Eλ Γκρέκο (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος)
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (1541 – 7 Απριλίου 1614), γνωστός επίσης με τo ισπανικό όνομα El Greco, δηλαδή Ο Έλληνας, ήταν Kρητικός ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας της Ισπανικής Αναγέννησης. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από την πατρίδα του, δημιουργώντας το κύριο σώμα του έργου του στην Ιταλία και στην Ισπανία. Εκπαιδεύτηκε αρχικά ως αγιογράφος στην Κρήτη, που αποτελούσε τότε τμήμα της ενετικής επικράτειας, και αργότερα ταξίδεψε στη Βενετία. Στην Ιταλία επηρεάστηκε από τους μεγαλύτερους δασκάλους της ιταλικής τέχνης, όπως τον Τιντορέττο και τον Τιτσιάνο. Το 1577 εγκαταστάθηκε στο Τολέδο της Ισπανίας, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του και ολοκλήρωσε ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα του. Δημιούργησε πολλούς πίνακες με επίκεντρο την ζωή του Χριστού όπως η Σταύρωση, η Ανάσταση, η Βάπτιση καθώς και προσωπογραφίες. Η Ελλάδα και η Ισπανία τον τίμησαν κηρύσσοντας το 2014 έτος Ελ Γκρέκο και οργανώνοντας εκθέσεις του έργου του και εκδηλώσεις προς τιμήν του.
Άγγελος Πεϊνούδης Β2
Πηγή: Βικιπαίδεια
Ιωάννης Καποδίστριας
Ο Ιωάννης Καποδίστριας, (1776 – 1831) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός..
Τον γνωρίζουμε ως τον 1ο κυβερνήτη της Ελλάδας, όμως το έργο του δεν περιορίζεται μόνο στην χώρα καταγωγής του αλλά έχει επεκταθεί και σε άλλες χώρες. Τελικά το 1813 ο Ιωάννης Καποδίστριας διορίζεται ως εκπρόσωπος της Ρωσίας στην Ελβετία. Ο Καποδίστριας ήταν από τους εμπνευστές του διαχωρισμού της, σε 19 αυτόνομα κρατίδια, τα καντόνια. Συνεισέφερε επίσης στην διαμόρφωση του ελβετικού συντάγματος, αλλά και την μετέπειτα ουδέτερη στάση της χώρας. Το 1817, ο Ιωάννης Καποδίστριας πήρε την ελβετική υπηκοότητα σε αναγνώριση της συμβολής του στη δημιουργία του ομοσπονδιακού συστήματος της Ελβετίας.
Πηγή: ‘’Η Εφημερίδα’’
Άγγελος Πεϊνούδης Β2
Νικόλαος Δούμπας
Ο Νικόλαος Δούμπας (1830-1900) ήταν Έλληνας, ευεργέτης και επιχειρηματίας.
Γόνος της μακεδονικής δυναστείας των Δουμπάδων, ο Νικόλαος γεννήθηκε, έζησε, έδρασε και διέπρεψε στην Βιέννη του 19ου αιώνα. Ευεργέτης της Αυστρίας και της Ελλάδας, ο βλάχικης καταγωγής επιχειρηματίας προώθησε ως πολιτικός τις αρχές του δικαίου και του ανθρωπισμού στο Κοινοβούλιο της Αυστρίας και πέρασε στην αιωνιότητα ως μια εξέχουσα μορφή του 19ου αιώνα. Γιος του αυτοδημιούργητου Στέργιου Δούμπα, ο οποίος ήρθε στη Βιέννη το 1817 για να δουλέψει ως υπηρέτης πριν αναδειχθεί σε μεγάλο έμπορο της πρωτεύουσας, ο Νικόλαος συνέχισε τις δωρεές και τις αγαθοεργίες σε Αυστρία και Ελλάδα. ο έμπορος Νικόλαος Δούμπας έζησε σε μια εποχή που η αυστριακή πρωτεύουσα γνώρισε μεγάλη άνθιση. Κατά τη διάρκεια της ζωής του πραγματοποίησε αρκετές δωρεές με κυριότερη αυτή της ανέγερσης του Μεγάρου Μουσικής της Βιέννης, της περίφημης Φιλαρμονικής, έργο του Δανού αρχιτέκτονα Χάνσεν. Προς τιμήν του ο κεντρικότατος δρόμος της πόλης, η Dumbastrasse (Οδός Δούμπα), έχει πάρει το όνομά του.
Άγγελος Πεϊνούδης Β2
Πηγή: www.newsbeast.gr
Ελληνικά γλυπτά σε Ευρωπαϊκά Μουσεία
Πάρα πολλά ελληνικά εκθέματα προσελκύουν πολλούς τουρίστες να τα επισκεφτούν αλλά δυστυχώς όχι στην χώρα μας. Διάσημα μουσεία εκτός Ελλάδος έχουν από τα σημαντικότερα και ωραιότερα αρχαία ελληνικά εκθέματα τα οποία επισκέπτεται πολύς κόσμος και είναι ιδιαιτέρα αγαπητά και δημοφιλή λόγω της ιστορίας τους. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι τα εξής
1) Τα γλυπτά του Παρθενώνα: Ο Λόρδος Έλγιν λίγο μετά το 1800 εκμεταλλεύτηκε τις δύσκολες συνθήκες της εποχής και έτσι “άρπαξε” αρκετά γλυπτά του Παρθενώνα και τα έδωσε στο βρετανικό μουσείο.
