- Στο Μουσείο Σβερίν στην Γερμανία ευρίσκεται προτομή του Έλληνος Ίωνος Ομήρου, του μεγαλύτερου ποιητή των αιώνων. Ο Έλλην Ίων επικός ποιητής Όμηρος έζησε τον 8ο αιών π.Χ, ήτοι 800 π.Χ. – 700 π.Χ. Τα δύο έπη του, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, είναι σπουδαία. «Επτά πόλεις διερίζουσι περί ρίζαν Ομήρου, Σμύρνα, Ρόδος, Κολοφών, Σαλαμίς, Ίος, Άργος, Αθήναι» (= Επτά ελληνικές πόλεις φιλονικούν για την καταγωγή του Ομήρου : Η Σμύρνα δηλαδή η Σμύρνη, η Ρόδος, η Κολοφών, η Σαλαμίς, η Ίος, το Άργος, και η Αθήνα). A. Gellius N. A. III, 11. Ήτοι, η αρχαιοελληνική ιωνική πόλη Σμύρνη της αρχαιοελληνικής ιωνικής Μικράς Ασίας, η νήσος μας Ρόδος στο Αιγαίο μας πέλαγος, η αρχαιοελληνική ιωνική πόλη Κολοφών της αρχαιοελληνικής ιωνικής Μικράς Ασίας, η νήσος μας Σαλαμίνα, η νήσος μας Ίος στις Κυκλάδες μας, το Άργος της Πελοποννήσου και η Αθήνα.
Η Σμύρνα (και Μύρρα) ήτο θυγατέρα του Θείαντος (Γ, 14, 4), κατά τον Απολλόδωρον και τον Οβίδιον (ΙΙ, 3, 8). Κατ΄ άλλους, ήτο θυγατέρα του Κινύρου. Η Σμύρνα, καταδιωχθείσα υπό του πατρός της που δεν εγνώριζε ότι ήτο κόρη του, μετεμορφώθη υπό της θεάς Αφροδίτης εις μυρσίνην, εις αειθαή θάμνον μυρτιά. Έτι η ιδία υπήρξε μητέρα του Αδώνιδος (Πίνδαρ. Πυθ. Β, 15).
Μητέρα του Ομήρου ήτο η Κλυμένη. Βλέπε σελ. 507 Α΄ Τόμου Λεξικού Ελληνικής Αρχαιολογίας, Αλεξάνδρου Ραγκαβή, 1888. Η μητέρα του Ομήρου ήτο από την νήσον των Κυκλάδων μας Ίο στο Αιγαίο πέλαγός μας. Ο τάφος του Ομήρου ευρίσκεται στην ίδια νήσο, την νήσο Ίο, και δη επί λόφου.
Η μητέρα του Ίωνος Ομήρου, ως ανεφέρθη ανωτέρω, ελέγετο Κλυμένη ή Κρηθηίς και κατήγετο εκ της νήσου Ίου, όπου και ετάφη. Αναφέρεται από τον ιστορικό Παυσανία ο χρησμός της Πυθίας προς τον Όμηρο ότι πατρίς της μητρός του (Ομήρου) είναι η νήσος Ίος, όπου και αυτός θα πεθάνει.
Στο βόρειο τμήμα της νήσου μας Ίου στην τοποθεσία Πλακωτόν διατηρείται ο φερόμενος «Τάφος του Ομήρου». Πιθανότατα ο Όμηρος εγεννήθη εις την ιδίαν νήσον, την νήσον μας Ίον, όπου και απέθανε και ετάφη.
Οι νήσοι των Κυκλάδων μας, μεταξύ των οποίων είναι και η νήσος Ίος, κατά την αρχαιότητα ήσαν ιωνικές, εκτός από τις νήσους Θήρα (Σαντορίνη) και Μήλο, οι οποίες ήσαν δωρικές. Κατά τον πρώτο (α΄) ελληνικό αποικισμό (11ο-10ο αιώνα π.Χ., ήτοι 1.100 – 900 π.Χ.) το μεγαλύτερο τμήμα του νησιωτικού συμπλέγματος των Κυκλάδων μας, στο Αιγαίο μας πέλαγος, αποικίσθηκε από Ίωνες, με κύριο ορμητήριο την Αθήνα, την Αττική. Η νήσος Μήλος αποικίσθηκε από Δωριείς Λακεδαιμονίους, Δωριείς από την Σπάρτη και την Λακωνία. Η Θήρα (Σαντορίνη) αποικίσθηκε από Δωριείς εκ Σπάρτης με αρχηγό τον Θήρα.
Το έργο τούτο, η προτομή του Ομήρου, που ευρίσκεται στο εν λόγω Μουσείο, το Μουσείο Σβερίν της Γερμανίας πρέπει να έχει φιλοτεχνηθεί μετά τον 4ο π.Χ. αιώνα (400 π.Χ. – 300 π.Χ.), την εποχή δηλαδή που οι καλλιτέχνες – γλύπτες ενδιαφέρονται να αποδώσουν τα πραγματικά χαρακτηριστικά του εικονιζομένου προσώπου. Τα μάτια του Ομήρου στην προτομή αυτή φαίνονται να είναι άψυχα, γιατί ο γλύπτης ήθελε να τονίσει την τυφλότητα του ποιητή. Κατ΄ άλλους μεν, το όνομα του Ομήρου προέρχεται εκ του : ο μη ορών (Όμηρος = ο μη ορών), δηλαδή τυφλός. Κατ΄ άλλους δε, προέρχεται εκ του : ομού + άρω (Όμηρος = ομού άρω), ήτοι τον συναρμολογήσαντα τα τας επικάς υποθέσεις ή απ΄ αλλήλων ανεξάρτητα άσματα, δηλαδή αυτόν που συνέταξε, συνέδεσε και «συνέθεσε» τα δύο ανεξάρτητα επικά του έργα, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Βλέπε σελ. 835 Β΄ Τόμου Λεξικού Ελληνικής Αρχαιολογίας. Αλεξάνδρου Ραγκαβή, 1891.
