Στην 4η Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη Φορολογικών Θεμάτων (EU Tax Symposium 2026) με θέμα «Το μέλλον της φορολογίας: ανισότητες και ανάπτυξη στην παγκόσμια οικονομία», την οποία συνδιοργάνωσαν η Υποεπιτροπή Φορολογικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (FISC) και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (DG TAXUD) στις Βρυξέλλες, συμμετείχε την Τρίτη 17/3 ο Πάρις Κουκουλόπουλος, ως Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής.
Στο πλαίσιο της πρώτης παρέμβασής του, ο Βουλευτής Κοζάνης επανέφερε εμφατικά την πρόταση που είχε παρουσιάσει και τον Νοέμβριο στην προηγούμενη Διακοινοβουλευτική, επισημαίνοντας ότι «η ΕΕ πρέπει να κινηθεί χωρίς δισταγμούς και να αποφασίσει να φορολογήσει τα κέρδη των μεγάλων, πολυεθνικών τεχνολογικών κολοσσών εκεί όπου παράγονται (Πυλώνας 1 του ΟΟΣΑ). Αυτό είναι το δίκαιο και πρέπει να το πράξουμε, γιατί δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο, διαθέτουμε άλλωστε ήδη συμμάχους σε αυτό όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και πολλές άλλες χώρες».
Επιπλέον, δεν παρέλειψε να σημειώσει «με ενδιαφέρον αυτό που ακούσαμε πριν λίγο από τις Η.Π.Α., πως ειδικότερα για τον Πυλώνα 1 (για τη φορολόγηση των τεχνολογικών κολοσσών) θέλουν συνεννόηση. Δεν έχουν πράξει, όμως, το ίδιο ούτε στην επιβολή δασμών ούτε βέβαια στους κανόνες του διεθνούς δικαίου, όπου ενεργούν μονομερώς. Η ΕΕ πρέπει να απαντήσει με πράξεις και συμμαχίες».
Στη συνέχεια της Διάσκεψης, ο Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών πραγματοποίησε νέα παρέμβαση, κατά τη συζήτηση με θέμα «Το μέλλον της φορολογίας: παγκόσμια δικαιοσύνη και ανάπτυξη σε μια νέα οικονομική εποχή», όπου συμμετείχαν οι βραβευμένοι με το Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών, καθηγητές Joseph Stiglitz και Philippe Aghion.
Ειδικότερα, με την ερώτηση – τοποθέτηση που τους απηύθυνε, ο Π. Κουκουλόπουλος υπογράμμισε ότι «η Ε.Ε. στο ενεργειακό -που αποτελεί κλειδί για την καινοτομία, την ανταγωνιστικότητα και την ευημερία της- έχει κάνει μία συγκεκριμένη επιλογή. Ουσιαστικά ο φόρος άνθρακα (που είναι ένας δίκαιος φόρος, γιατί χρηματοδοτεί τη μετάβαση στις ΑΠΕ) έχει χρησιμοποιηθεί για να χάσει η ΕΕ εγχώριους πόρους, τους άνθρακές της, και αντίθετα βοήθησε την εξάρτησή μας αρχικά από το ρωσικό φυσικό αέριο και τώρα από το αμερικάνικο LNG. Είναι λογική αυτή η επιλογή της ΕΕ ή μήπως έπρεπε να κινηθούμε πιο συντεταγμένα, ώστε με τους δικούς μας εγχώριους πόρους να μεταβούμε σταδιακά σε ΑΠΕ και αποθήκευση, στηρίζοντας έτσι και την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα;».