2) Η Αφροδίτη της Μήλου: θεωρείται καταπληκτικό έργο της ελληνιστικής τέχνης, το οποίο συνδυάζει αρμονικά τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα. Τα κομμάτια του αγάλματος δεν βρέθηκαν όλα μαζί. Στην αρχή ανακάλυψαν το πάνω μέρος του αγάλματος και μετά βρέθηκε το κάτω μέρος. Το άγαλμα βρίσκεται μέχρι και σήμερα στο μουσείο του Λούβρου.
3) Νίκη της Σαμοθράκης : Βρίσκεται στη λίστα των πέντε πιο δημοφιλών έργων του μουσείου του Λούβρου και προσελκύει περισσότερα από 10 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο. Είναι έργο άγνωστου καλλιτέχνη της ελληνιστικής εποχής που βρέθηκε στο ναό των «Μεγάλων Θεών» στη Σαμοθράκη και παριστάνει φτερωτή τη θεά Νίκη.
4) Βωμός της Περγάμου: Ο βωμός της Περγάμου δημιουργήθηκε, με πρότυπο την Αθήνα, γύρω από μια ακρόπολη, πάνω στην οποία κτίστηκε αυτός ο ναός αφιερωμένος στον Δία.. Αποτελούσε έναν ανεξάρτητο τόπο λατρείας, χωρίς να συνδέεται με κάποιο συγκεκριμένο ναό. Το 1978 ο Γερμανός μηχανικός Carl Humann ξεκίνησε ανασκαφές στον συγκεκριμένο χώρο. Μετά από διαπραγματεύσεις με την Τουρκική κυβέρνηση, συμφωνήθηκε ο βωμός και η ζωφόρος να περάσουν στην κυριότητα των Μουσείων του Βερολίνου. Μας εντυπωσιάζουν οι γιγαντιαίες διαστάσεις του βωμού καθώς πρόκειται για κτίσμα με 2,3 μέτρα ύψος και 120 μέτρα μήκος. Απορίας άξιο είναι και το πως μεταφέρθηκαν χωρίς να υποστούν κάποια αλλοίωση ή καταστροφή.
Κόλλια Παρασκευή Γ2
Παροικιακός Ελληνισμός
Νεοελληνικός Διαφωτισμός
Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν, πριν και κατά την περίοδο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, θα πληροφορηθούμε πως μορφωμένοι άνθρωποι (λόγιοι) κατέφυγαν στην Δύση, κυρίως στην Ιταλία, με σκοπό να αποφύγουν την οθωμανική σκλαβιά. Στους νέους τόπους στους οποίους εγκαταστάθηκαν δημιουργώντας κοινότητες Ελλήνων εργάστηκαν ως φιλόλογοι, αφού η ελληνική γλώσσα ήταν η μόνη τους κληρονομιά μετά την αναγκαστική φυγή τους. Οι Έλληνες λόγιοι δίδαξαν την ελληνική φιλολογία πρώτα στα πανεπιστήμια της Ρώμης, της Φλωρεντίας και της Βενετίας. Η μετακίνηση των Ελλήνων λογίων στη Δύση αποτέλεσε τη βάση για μια νέα εποχή, επηρεασμένη από την ελληνική ιστορία και παράδοση, την εποχή της Αναγέννησης.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, και Έλληνες που ασχολούνταν με το εμπόριο και χρειαζόταν να ταξιδεύουν συχνά σε πόλεις της Δυτικής Ευρώπης, στο Βουκουρέστι, στη Βιέννη, στη Βενετία και την Τεργέστη, δημιούργησαν παροικίες (κοινότητες Ελλήνων σε πόλεις του εξωτερικού). Με την οικονομική άνεση που είχαν ίδρυσαν σχολεία στην πατρίδα τους, τύπωσαν εφημερίδες και περιοδικά, και στήριξαν την υπόθεση της παιδείας των σκλαβωμένων Ελλήνων με όποιο τρόπο μπορούσαν.
Έτσι επηρεασμένοι από τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό μεταφέρουν και μεταδίδουν τις ιδέες του και παρατηρείται μια προοδευτική αναγέννηση της ελληνικής παιδείας. Η πνευματική αυτή δραστηριότητα έγινε ευρέως γνωστή ως κίνημα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, με το οποίο οι Έλληνες λόγιοι προσπαθούν να τονίσουν την ανάγκη της μόρφωσης, διότι πιστεύουν πως αποτελεί το μέσο για να διεκδικήσουν την εθνική τους ελευθερία. Σημαντικοί εκπρόσωποι του Νεοελληνικού διαφωτισμού είναι ο Ρήγας Φεραίος και ο Αδαμάντιος Κοραής.
Δεληγιάννη Ειρήνη Γ
