Από όλες τις μορφές δημοσιογραφίας, με συγκινεί ιδιαίτερα εκείνη που προβλέπει, με το ενδεχόμενο ρίσκο, τα γεγονότα. Ας πούμε η “ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ”. Όχι εκείνη που το καταφέρνει με τρόπο μεταφυσικό, αλλά αυτή που στηρίζεται στην ορθολογική ανάλυση των γεγονότων και φυσικά στη διαρκή ενημέρωση (δηλαδή στο διάβασμα), στην ανάλυση και σύνθεση των πληροφοριών, στην απουσία προκαταλήψεων, στερεοτύπων και ιδεολογικού φανατισμού . Επειδή λοιπόν φτάσαμε στο σημείο που οι τιμές στα ράφια των super markets είναι πλέον ενδεικτικές (οι υπάλληλοι δεν προλαβαίνουν να αυξάνουν τις τιμές καθημερινά), προβλέπω πως στην επόμενη δημοσκόπηση, σε απόσταση 7-10 ημερών από σήμερα, η ΝΔ θα δει ΜΕΙΩΣΗ των ποσοστών της κατά 2 περίπου μονάδες. Ό,τι δεν κατάφερε η αντιπολίτευση, θα το καταφέρει το ράφι του super market.
Βέβαια γνωστοί υπουργοί και opinion leaders θα προσπαθήσουν, με σοφιστίες, να απαλύνουν τον πόνο, αλλά, μάταια. Είναι μια πρόβλεψη, χωρίς εμπάθεια και φυσικά ως πρόβλεψη ενέχει τον κίνδυνο της αποτυχίας. Οψόμεθα.
Υ.Γ. 1. Στις 24 Φεβρουαρίου 1922 σε δημοσίευμα στην εφημερίδα e-ptolemeos, με τίτλο: Ήρθε η ώρα του λαού της Ουκρανίας”, ο γράφων προέβλεπε ότι η διάρκεια του πολέμου θα βρίσκεται σε απόλυτη αναλογία με το βαθμό αντιπάθειας των Ουκρανών προς την εισβολή του Πούτιν. Στη 1 Μαρτιου, σε άρθρο με τίτλο: “Ο Πούτιν και η Ρωσία” στην ίδια εφημερίδα, ο γράφων διαπίστωνε την αυξανόμενη αντιδημοφιλία του Ρώσου προέδρου και ειδικά το αγεφύρωτο χάσμα που δημιουργούσε στην ψυχή των Ουκρανών. Είκοσι ημέρες αργότερα, γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής εξηγούσε πως οι ρωσικές στρατιές έφτασαν εκεί που έφτασαν, όπως έφτασαν, επειδή ο λαός της Ουκρανίας είναι συντριπτικά Ρωσόφιλος. Δηλαδή πόση μεροληψία μπορεί να οδηγεί στην εκ των υστέρων λανθασμένη αποτίμηση των γεγονότων.
Υ.Γ. 2. Πώς προέκυψαν στην Ελλάδα τόσοι υποστηρικτές του Πούτιν; Που ήταν κρυμμένοι μέχρι τώρα;
