Το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών της 7ης Ιουλίου ήταν κάτι απολύτως αναμενόμενο, όπως και μια σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων. Φυσικά τα γνωστά 0.60 € / sms της δημοσιογραφίας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, έσπευδαν να γράφουν μετά την ομιλία του πρώην πρωθυπουργού στο Σύνταγμα, πως έρχεται η μεγάλη ανατροπή και άλλες πληρωμένες ιστορίες. Δεν μας ξενίζει βέβαια. Πάντα υπάρχουν στην πολιτική οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι, που βλέπουν μόνο τον μικροκοσμό τους, συνειδητά ή ασυνείδητα.
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μικρότερο των πρωινών της Κυριακής των εκλογών exit pols τα οποία προέβλεπαν ένα αποτέλεσμα της τάξης του 42% με 25% ή και 44% με 27%, ως προς τα δύο πρώτα κόμματα. Το τελικό αποτέλεσμα, όμως ήταν πιο ήπιο. Σε μια απολύτως θερινή Κυριακή, στην οποία το οργανωτικό στοίχημα ήταν το ποιος θα βγει χαμένος από το αν θα ψηφίσει ή θα μείνει στις παραλίες (ή τις διακοπές τις οποίες μπορεί να είχε προγραμματίσει και από καιρό), ο λαός έδωσε στην Ν.Δ. ένα 39,85% (από 28,09% το 2015) και αυτοδυναμία 158 εδρών, έναντι 31,53% (από 35,46%) και 86 εδρών προς τον ΣΥΡΙΖΑ.
Εκ πρώτης όψεως όλοι είναι ευχαριστημένοι, όπως έσπευσε να γράψει και ο Αρκάς. Η Ν.Δ. με την αυτοδυναμία, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού θεωρεί πως με το 31,53%, το πολύ σε 3-4 χρόνια θα κυβερνήσει και πάλι. Το πώς θα γίνει αυτό, όμως, σε μια Ελλάδα η οποία καταρρέει οικονομικά, και στην νέα κυβέρνηση ανήκουν ήδη σχεδόν όλες οι Περιφέρειες και Δήμοι, και άρα και οι έκτακτες συμβάσεις κ.τ.λ., δείχνουν το μέλλον του από΄ δω στρατού των 0.60 € / sms δυσοίωνο. Ερώτημα, επίσης, για την Ν.Δ. είναι το τι θα κάνει με το Σκοπιανό ζήτημα και το θέμα της ονομασίας. Εκεί όμως είναι που θα δοκιμαστούν και οι μακεδονομάχοι. Πόσοι από αυτούς δηλαδή έχουν όντως προτεραιότητα τα εθνικά ζητήματα και θα αντιδράσουν ανάλογα σε μια ενδεχόμενη αδιαφορία του πρωθυπουργού για το ζήτημα, ή οι αντιδράσεις ήταν προσχηματικές για να φύγει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και εσχάτων ΣΥΡΙΖΑ.
Υπό το πρίσμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε περίπου ένα 4% και άρα τα περιθώρια αναδιανομής της εκλογικής του δύναμης δεν ήταν μεγάλα., το 8,10% του ΠΑΣΟΚ., δηλαδή σχεδόν +2% διαφορά από το 2015 πρέπει να θεωρείται άθλος. Όμως το μεγάλο πλήγμα για το ΠΑΣΟΚ, είναι πως έχει αναγκαστεί να αλλάξει το ιστορικό του όνομα, ουσιαστικά ως «στρίβειν δια τα χρέη του». Το χειρότερο δε είναι πως η ιδεολογική του βάση έγινε θρύψαλα: τα ελπιδοφόρα επιφανή νεότερα στελέχη του, πολλοί εκ των οποίων είχαν χρηματίσει γραμματείς της πάλαι ποτέ ΠΑΣΠ, της νεολαίας ΠΑΣΟΚ και του ίδιου του ΠΑΣΟΚ έχουν μεταγραφεί σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, ασφαλώς για «ιδεολογικούς» λόγους. Με πόνο καρδιάς αμείφθηκαν με βουλευτιλίκια, θέσεις γ. γ. υπουργείων, ορισμένοι πρόλαβαν να γίνουν και υπουργοί. Τι κατάντια να μην συναισθάνεται ένα στέλεχος, το τι σημαίνει να έχεις διατελέσει γ. γραμματέας σε μια νεολαία και ένα κόμμα και μετά όχι να αλλάζει το χρώμα της σημαίας σου, αλλά εσύ να αλλάζεις μπαλκόνι, επιλέγοντας την κυβερνητική ρώτα ! Ούτως ή άλλως πολιτική συζήτηση δεν είχαμε, αλλά σανό προς τους σανοφάγους, του τύπου «ψήφισε Αλέξη για να μην έρθει ο δραΚούλης και να διαφυλαχθούν οι μεγάλες εργατικές κατακτήσεις (οι ποιες;)» ή «ψήφισε Ν.Δ. για να μην έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ». Άραγε το «ψήφισε αυτό που σε εκφράζει και όχι αυτό που μπορεί να σε διορίζει» υπάρχει καθόλου νέο-Έλληνα;
Πλην του ΚΚΕ που έμεινε εντυπωσιακά στάσιμο σε ποσοστό και ψήφους (5,3% από 5,5% και 299.000 ψήφους έναντι 301.000 το 2015), και του αξιοπρεπούς 1,46% της Πλεύσης Ελευθερίας, τα λοιπά αριστερά κόμματα απαξιώθηκαν. Η «Ελληνική Λύση» των χριστεπιστολεμπόρων και ενίοτε γυναικών που στον ύπνο τους είδαν ότι παντρεύτηκαν τον απ. Παύλο, έλαβε 3,70% και 10 έδρες, με ήδη τον πρόεδρό του σε αλληλομηνύσεις με υποψήφιό του και πρώτο σε ψήφους στην Λάρισα. Τέλος στην Βουλή εισήλθε και το ΜέΡΑ25 του πολύ Γιάνη με το χαμένο του «Ν», ο οποίος από υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε πως «Σε αυτές τις εθνικές εκλογές η μονή χαμένη ψήφος είναι η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ». Φυσικά η Χρυσή Αυγή έμεινε εκτός Βουλής, μα ούτως ή άλλως το αποτέλεσμα της δίκης και να έμπαινε στην Βουλή, είναι αναμενόμενο προδιαγράφοντας το πολιτικό τους τέλος και όχι μόνο. Συνεπώς Μιχαλολιάκο, από το «veni vidi vici» του 2012, στο «Berolino delenda est» του 2019.
