αντιδήμαρχος είπε να πάω τη σχάρα στα συνεργεία του δήμου στην Πτολεμαΐδα για να την φτιάξουν. Δεν μπορούσα να μεταφέρω μια σχάρα τόσα μέτρα (τέμνει κάθετα το δρόμο) στην Πτολεμαΐδα. Αναγκάστηκα και πήρα έναν εργάτη και την έφτιαξε.»
Ο κ. Τσιαΐδης ανέφερε ακόμη ότι «τώρα με τις βροχές το ποτάμι μας ξεχείλισε και πλημμύρισαν πολλά κτήματα. Ζήτησα ένα μηχάνημα να κάνει μια διαπλάτυνση στη γέφυρα για να μπορούν οι αγρότες να περάσουν να πάνε στα χωράφια τους. Ήρθε τελικά μια μέρα ένα μηχάνημα. Ο χειριστής δούλεψε για 1,5 ώρα και έφυγε με την υπόσχεση ότι θα ξανάρθει την επόμενη μέρα, αλλά δεν ξαναφάνηκε από τότε.»
«Δεν υπάρχει», επισήμανε, «αυτό που θέλουμε στη σχέση μας με το δήμο. Καλή συνεργασία με τους αντιδημάρχους. Όταν ζητάω κάτι ο ένας με παραπέμπει στον άλλο, με αποτέλεσμα να σέρνονται τα προβλήματα και να μην λύνονται. Και υπάρχουν χρόνια προβλήματα που πρέπει να αρχίσουν να λύνονται.»
Αναφέρθηκε ειδικότερα στην ανάγκη ολοκλήρωσης του έργου αντικατάστασης του δικτύου ύδρευσης του οικισμού του Μεσοβούνου, λέγοντας πως «το 70% των κατοίκων πίνει ακόμα νερό από αμιαντοσωλήνες γιατί είναι παλιό το δίκτυο. Το έργο ήταν δημοπρατημένο αλλά έμεινε στη μέση γιατί πέθανε ο εργολάβος. Τον περασμένο Οκτώβριο έστειλαν ένα χαρτί που λέει ότι πρέπει να συνεχιστεί το έργο, περιμένουμε να το δούμε. Γιατί οι Μεσοβουνιώτες περιμένουν εδώ και χρόνια να γίνει το έργο αυτό για να μπορεί να πίνει το χωριό νερό από το νέο δίκτυο.»
Έθιξε ακόμη ένα άλλο έργο που επρόκειτο να ξεκινήσει στο Μεσόβουνο, το αποχετευτικό: «αλλά για γίνει το έργο που θα αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής των κατοίκων πρέπει να ολοκληρωθούν οι μελέτες και απ’ όσο γνωρίζω δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα.» Αναφορά έκανε επίσης και σε ένα άλλο έργο που λιμνάζει χρόνια, όπως είναι το αρδευτικό δίκτυο. «Οι νέοι μας έχουν στραφεί στον πρωτογενή τομέα, στις δενδροκαλλιέργειες. Χρειάζεται να γίνει επέκταση του αρδευτικού δικτύου. Αλλά ακόμα δεν έχει γίνει η διασύνδεση του φράγματος με το υπάρχον αρδευτικό, γιατί δεν έχει ολοκληρωθεί ο πολυλειτουργικός αγωγός. Υπάρχει υπόσχεση από την Περιφέρεια ότι θα γίνει επέκταση του αρδευτικού και πρέπει να γίνει γρήγορα γιατί έχουμε πολλούς άνεργους νέους και μόνο στον πρωτογενή τομέα μπορούν να βρουν δουλειά.»
Ο κ. Τσιαΐδης τόνισε ότι τα παραπάνω και όχι μόνο, είναι σοβαρά θέματα για το Μεσόβουνο και «πρέπει ο δήμος Εορδαίας και η Περιφέρεια να δώσουν λύση. Γιατί τα νεκροταφεία μας έχουν γεμίσει και πρέπει να βρεθεί λύση, να γίνει μια επέκταση των κοιμητηρίων. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι σε κακή κατάσταση, έχουν τομές και λακκούβες που χρειάζονται επιδιόρθωση. Μάλιστα υπάρχει δρόμος στο χωριό που οδηγεί στο σπίτι του ιερέα του χωριού που είναι χωματόδρομος γεμάτος λάσπες» και πρόσθεσε: « Τις προάλλες έσπασε μια σχάρα στον κεντρικό δρόμο, που βρίσκεται πάνω σε στροφή και δεν έχει επισκευαστεί και υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος. Οι περισσότεροι δρόμοι που οδηγούν στα χωράφια είναι χωματόδρομοι και χρειάζονται παρέμβαση γιατί οι αγρότες δεν μπορούν να πάνε στα χωράφια τους, δεν έχουν εύκολη πρόσβαση, και κάθε τόσο αναποδογυρίζει κάποιο αγροτικό μηχάνημα. Ο δρόμος προς το φράγμα είναι απαράδεκτος και όσες φορές ζητήσαμε μηχάνημα για να φτιαχτεί δεν ήρθε ή φτιάχνουν 500 μέτρα και φεύγουν.»
Λύση επίσης πρέπει να δοθεί σε ένα ακόμα σοβαρό πρόβλημα που απασχολεί κατοίκους του Μεσοβούνου, όπως επισήμανε ο πρόεδρος του Μεσοβούνου. «Το 1976 η τότε Κοινότητα Μεσοβούνου επί προεδρίας Αθανάσιου Ακριτίδη, είχε πάρει μια απόφαση και μοίρασε κοινοτική έκταση 2 στρέμματα ανά άτομο σε ακτήμονες, οι οποίες δεν έχουν αποδοθεί μέχρι σήμερα στους δικαιούχους. Τα τοπογραφικά υπάρχουν αλλά τα χαρτιά κάθονται στοίβα στο δημαρχείο». «Ζητάμε να δοθεί λύση και σε αυτό το θέμα. Ζητάμε να σκύψει στα προβλήματα του χωριού μας ο δήμος, να δουν και οι κάτοικοι του Μεσοβούνου ότι ο δήμος ενδιαφέρεται γι’ αυτούς», κατέληξε ο πρόεδρος του Μεσοβούνου.
