Την επικαιρότητα μονοπωλούν σε πλανητική κλίμακα οι πολύνεκρες επιθέσεις των τζιχαντιστών στο Παρίσι και ο τρόμος νέων επιθέσεων που νέκρωσε τις Βρυξέλλες και κήρυξε συναγερμό σε ολόκληρη τη Δύση. Ποταμοί αναλύσεων κατακλύζουν τον Κόσμο επιχειρώντας να εξηγήσουν το φαινόμενο και να προτείνουν μέτρα προς αντιμετώπισή του. Μάλλον μονομερείς, έως εγωκεντρικές οι περισσότερες, αρκετές ανοικτά επιθετικές κατά του Ισλάμ, ιδεοληπτικές του νεωτερισμού πολλές. Με ωμή ιταμότητα όλες θεωρούν αθροιστικά ότι η Ανθρωπότητα ταυτίζεται με τη Δύση και, όπου τολμά να παρεκκλίνει, υποχρεούται να ευθυγραμμισθεί.
Με ελάχιστες εξαιρέσεις –κυρίως Ανατολικών– οι δυτικοί αναλυτές λησμονούν όσα η Δύση διέπραξε εναντίον του Ισλάμ, όσους τζιχαντιστές έχει εκπαιδεύσει και όσα ισχυρά μέσα της έθεσε στη διάθεση των τρομοκρατών –τεχνολογία, ηλεκτρονικά δίκτυα, παγκοσμιοποίηση, πολυπολιτισμός κ.α. Υπάρχει, συνεπώς, και μια δεύτερη ανάγνωση του φαινομένου σύμφωνη με την Ιστορία. Αυτή σε επόμενα άρθρα μας.
Εντωμεταξύ, μυριάδες Μουσουλμάνοι πρόσφυγες εισβάλλουν ασυγκράτητοι κατά κύματα στην Ελλάδα με προορισμό την Ευρώπη αλλά η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση διασκέπτεται απλώς ατέλειωτους μήνες. Το «πρόβλημά της» τώρα είναι μήπως μέσα στους πρόσφυγες κρύβονται και τζιχαντιστές. Και οι μυριάδες άλλοι τι θα γίνουν; Πού θα καταλήξουν; Ο χρόνος λήγει. Έληξε ήδη στην καθημαγμένη Ελλάδα. Το Κράτος διαλυμένο, οι ηγέτες στην κοσμάρα τους και Βαβυλωνία οι μονόλογοι των πολιτικών. Σε γήρανση και σε απόγνωση ο ελληνικός Λαός.
Εφέτος εισήλθαν στην Ελλάδα περισσότεροι από 650.000 πρόσφυγες. Άγνωστον πόσοι έφυγαν στην Ευρώπη και πόσοι «λιάζονται» εδώ. Κανείς δεν θυμάται πια ότι κοντά σ’ αυτούς υπάρχουν ήδη περισσότεροι από ένα εκατομμύριο παλαιότεροι ξένοι μετανάστες. Τα επίσημα στοιχεία τους κατέγραψαν ως εξής: 2005:1.000.000- Αλβανοί 438.036, Βούλγαροι 35.104, Γεωργιανοί 22.875, Ρουμάνοι 21.994, Ρώσοι 17.535, Πολωνοί 12.831, Πακιστανοί 11.130 και Λοιποί 189.070. 2007 1.200.000- με άδεια παραμονής οι 480.000 και στην αναμονή άλλοι 200.000. 2010 1.260.000 -με άδεια παραμονής οι 950.000. Το 86,5% των παλαιών αυτών μεταναστών, περί το εκατομμύριο, συγκεντρώνεται στα αστικά κέντρα. Το Στέητ Ντηπάρμεντ αναφέρει ότι το 2013 στο Λεκανοπέδιο Αττικής ζούσαν 750.000 Μουσουλμάνοι.
Πριν ακόμη προσαυξηθούν με τα νέα κύματα τα δύο τελευταία χρόνια, όμως, οι ξένοι μετανάστες ήσαν τουλάχιστον ίσοι προς το 12% των αυτοχθόνων Ελλήνων. Παρόμοια αναλογία δεν αντέχει κανείς Λαός αν δεν την ενσωματώσει. Αλλά πώς;
Επί πλέον αποτελούν νεαρό πληθυσμό με υψηλό δείκτη γεννητικότητας. Απαρτίζουν 56.600 νοικοκυριά με ισάριθμες νεαρές οικογένειες στις οποίες αναλογούν περίπου 30-50.000 νέες γεννήσεις σε μια πενταετία. Ετοιμόγεννες γυναίκες ήσαν το 70% των ξένων που νοσηλεύθηκαν στο ΕΣΥ. Στα ελληνικά σχολεία φοιτούσαν το 2010 περισσότερα από 116.000 παιδιά μεταναστών στα οποία πρέπει να προστεθούν τα βρέφη και όσα ήδη απεφοίτησαν ή απεχώρησαν από το σχολείο.