Εκείνο το οποίο σαφώς καταγράφτηκε στα επιμέρους των εκλογών, είναι το ότι ο ευνοημένος δημόσιος τομέας και με διορισμένους παντοιοτρόπως, στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι την Ν.Δ. Αντίθετα οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι οποίοι συνεισφέρουν με πραγματικές εισφορές στο ελληνικό κράτος και τους οποίους υπερφορολογεί διαχρονικά το ελληνικό κράτος, καταψηφίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι όσο και αν κάποιος θεωρεί πως η υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ στις μικρότερες ηλικιακά ομάδες είναι εχέγγυο για το μέλλον, όσο το δημόσιο θα συρρικνώνεται και οι ηλικίες αυτές θα αυτοαπασχολούνται με γεωμετρική πρόοδο τα επόμενα χρόνια, τόσο το ποσοστό αυτό θα διαφοροποιείται λόγω των εισφορών τις οποίες θα καλούνται να πληρώνουν ως ιδιώτες. Φυσικά άθλιοι νόμοι οι οποίοι μετέτρεψαν το ποινικό μας σύστημα, σε μπαχαλέτο της πλάκας με τις αποφυλακίσεις, αποτυπώθηκαν στις εκλογές των σωφρονιστικών καταστημάτων, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ προσέγγισε ποσοστά Β. Κορέας. Αντίστοιχα το άλλο άθλιο μπαχαλέτο στο συνταξιοδοτικό με τις χιλιάδες εκκρεμείς συντάξεις και τις καθυστερήσεις 2 έως 4 ετών, ήταν καταδικαστικό σε μεγαλύτερες ηλικίες για την πρώην κυβέρνηση.
Η νέα κυβέρνηση αποτελείται από 50 νέα μέλη, αριθμό που δεν τον λες μικρό ή ευέλικτο σε σχέση με τα επαγγελλόμενα. Θα σταθώ σε λίγα μέλη. Εύχομαι καταρχάς η νέα υπουργός Παιδείας Ν. Κεραμέως, με πολύ σημαντικές σπουδές όπως στο Harvard (και όχι στην αρχισυνταξία κομματικών φερεφώνων και χωρίς πτυχίο πανεπιστημίου), να ασκήσει γόνιμη διοίκηση για το καλό των παιδιών και του τόπου. Δύο άλλα μέλη προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ και ήδη διεγράφησαν από εκεί: Ο Μ. Χρυσοχοΐδης ως Υπουργός Προστασίας του Πολίτη και η Λ. Μενδώνη ως Υπουργός Πολιτισμού. Με τον πρώτο είναι σαφές το μήνυμα του πρωθυπουργού προς τον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο διαχρονικά η Ν.Δ. κατηγορεί για εκλεκτικές συγγένειες με τρομοκρατικές ομάδες. Με την επιλογή της δεύτερης, φανερώνεται επικοινωνιακά πως προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι να δώσει τέλος στο Εξαρχειάτο των Αθηνών και την άθλια εικόνα ανοχής περίξ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Από την άλλη, δίνεται το μήνυμα, πως ο πολιτικός χαρακτήρας στον οποίο έχει περιέλθει το μέγα μακεδονικό ιερό μνημείο του Καστά, θα επιταθεί, σε μια ιστορία που είναι από πού να την πιάσεις. Αναμένουμε με ενδιαφέρον το τι θα πετύχουν αμφότεροι ως υπουργοί.
Τέλος οι δηλώσεις του Θ. Καράογλου, υφυπουργού Μακεδονίας – Θράκης, πως «θα αξιοποιήσουμε το βέτο στην ΕΕ για να μειώσουμε τις συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών για τη χώρα», δείχνουν πως μάλλον δεν έχει γίνει κατανοητό, πόσο επικίνδυνο είναι το βολικό «την καταψηφίσαμε, αλλά θα την σεβαστούμε». Όπως κάθε καλοπροαίρετος, θα ευχηθώ καλή επιτυχία στο κυβερνητικό έργο, για το καλό του τόπου.
