Όλοι χαράματα, ευχόμαστε το «Χριστός Ανέστη», «Χρόνια Πολλά» και παίρνουμε τις θέσεις μας. Ξεκινάμε με την ευχή για ένα καλό ταξίδι.
Κατευθυνόμαστε προς Σέρρες – Προμαχώνα. Αριστερά μας ο Στρυμόνας μπροστά μας το Ρούπελ, βουνό με ποικίλους αγώνες στο παρελθόν.
Φτάνουμε στον Προμαχώνα, όπου γίνεται ο έλεγχος ταυτοτήτων στο τελωνείο και περνάμε στη Βουλγαρία.
Η αρχηγός μας με ξεχωριστό χιούμορ, αυθορμητισμό και καλοσύνη κ. Νίτσα μας ενημερώνει για τα μέρη που περνάμε.
Το Σαντάνσκι με τα ευλογημένα θεραπευτικά νερά του, όπου καταφεύγουν πολλοί να θεραπευτούν…
Ο Στρυμόνας ελικοειδής μας συντροφεύει συνεχώς μια δεξιά, μια αριστερά μας. Η φύση καταπράσινη, τα δένδρα θεόρατα. Ακολουθώντας την πορεία μας περνάμε διάφορες πόλεις της Βουλγαρίας ώσπου φτάνουμε στην πρωτεύουσά της τη Σόφια. Γεμάτη με πάρκα, καταπράσινη, στις παρυφές του βουνού Βίτοσα. Κάναμε μία στάση για καφέ, όμως δεν τίμησαν τα ευρώ μας (€), ήθελαν το δικό τους νόμισμα το Leva.
Στη διαδρομή μας συναντάμε τη μεγάλη αραιοκατοικημένη πόλη της Βουλγαρίας, πολύ όμορφη, το Πλέβεν, που αποτελεί κόμβο για τη Σόφια και τη Βάρνα. Μαστίζεται από μεγάλη ανεργία. Λίγες ώρες αργότερα φτάνουμε στη Βορειότερη και τελευταία πόλη της Βουλγαρίας το Ρούσε για να περάσουμε σε λίγο τη γέφυρα φιλίας πάνω από το Δούναβη που ενώνει τις δύο χώρες Βουλγαρία και Ρουμανία. Έτσι αργά το βράδυ φτάνουμε στο Βουκουρέστι, την πρωτεύουσα της Ρουμανίας.
Τακτοποιούμαστε στο ξενοδοχείο μας, όπου μας περίμεναν πλούσια και νόστιμα φαγητά.
Το πρωί μετά το πλούσιο πρωινό μας ξεκινάμε τη ξενάγησή μας με το ξεναγό μας κ. Αριστοτέλη για να γνωρίσουμε το όμορφο Βουκουρέστι.
Κόντρα στον καιρό που δε θέλει να είναι σύμμαχός μας, με μια ομπρέλα σταθερά στο χέρι, αφοσιωνόμαστε στον ξεναγό μας, που με μεγάλο μεράκι θέλει να μας κατατοπίσει για τα πάντα.
Φωτο Επισκεπτόμαστε το παλάτι της βουλής – χτισμένο από τον Τσαουσέσκου που ανέλαβε το 1965 – σαν το σπίτι του Λαού, που θεωρείται το 2ο σε μέγεθος δημόσιο κτίριο του κόσμου μετά το Πεντάγωνο.
Δούλεψαν 15000 εργάτες και 1100 αρχιτέκτονες. Ένα οικοδόμημα πελώριο. Θεωρείται και χαρακτηρίζεται το σπίτι του τρελού. Για να το κατασκευάσει γκρέμισε τα πάντα στο χώρο, που είχε ωραίες βίλες, εκκλησίες, διάφορα κτίσματα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, προκειμένου να κατασκευάσει αυτό το κτίσμα που το είδε στην Κορέα. Το άρχισε το 1980 και δεν το τέλειωσε, γιατί οι πολιτικοί του αντίπαλοι το 1989 και αυτόν και την γυναίκα του τους πυροβόλησαν. Οι αίθουσες είναι αχανείς, τα χαλιά πελώρια, οι πολυέλαιοι πέντε τόνων, οι ταπετσαρίες μεταξωτές, τα χωλ αχανέστατα, Γοτθικού Ρουμανικού στυλ. Τώρα οι χώροι χρησιμοποιούνται για χορούς και συνέδρια για όλους τους Ανώτατους του κόσμου και ως κοινοβούλιο.
Μετά την πτώση του κομμουνισμού του Τσαουσέσκου, καθιερώθηκε η δημοκρατία στη χώρα, ήρθε στην εξουσία το 1990 ο Ιλιέσκου στη συνέχεια ο Κωνσταντινέσκου και τώρα ο Γιουχάνις. Κάθε 4 χρόνια εκλέγουν το κοινοβούλιο τους με 600 βουλευτές και κάθε 5 χρόνια τον πρόεδρο τους.
Το νόμισμα τους είναι το Leu (λέι) 1€ 4,24 Leu, με αγοραστική αξία όση και το ευρώ.
