Ο Δημήτρης Παναγιώτου, ένας μοναχικός ξυλογλύπτης στη Λυγερή Κοζάνης, μεταμορφώνει τη φύση σε βυζαντινή τέχνη και παράδοση. Σε ένα μικρό χωριό που μοιάζει να κρατά ακόμη κάτι από την παλιά ψυχή της ελληνικής υπαίθρου, ζει και δημιουργεί ένας άνθρωπος που μοιάζει να έχει γίνει ένα με τη φύση. Ο Δημήτρης Παναγιώτου, γνωστός και ως «Λυγερεύς», γεννημένος το 1958, παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους τελευταίους φορείς της αυθεντικής ξυλογλυπτικής και της δημιουργίας παραδοσιακής μαγκούρας στη Δυτική Μακεδονία.
Αυτοδίδακτος, με πνευματικές αναζητήσεις και βαθιές ρίζες στον τόπο του, ασχολείται συστηματικά με την ξυλογλυπτική. Επισκεφθήκαμε το γεμάτο από κάθε μορφής ξύλου εργαστήριό του, όπου άλλα έργα είναι μισοτελειωμένα με σκαλιστές μορφές αγίων, ζώων, πουλιών και στοιχείων της φύσης κι άλλα κρεμασμένα στους τοίχους, περιμένοντας τη σειρά τους για να πάρουν τη μορφή που θα τους δώσει ο καλλιτέχνης. Μας ξεναγεί στον χώρο του και νιώθουμε να μας κατακλύζει η σκέψη, ότι αυτός ο δημιουργός διαθέτει όχι απλώς καλή τεχνική κατάρτιση, αλλά πάνω απ’ όλα, υπομονή, πίστη για την εργασία που κάνει και μια σπάνια σχέση με τα φυσικά υλικά του δάσους«κάθε είδος ξύλου έχει τη δική του ‘φωνή’ και απαιτεί διαφορετικό χειρισμό. Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026.
