Η φιλοξενία των προσφύγων με μια άλλη ματιά, ελλείψει τουριστικής αξιοποίησης

Με προβληματισμό πληροφορηθήκαμε άπαντες την επικείμενη φιλοξενία προσφύγων στον πιο τουριστικό προορισμό της ιστορικής Εορδαίας, τον Άγιο Παντελεήμονα Αμυνταίου. 90 πρόσφυγες από νησιά του Αιγαίου θα αφιχθούν ώστε να φιλοξενηθούν σε ξενοδοχείο του οικισμού. Όπως πληροφορηθήκαμε πρόκειται για μια εκ των συνεννοήσεων που γίνεται ανάμεσα στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και τους Ιδιοκτήτες Ξενοδοχειακών Μονάδων, σαν αυτές που έγιναν στα Γρεβενά, σε πολυτελή ξενοδοχεία του ορεινού τους όγκου.

Με δεδομένα τα αισθήματα αλληλεγγύης που έχουμε όλοι στη Δυτική Μακεδονία για τους συνανθρώπους μας, αλλά και το σεβασμό στις διεθνείς συνθήκες για τα δικαιώματα τους, πρέπει να καταθέσουμε τις σκέψεις μας για αυτό το πολυσυζητημένο τουριστικό προϊόν μας, αλλά και τις υποδομές που αισιοδοξούμε να αξιοποιήσουμε(!).

Αλήθεια, αναρωτηθήκαμε γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί συμφέρει περισσότερο τους ξενοδόχους μας να στρέφονται στην πρόσκαιρη (αλλά εξασφαλισμένη) κάλυψη των κλινών τους; Γιατί τους συμφέρει να μη δουλεύουν (με τουρίστες); Γιατί τους συμφέρει να μην επενδύουν στην ενίσχυση της τουριστικής ταυτότητας της περιοχής;

Απάντηση: Δεν είναι μόνο η κρίση. Είναι το ότι κανείς δεν έχει αναπτύξει στρατηγικό σχεδιασμό για την ανάδειξη και αξιοποίηση του τουριστικού προϊόντος. Είναι ότι η Δυτική Μακεδονία δεν έχει τουριστική συνείδηση. Ότι δεν γίνονται κίνητρα για επιχειρηματική δραστηριότητα στον τουριστικό τομέα. Το ότι η προτεραιότητα της περιφερειακής Αρχής εξαντλείται στις σκανδαλώδεις άνευ αποτελέσματος διοργανώσεις του τύπου “κερνάμε Ελλάδα”. Γιατί Κράτος και Αυτοδιοίκηση ωθούν τον κόσμο να αρκείται στο εύκολο χρήμα επιδοματικού τύπου. Γιατί η ΔΕΗ ακόμα και σήμερα μας έχει εγκλωβισμένους. Γιατί οι λίμνες μας είναι μολυσμένες. Γιατί φτάσαμε στο Δεκέμβριο και τα ορεινά μας χωριά δεν έχουν πάρει ακόμα ξύλα. Αυτοί και πολλοί άλλοι είναι οι λόγοι για τους οποίους δεν έχουμε επιλέξει ένα ολοκληρωμένο τουριστικό προϊόν. Και τίποτα δεν συντελεί σε αυτόν το σκοπό. Δεν ξέρω αν έχει χαθεί το τρένο, αλλά σε όποιον δημοφιλή χειμωνιάτικο προορισμό και να πας, αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος του χάσματος.

Προς το παρόν, έχουμε έρημα χωριά, και λιγοστούς ήρωες, επαγγελματίες του τουρισμού και της εστίασης να παλεύουν. Και στην αναδουλειά, διαθέτουν τον ξενώνα τους για φιλοξενία προσφύγων. Δεν μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν που διαθέτει τα δωμάτια του στους πρόσφυγες. Πολύ απλά γιατί αν δεν το κάνει, είναι πιθανό να κλείσει την επιχείρησή του.