Ακολουθώντας την περιήγησή μας έχουμε τη δυνατότητα να θαυμάσουμε την Αψίδα του θριάμβου, ίδια με εκείνη του Παρισιού, το παλάτι του Κατακουζηνού, τη Στρατιωτική Ακαδημία, το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, το Αγροτικό Μουσείο, τα κτίσματα της πόλης και όλα τα «ζωγραφίσματα», «τα δρόμια» και τα «καμωμένα» κατά τον ξεναγό μας.
Επισκεφτήκαμε τοΟρθόδοξο πατριαρχείο. Εντύπωση ιδιαίτερη προκαλούν όλες οι ορθόδοξες εκκλησίες τους που είναι ζωγραφισμένες με εικόνες αγίων απ’ έξω. Προσκυνήσαμε τον προστάτη της πόλης τον Άγιο Δημήτριο και με τη θεία του χάρη φύγαμε για το μοναδικό στο είδος μουσείο του χωριού, που δείχνει την αρχιτεκτονική απ’ όλες τις περιοχές της χώρας.
Κατά τη διαδρομή μας έχουμε τη δυνατότητα να θαυμάσουμε τους κήπους Τσισμιτζίου (από το τουρκ. Τσεσμέ) με πολλά νερά, το πάρκο Χεραστράου, τη συνοικία Κοτροτσένι, καταπράσινη με 10.000 είδη φυτών, τα περισσότερα ξωτικά.
Στο κέντρο της πόλης υπάρχει ένα μνημείο της Αναγέννησης για τα θύματα που ανέτρεψαν τον κομμουνισμό. Εκεί και το Hotel Interkontinental 5*, και ο ουρανοξύστης ύψους 137μ από γυαλί και χάλυβα. Η λεωφόρος Τσαουνέσκου Νίκης έχει 40 συντριβάνια. Σωστά λέγεται το Βουκουρέστι Παρίσι των Βαλκανίων.
Στην παλιά πόλη κάναμε τη βόλτα μας στα πλακόστρωτα δρομάκια, επισκεφτήκαμε ένα φανταστικό πανδοχείο το Hani manuk (φωτο ) και όλη η παρέα καταλήξαμε σε μια πελώρια καφετέρια, Carucubere, να απολαύσουμε τα τοπικά γλυκά τους, μπύρες και καφέδες τους.
Το βράδυ όλο το group ομόψυχο αποφασίσαμε να γλεντήσουμε στην ‘’άσπρη ταβέρνα’’ στο δάσος Μπενέσα. Εκεί Φολκλορικά συγκροτήματα με σπάνιες φορεσιές μας υποδέχτηκαν, ενώ η ορχήστρα με βιολιά, βιόλες, ακορντεόν και γκάιντα, ηχούσε τους πιο γλυκούς ήχους. Τα τραπέζια με τα άσπρα τραπεζομάντηλα λαμπύριζαν από τα φωταγωγημένα κηροπήγια και τους πολυέλαιους, ενώ οι άσπρες πιατέλες σε λίγο γέμισαν με τα πεντανόστιμα Ρουμάνικα φαγητά. Την ομάδα μας πλαισίωσε μια συντροφιά τούρκων. Έλληνες , Τούρκοι, Ρουμάνοι, γλέντησαν με την ψυχή τους. Χόρεψαν όλους τους χορούς μαζί με τα Φολκλόρ.
3η μέρα σήμερα και έχουμε να διανύσουμε 220 Km για να πάμε στα Καρπάθια της Τρανσυλβανίας, μια επαρχία των Καρπαθίων καθώς και η Βλαχία και η Μολδαβία όπου οι Έλληνες, στο Ιάσιο, με αρχηγό τους τον πρίγκιπα Αλέξανδρο Υψηλάντη φρόντισαν για τη φιλική εταιρεία και από εκεί δόθηκε το σύνθημα της επανάστασης στην Ελλάδα, το 1821.
Διασχίζοντας την κοιλάδα του ποταμού Πράχωβα φτάνουμε στο περίφημο χειμερινό θέρετρο Σινάια των Καρπαθίων, που έχουν μήκος 900 Km και η υψηλότερη τους κορφή φτάνει τα 2540 μ. Οι κορφές τους γεμάτες χιόνια, σε προσκαλούν να κάνεις το πιο ωραίο σκι, ενώ είναι μήνας Μάης.
Τα Καρπάθια λες και αποτελούν ένα αμφιθεατρικό οχυρό για τους Ρουμάνους από τους άλλους λαούς που κατά καιρούς είχαν κατακτητικές ορέξεις, γιατί ο ορυκτός πλούτος πολύς, όπως κάρβουνο, χρυσός, σίδερο, πετρελαιοπηγές – το πρώτο διυλιστήριο στον κόσμο είναι στη Ρουμανία – τα βουνά δασοσκεπή με δέντρα οξιές, δρυς, βελανιδιές, όπου υπάρχει άφθονη πανίδα (ζαρκάδια, ελάφια, αλεπούδες, λύκοι, μαύρη αρκούδα) καθώς και οι έφορες πεδιάδες λόγω του Δούναβη.
