Συμβαίνει τώρα
Αρχική > Στήλες > Καφέ Ρωμανία > Μιμιλίδης Γ. Κώστης. 1890- 1994 -του Παναγιώτη Μωυσιάδη

Μιμιλίδης Γ. Κώστης. 1890- 1994 -του Παναγιώτη Μωυσιάδη

Κοινοποίησε το....
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Email this to someone
email




subscribe!





Μιμιλίδης Γ. Κώστης. 1890- 1994 -Γεννήθηκε, στο Χαλβά – Ματέν του Ερζερούμ’ και πέθανε στην Μελβούρνη της Αυστραλίας σε ηλικία 104 χρόνων..
Ο Μιμιλίδης ο Κώστης εγεννέθεν ‘ς σα 1890 τη χρονίας ‘ς σο χωρίον Χαλβά – Ματέν ‘ς σο Παϊπούρτ. Ο πατέρας ατ’, ο Γιωρίκας, έφυεν ας σον Αληθινόν τη Κρώμης ‘ς σα 1860 κ’ επήεν ‘ς σο Παϊπούρτ. Εκέσ’ ένοιξεν έναν τικιάν κ’ επούλνεν τσαπούτια… Σ’ σα 1925, δέκα οικογένειας ας σο Χαλβά – Ματέν έρθαν πρόσφυγες ‘ς σο Ίνελι ( Ανατολικόν Πτολεμαίδας ). Μωατσίρηδες, εφτωχοί έχτ’σαν ‘ς σην άκραν τη χωρί τ’ οσπίτια τουν κ’ εγουρεύταν.


Οι Παϊπουτλήδες αέτς (έλεγαν α’τς σο χωρίον) Κρωμέτ ΄, ταχά , πρώτοι ΄ς σα τραγωδίας και ‘ς σα κεμεντζέδες… και μασχαράντ, όσον ντο θέλ’τς.. Ίλεμ’- ίλεμ’ ο Κώστης έναν κι άλλ’ απάν . Ότιναν έλεπεν ‘ς ση στράταν, ετούρτευεν ατόν … Ψηλός, γιοσμάς και ‘ς σο κιφάλ’ν ατ περιπλεγμένον η κουκούλα. Η γαρή ατ’, η Βικτωρία, καλέσα μαγειράβα και ‘ς σο πλέξιμον οπίσ’ κ’ επεμείνεν…. Ο Κώστης ‘ς σην άκραν τη χωρί έχτ’σεν έναν δικάμαρον οσπίτ’ με τα λιθάρια κ’ εσυνορθέεν με τα πέντε παιδία τ’ εκειαπές .


Εφτωχός, αμάν πολλά περήφανος κ’ εργατικός . Όντες ‘κ’ επόρνεν να πλερών’ τον πακάλ’ ,επένεν, εποίνεν ατόν εργατικά.. Μίαν ‘ς σα καπνά, κάποτε όρθωνεν τα τσαντία , έκλωθεν τα κεραμίδια….! Δύσκολα χρόνια…!
Με την δουλείαν ατ’ όλια έβαλεν ‘ς ση σειράν… νοικοκύρ’τς και προκομμένος… Έχτ’σεν τα μαντρία και τ’ αχερώνια τ’ . Με τα χρόνια ΄γάλε -΄γάλε εποίκεν κι έναν κοπαδόπον πρόατα..


Με τ’ εκείν τα πρόατα, άχαρον ο Κώστης, κάθαν ημέραν ογράσευεν από πουρνού ους το βράδον. Η Βικτωρία ετοίμαζεν το τσαντάχν ατ’ και πρωί -πρωί ελάλνεν τα πρόατα να βοσκίζ’ ατά ους το Βέρμιον.. Σιτ’ έβγαινεν ας σο χωρίον πάντα έλεπεν τον Μορίκον ( Ο Μορίκον Λερέτες έτον ), εκάθουτον με τοι γυναίκ’ς ‘ς σα ξυλένια τα καθιστέρας ‘ς ση στράταν απάν’…
Οι δύος πα συνέλ’κα . Όντες ετσάτευαν εδίναν χαιρετίαν. Ο Μορίκον έσκωνεν το χέρ ( σαγλάμς άνθρωπος) κ’ ερώτανεν τον Κώστην:
– Κώστη, καλημέρα… πότε θα κλώσκεσαι ας σο ραχίν; Ο καιρόν εχαλάεν ..


Άλλο μίαν: -Κώστη, απόψ’ αν κλώσκεσαι, φέρον ‘με έναν ίσον τσατάλ’..
Υστέρ’ ας σα πέντ’ ημέρας ο Κώστης εδέβεν ξαν’ με τα πρόατα ας ση Μορίκονος ‘κεσ’ . Εκλώστεν τερεί τον Μορίκον και λέει ατόν:
– Μορίκο, εγώ απόψ’ θα μονάζω ‘ς σο καλύβ’ ….!
Εσύ, δέβα ΄΄γάμ’΄ την Βικτωρίαν ….! ΄΄
Ο Μορίκον ‘κ’ ενεμείνεν α’ …Επάγωσεν κ’ επέμ’νεν άλαλος …!

Κοινοποίησε το....
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Email this to someone
email

Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
sidiros
x

Check Also

Οι μουσικές επιλογές του e-ptolemeos.gr – Anni-Frid Lyngstad – Så Synd Du Måste Gå (It Hurts To Say Goodbye) (1969)

Κοινοποίησε το....FacebookTwitterPrintemail Δείτε επίσης στο E-PTOLEMEOS.GR: Σημερινή εικόνα της αγοράς της Πτολεμαΐδας εν μέσω click away-Τι λένε οι πολίτες στην ...