Η πολυσχιδής προσωπικότητα του γιατρού κ. Μπέσσα παρουσιάστηκε στην εκδήλωση «τιμής και μνήμης» που οργάνωσε η Οικολογική Κίνηση Κοζάνης με αφορμή 10 χρόνια από την αποδημία του. Ο εισηγητής κ. Τσικριτζής τόνισε τα εξής:
Ο Χ. Μπέσσας υπήρξε άριστος γιατρός (διδάκτωρ ΑΠΘ), αλλά πρωτίστως ΑΝΘΡΩΠΟΣ, γι’ αυτό και στο ιατρείο του υπήρχε το αδιαχώρητο.
Άνθρωπος των γραμμάτων τον κέρδισε η λογοτεχνία,η φιλοσοφία, το θέατρο, καθώς και τα νέα κοινωνικά κινήματα.
Τη δεκαετία του 1960 αρχίζει να αρθρογραφεί στο «Θάρρος» και μετά το 1980 στον «Χρόνο».Το 1965 συμμετέχει στην ίδρυση της «Πνευματικής Εστίας».
Το 1975 πρωτοστατεί στην ίδρυση του συλλόγου «Φίλοι της Τέχνης» και ανεβάζει το θεατρικό έργο «Καρέκλες» του Ιονέσκο, το οποίο παίρνει επάξια το 1ο βραβείοστο φεστιβάλ θεάτρου της Ιθάκης. Παρακολουθεί επίσης από κοντά τα εικαστικά δρώμενα και υποστηρίζει τους εγχώριους καλλιτέχνες .
Το 1984 εμφανίζεται στο χώρο των τοπικών γραμμάτων η «Παρέμβαση» του Β. Καραγιάννη. Ο Χ. Μπέσσας καθιερώνεται ως βασικός συνεργάτης της «Π» με τα διεισδυτικά κείμενα του. Ομοίως αναδεικνύεται σε έναν από τους κύριους στυλοβάτες του ΙΝ.ΒΑ (1996-2001), ενώ παραμένει χρόνιος λάτρης της Βιβλιοθήκης (και μέλος του Δ.Σ).
Συγγραφέας δύο βιβλίων: 1) «Το χρονικό της Κοζάνης 1914-1919», εκδ. ΙΝΒΑ 1999. 2) «Ο μάρτυρας αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Λιούλιας», εκδ. Παρέμβαση, 2000.
Το 1987 ιδρύει την Οικολογική Κίνηση Κοζάνης, την πρώτη εστία αντίστασης απέναντι στην παντοκρατορία της ΔΕΗ. Στρατεύεται στην οικολογία όταν αυτή ήταν ακόμη ουτοπία. Σήμερα δικαιώνεται, γιατί η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί παγκόσμια προτεραιότητα.Ο Χρίστος ηγείται για 10 χρόνια της Οικολογικής Κίνησης με μαχητικότητα και ιδιαίτερη ευαισθησία. Κύριο αντικείμενο οι η ρύπανση από τη ΔΕΗ και τα μελλοντικά αδιέξοδα από το μονόδρομο του λιγνίτη. Κατά δεύτερο λόγο η αισθητική και η αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης. (Ο Χρίστος υπερασπίστηκε τα διατηρητέα και τα πέτρινα σπίτια, αρκετά από τα οποία κατεδαφίστηκαν με δέλεαρ τα σεισμοδάνεια του 1996).
Δίπλα στις διαμαρτυρίες κι ο έντονος ακτιβισμός (ανακύκλωση, καθαρισμοί και εξωραϊσμοί χώρων, κλπ).
Στις Δημοτικές εκλογές του 1990 και 1994 η Οικολογική Κίνηση παίρνει8% περνώντας από τις συμπληγάδες του σκληρού κομματικού ανταγωνισμού και εκλέγει σύμβουλο τον Χ. Μπέσσα.
Παράλληλα η Κίνηση με το Χρίστο συνεχίζουν «το βιολί τους» και εκτός δημαρχείου, τονίζοντας κάθε τόσο ότι ο λιγνίτης έχει «ημερομηνία λήξης». Από τις δράσεις εκείνης της περιόδου ί(1990 -1998)ξεχωρίζουν οι πάνδημες περιβαλλοντικές κινητοποιήσειςτου 1989 και 1991, το σταθερό ΟΧΙ στις νέες μονάδες της ΔΕΗ, η πρόταση για χρήση του φυσικού αερίου στο ενεργειακό μίγμα, η κατάθεση Αναφοράς στην ΕΕ , οι οικολογικές «υποδοχές» των πρωθυπουργών Μητσοτάκη (1991) και Σημίτη (1997), η ακτιβιστική ενέργεια «Αλιάκμων SOS» στην υψηλή γέφυρα (1998) κλπ.
«Αξίζει να τονιστεί εν παρόδω», είπε ο κ. Τσικριτζής ότι «μετά από πολύχρονες καθυστερήσεις ο τόπος βιώνει τη δικαίωση των οικολογικών προτάσεων, αλλά με θλιβερό τρόπο, λόγω της εκκωφαντικής κατάρρευσης «ολόκληρων κόσμων», όπως ο κόσμος της ΔΕΗ και του λιγνίτη, χωρίς να υπάρχει σχέδιο για το αύριο. Τα ίδια έγιναν και με το φυσικό αέριο. Το ζητούσαμε από το 1990 και μας χλεύαζαν, ενώ σήμερα όλοι ζητιανεύουν ένα παρακλάδι από τον αγωγό ΤΑΡ».
Όσοι μίλησαν μετά τον κεντρικό εισηγητή φώτισαν κι άλλες πλευρές της σπάνιας προσωπικότητας του Χ.Μπέσσακαι συμφώνησαν ότι «ο Χρίστος θα μείνει στην καρδιά μας ως υπηρέτης και υπερασπιστής της πόλης και των ανθρώπων της, μάχιμος διανοούμενος και σκαπανέας της οικολογίας. Με μια κουβέντα ένας ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ της Κοζάνης».
Στο τέλος οι παρόντες προσυπέγραψαν ομόφωνα το αίτημα της Οικολογικής Κίνησης να δοθεί το όνομα του Χ. Μπέσσα σε οδό της πόλης.
Παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος και δημοτικοί σύμβουλοι, ο πρόεδρος του Ιατρικού συλλόγου και εκπρόσωποι άλλων οργανώσεων .
