«Εμοί εκδίκησις, εγώ ανταποδώσω, λέγει Κύριος» (Εβρ. 10.30).Δεν γίνεται να μην πληρώσουν οι φονιάδες. Όλα εδώ πληρώνονται. Είναι πνευματικός νόμος. Ξεκλήρισαν έναν ολόκληρο λαό, αφήνουν ως νέοι Ηρώδες τα νήπια να πνίγονται ή να θάβονται κάτω από τα βομβαρδισμένα κτήρια, ή να καίγονται από τους φονικούς πυραύλους. Και όσους δεν σκοτώνουν, τους διώχνουν από τη χώρα τους. Μιλιούνια Σύριοι σε νέα Έξοδο, όχι των Εβραίων, αλλά των Αράβων αυτή τη φορά.
Όλη η Ευρώπη και όλη η Υφήλιος παρακολουθεί συγκλονισμένη αλλά ανίκανη να κάνει κάτι. Το μόνο που κάνει είναι να στρουθοκαμηλίζει και να προσπαθεί να κλείσει τα σύνορά της. Ιδιαίτερα η Ανατολική Ευρώπη, που γνώρισε τη λαίλαπα του ολοκληρωτισμού, αποδεικνύεται άσπλαχνη απέναντι στους πρόσφυγες. Κι αυτοί θα το πληρώσουν. Όσο για τη Δυτική Ευρώπη, το μόνο που τη νοιάζει είναι η επιβίωση του ευρώ, ενώ οι Έλληνες είμαστε χαμένοι στα μνημόνια και στην εσωστρέφεια του μικροαστισμού μας, και τρέμουμε μήπως φύγουμε από το ευρώ και πεινάσουμε. Και το ευρώ θα εξαφανιστεί.
Οι δημοκράτες Αμερικάνοι, δηλ. το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, έχουν σπείρει επί 25 χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή την καταστροφή και τον όλεθρο, και έχουν αφήσει παντού καμένη γη: Αφγανιστάν, Ιράκ, Αίγυπτος, Λιβύη, Κουρδιστάν, Συρία. Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί, πρόσφυγες, διαλυμένες κοινωνίες, άνθρωποι σε απόγνωση. Ακόμη και η Ευρώπη υποτάχθηκε στη λιτότητα και έχει αρχίσει να πεινάει, ενώ στην Ουκρανία σφάζονται. Δεν γίνεται να συνεχιστεί άλλο η καταστροφή. Αυτός ο κόσμος είναι δαιμονικός, έτσι που κατάντησε, γι’ αυτό είναι προορισμένος να καταστραφεί. Θα πέσει φωτιά και θα τους κάψει. Είμαστε κοντά.
Ήδη η μπόρα ξεκίνησε με τα χρηματιστήρια της Κίνας και τα παιχνίδια με την ενέργεια, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Οι Ρώσοι είναι εγκλωβισμένοι και στον Βορρά (Ουκρανία) και στον Νότο (Τουρκία, Συρία). Είναι αναγκασμένοι να βγούνε από το καβούκι τους και να χτυπήσουν. Και θα το κάνουν. Θα λιώσουν τους ανθρωποδαίμονες και θα τσακίσουν τους υποκριτές συνεργάτες τους. Τα ψωμιά της Αμερικής τελειώνουν.
Ο Αϊλάν και χιλιάδες άλλα νήπια πέταξαν αγγελούδια στην αγκαλιά της βρεφοκρατούσας Παναγίας. Το αίμα τους όμως θα το πληρώσουν μέχρι ρανίδος τα ανθρωπόμορφα ανδρείκελα. Ο πατέρας τους διάβολος σύντομα θα τους εγκαταλείψει στην καταστροφή. Κι εμείς θα το πληρώσουμε, γιατί είμαστε συνένοχοι σε φόνο, και αντί να αντιδράσουμε, ζητιανεύουμε από τους Ευρωπαίους λίγα ευρώ, και παρακαλούμε τους Αμερικάνους και το ΔΝΤ (!) για λίγη υποστήριξη και κούρεμα χρέους. Και πρώτη τρέχει η ριζοσπαστική Αριστερά. Θεέ μου, τι κατάντια! Ζούμε σε κόλαση, και τρέχουμε να χωθούμε ακόμη πιο βαθιά μέσα. Ξεπεσμένη η αρχόντισσα Ελλάδα, που έδωσε στον κόσμο τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, τα φώτα του πολιτισμού…
Πώς αντέχεις, Θεέ μου, με μας τους ανθρώπους; «Δοςαυτοίς, Κύριε, κατά τα έργα αυτών και κατά την πονηρίαν των επιτηδευμάτων αυτών κατά τα έργα των χειρών αυτών… απόδος το ανταπόδομα αυτών αυτοίς» (Ψαλ. 27), «πρόσθεςαυτοίς κακά, Κύριε, πρόσθες κακά τοις ενδόξοις της γης» (Ησ. 26,15). Συγγνώμη Αϊλάν, συγγνώμη σε όλους τους αδικοσκοτωμένους, που δεν έκανα τίποτε. Δεν μπαίνει μπουκιά στο στόμα. Ανάβω ένα φτωχό κερί και κάνω μια πονεμένη προσευχή.«Τάδε λέγει Κύριος. Το τέταρτόν σου εν θανάτω αναλωθήσεται, και το τέταρτόν σου εν λιμώ συντελεσθήσεται… και το τέταρτόν σου εις πάντα άνεμον σκορπιώ αυτούς και το τέταρτόν σου εν ρομφαία πεσούνται κύκλω σου, και μάχαιραν εκκενώσω οπίσω αυτών. Καὶ συντελεσθήσεται ο θυμός μου και η οργή μου επ᾿ αυτούς … και θάνατος και αίμα διελεύσονται επί σε, και ρομφαία νεπάξω επί σε κυκλόθεν. Εγὼ Κύριος λελάληκα» (Ιζ. 5.12-17).