Κατακτήθηκαν από τους Ρωμαίους απ’ τους οποίους πήραν την κουλτούρα τον πολιτισμό, τη Λατινική γλώσσα και τη λατινική γραμματική.
Προσπάθησαν γύρω στο 1300 μ.Χ οι αυστροσύγγροι να τους κατακτήσουν, αλλά δεν τα κατάφεραν.
Αλλά και οι Τούρκοι (Οθωμανοί) προσπάθησαν να τους κατακτήσουν και δεν τα κατάφεραν, επίσης.
Στη Σινάια επισκεφτήκαμε το εκπληκτικό παλάτι Πέλες με αριστουργήματα της θερινής κατοικίας (φωτο ) του βασιλιά Καρόλου Α΄(πρώτος βασιλιάς της Ρουμανίας) 1820 και της Ελίζαμπεθ γυναίκας του, νέο αναγεννησιακό άριστα διατηρημένο με καλοσυντηρημένους κήπους.
Συνεχίζουμε για το Κάστρο Μπραν στα άγρια Καρπάθια όρη, στην κατοικία του Κόμη Δράκουλα. Το όνομα του θρυλικού Βαμπίρ Μπλαν Τσέπες 1431-1476, θεωρείται εθνικός ήρωας της Ρουμανίας, γιος του πολύ σκληρού στις μάχες, Μίρτσα του Γηραιού. Μπαμπάς και γιος με ξεχωριστό τρόπο εξόντωσαν άφοβα τους Τούρκους, που θέλησαν να καταλάβουν την περιοχή. Ο Τσέπες Δράκουλας, ο παλουκωτής λέγεται ότι εξολόθρευσε 1100 Οθωμανούς με τον τρόπο του παλουκώματος. Ανεβήκαμε πάνω στο κάστρο, όπου έζησε ο Κόμης Δράκουλας και από κει ψηλά απολαύσαμε τα Καρπάθια όρη, το οξυγόνο τους, το μεγαλείο του καταπράσινου, ενώ κάτω στην υπαίθρια αγορά ψωνίσαμε τυριά – λουκάνικα, κρασιά και την «balinga» για σκληρούς πότες.
Συνεχίζουμε για το Μπρασόφ, πόλη μεσαιωνική, όπου επισκεπτόμαστε τη Μαύρη εκκλησία, καθολική, γοτθικού ρυθμού, η μεγαλύτερη στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Θαυμάζουμε τα κτίσματά της τα αρχοντικά της, τα λιθόστρωτα δρομάκια της. Το τοπίο ίδιο με τις Ελβετικές Άλπεις.
Δικαιωμένοι από την εκδρομή μας στα Καρπάθια επιστρέφουμε στο ξενοδοχείο μας στο Βουκουρέστι.
Η Ρουμανία μετά τον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο 1917 με βασιλιά της το Φερδινάνδο έγινε πλούσια χώρα. Όμως στο Β΄παγκόσμιο έχασε παλιούς στρατιώτες. Ο Βασιλιάς της Μιχαήλ τάχθηκε ενάντια στο Χίτλερ και έχασε πολλούς στρατιώτες. Οι Ρώσοι έμειναν στη Ρουμανία μετά τον πόλεμο ως το 1961.
Γίνονται εκλογές και φεύγει ο Βασιλιάς Μιχαήλ.
Το 1965 αναλαμβάνει ο Τσαουσέσκου
Όλοι μας είχαμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε μια χώρα όμορφη, καθαρή, με τάξη και πολύ επιβλητική. Με τη δική της Ιστορία, τον πολιτισμό της. Μας συνδέουν κοινά και προπαντός η ιστορία μας και η θρησκεία μας. Το 95% το πληθυσμού είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι.
Τώρα δεν θέλουμε την επιστροφή. Όλοι μας γίναμε φίλοι. Μεταξύ μας δεθήκαμε λες και γνωριζόμαστε από παλιά. Βγήκαμε φωτογραφίες, φάγαμε, ήπιαμε μαζί τις ρουμάνικες μπύρες ursus, γλεντήσαμε, γελάσαμε, είπαμε ανέκδοτα, ξενυχτήσαμε, ζήσαμε εμπειρίες διάφορες, που μας έφεραν πολύ κοντά σύρριζα. Όμως η επιστροφή επίκειται.
Οι βαλίτσες παίρνουν τις θέσεις τους και εμείς τις δικές μας. Ξεκινάμε για το δρόμο του γυρισμού με τις ωραιότερες εντυπώσεις.
Η πρόεδρος των δασκάλων και διοργανώτρια της εκδρομής κ. Κατερίνα Ασπράγκαθου αφού μας ευχαρίστησε για τη συνέπεια και την καλοσύνη που δείξαμε, μας υποσχέθηκε πως σύντομα θα ετοιμάσουν οι δάσκαλοι και άλλο ταξίδι και να είμαστε έτοιμοι.
Γράφει η Τούλα Καλογήρου