Η δημογραφική πυραμίδα του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού είναι ακριβώς αντίστροφη των μεταναστών. Η δημογραφία μειώνει δραματικά τις παραγωγικές ηλικίες των Ελλήνων και αυξάνει τους ηλικιωμένους. Από 17,94% το 1956 ο δείκτης γεννητικότητας έπεσε στο 9,28% το 2001. Από 63.836 το 1961 οι θάνατοι αυξήθηκαν σε 101.928 το 2001. Ελληνόπαιδες έως 14 ετών ήσαν 2.240.079 το 1961 και 1.638.307 το 2001. Άνω των 65 ετών ήσαν 687.227 Έλληνες το 1961 και 1.861.471 το 2001. Αντίθετα, σε 1.260.000 μετανάστες, μόνον 10.000 είναι άνω των 65 ετών. Στις 27 χώρες της Ε.Ε, με εξαίρεση τη Γερμανία, η Ελλάδα παρουσιάζει τον υψηλότερο δείκτη ηλικιωμένων και μάλιστα ραγδαία αυξανόμενο: 12,7% το 1981, 14,8% το 1993, 17,4% το 2000, 18,5% το 2008 σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ.
Ταυτόχρονα η δεινή κρίση αύξησε δραματικά την φτώχεια των Ελλήνων. Το 2015 οι συνταξιούχοι ήσαν 2.656.007 και το 44,8% αυτών έπαιρνε σύνταξη κάτω από το όριο της φτώχειας (665 ευρώ). Οι άνεργοι ανέρχονταν σε 1.196.736, το 48,5% ήταν νέοι κάτω των 25 ετών και το 90% δεν έπαιρνε κανένα επίδομα. Ο μη ενεργός οικονομικά πληθυσμός αθροίζονταν σε 3.296.280 και οι εργαζόμενοι σε 3.591.407. Ήδη το 2010 οι δικαιούχοι επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης, δηλαδή πολίτες στο όριο της φτώχειας, ανήλθαν σε 2.527.000: ένας στους 4 Έλληνες. Λόγω της γηράνσεως και της διαφθοράς, οι δαπάνες ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως ανέρχονταν σε 25 δις ευρώ, στο 9,6% του ΑΕΠ και οι δαπάνες συντάξεων στο 12,5% του ΑΕΠ. Τώρα επιδεινώθηκαν δραματικά. Και βόμβα το ασφαλιστικό σύστημα.
Πριν πέντε ήδη χρόνια η ελληνική πρωτεύουσα είχε μεταβληθεί σε τριτοκοσμική. Και χειροτερεύει. Τον Φεβρουάριο 2010 ο Δήμαρχος ανακοίνωσε ότι στον Δήμο Αθηναίων ζούσαν 150.000 παράνομοι και 17.000 άστεγοι μετανάστες που προκάλεσαν την ερήμωση 1.640 οικοδομών. Το ιστορικό κέντρο της Αθήνας είχε μεταβληθεί σε ανεξέλεγκτη περιοχή δουλεμπορίου, ναρκωτικών και πορνείας με επίκεντρο την πλατεία Θεάτρου η οποία είχε αναβαθμισθεί εντυπωσιακά το 2004 με «ολυμπιακές» δαπάνες εκατομμυρίων ευρώ. Τώρα σειρά πήρε η πλατεία Βικτωρίας.
Εντωμεταξύ, τα τελευταία δέκα χρόνια το πολιτικό σύστημα αποφεύγει συστηματικά να συζητήσει σοβαρά το πρόβλημα. Κάθε κόμμα τον μονόλογό του και κάθε «προοδευτικός» την δική του ιδεοληψία. Στις 9 Φεβρουαρίου 2010 ο τότε Συνήγορος του Πολίτη και ήδη Δήμαρχος Αθηναίων τόνισε σε διεθνές συνέδριο: «Υπάρχει ο κίνδυνος στα επόμενα χρόνια η πολιτική συζήτηση να εγκλωβισθεί σε καθεστώς ασυνεννοησίας. Από τη μια βρίσκεται ο φοβικός λόγος για μια Ελλάδα που δεν υπάρχει πια και από την άλλη ένας αφηρημένος γενικόλογος και, άρα, ανεδαφικός λόγος περί δικαιωμάτων». Όσα επακολούθησαν και λέγονται τον επιβεβαιώνουν.