Άνωθεν του τίτλου της εν λόγω δεκάδος (321-330), μία προτομή του Ομήρου.
- Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μονάχου Γερμανίας ευρίσκεται αγγείο, μελανόμορφου ρυθμού, της Αρχαϊκής Εποχής (750 π.Χ. – 480 π.Χ.), το οποίο φέρει μελανόμορφη απεικόνιση στην εξωτερική του επιφάνεια. Στην απεικόνιση αυτή παριστάνεται ο Αίας φέρων ωμαδόν, έχων στην πλάτη του, τον νεκρό Αχιλλέα, μεταφέροντάς τον εκτός μάχης, έξω από το πεδίο της μάχης. Τον συνοδεύει δε ένας πολεμιστής.
- Στην Οξφόρδη του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Ashmolean Museum, ευρίσκεται κρατήρας του 450 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, στον οποίο υπάρχει αγγειογραφία ερυθρόμορφη. Στην αγγειογραφία αυτή παριστάνεται ο Επιμηθέας, ο οποίος με το σφυρί του απελευθερώνει την Πανδώρα. Προς την Πανδώρα έρχεται, κατά παραγγελία του Δία, βιαστικός ο Ερμής, ο οποίος στέκεται αριστερά, για να της προσφέρει λουλούδι. Προσέτι ο θεός Έρωτας κατευθύνεται πετώντας προς τον Επιμηθέα, κρατώντας ταινία και δηλώνοντας τον επικείμενο γάμο του με την Πανδώρα. Στην αγγειογραφία αναγράφονται τα ονόματα των εικονιζομένων.
- Στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου του Ηνωμένου Βασιλείου ευρίσκεται οκτάδραχμο του 590 π.Χ.- 580 π.Χ., το οποίο ευρέθη εις τας ελληνικάς Ηδωνάς, αρχαία ελληνική μακεδονική περιοχή μεταξύ των ποταμών Στρυμόνος και Νέστου της Ελληνικής Μακεδονίας. Επί του οκταδράχμου αυτού παρουσιάζεται κατά τρόπο ανάγλυφο παράσταση από τα «Ταυροκαθάψια». Τα Ταυροκαθάψια ήσαν αθλητικές εκδηλώσεις με αθλητικούς αγώνες στα πλαίσια θρησκευτικών τελετών. Κατά τους αγώνες αυτούς οι αθλητές έκανα ακροβατικά επί ταύρου. Στα Ταυροκαθάψια συμμετείχαν και γυναίκες αθλήτριες.
- 325. Στην Εθνική Βιβλιοθήκη των Παρισίων στην Γαλλία ευρίσκεται οκτάδραχμο του Έλληνος Μακεδόνος Βασιλέως της αρχαίας Ελληνικής Μακεδονίας Αλεξάνδρου του Α΄ (498π.Χ.-454 π.Χ.) με παράσταση έφιππου πολεμιστή. Ο ιππεύς πολεμιστής φαίνεται να κρατάει με το αριστερό του χέρι δύο δόρατα και με το δεξιό του χέρι την ηνίαν ή το ηνίον (=το χαλινάρι ) του ίππου. Ο ιππεύς δείχνει να φορά καυσία ή πέτασο. Ο ίππος φέρει πλούσια χαίτη. Τον έφιππο και τον ίππο συνοδεύει μικρός κύων.
- Στο Λονδίνο, British Museum, του Ηνωμένου Βασιλείου ευρίσκεται δίδραχμο του Κοινού των Ηπειρωτών, γύρω στο 230 π.Χ.-220 π.Χ. Στο νόμισμα τούτο παριστάνονται οι κεφαλές του Δία και της Διώνης. Στην Δωδώνη της Ηπείρου, από όπου προέρχεται το νόμισμα με τις κεφαλές του θεϊκού αυτού ζευγαριού η Διώνη λατρευόταν ως Διώνη Νάϊα μαζί με τον Δία Νάϊο. Σύμφωνα με την παράδοση που διασώζει ο Όμηρος, με την Διώνη έγινε ο Δίας πατέρας της θεάς Αφροδίτης.
Καθώς φαίνεται, ο Δίας έκανε τρεις γάμους. Αρχικά είχε ως σύζυγο την Μήτιν. (Μήτις = φρόνησις). Την Μήτιν την κατάπιε και εκ της κεφαλής του ξεπήδησε η θεά Αθηνά πάνοπλη και παλλομένη, ορχουμένη (χορεύουσα) ποντιακό πυρρίχιο, σέρρα. Στη συνέχεια ενυμφεύθη την Διώνη, με την οποία απέκτησε κατά τον Όμηρο την θεά Αφροδίτη και ακολούθως ενυμφεύθη την θεά Ήρα. Στην ουσία η Διώνη παραγκωνίστηκε από την θεά Ήρα.
Ο Θεός Δίας είχε σαράντα μία (41) ερωμένες (θεές, ημίθεες και θνητές), ο δε θεός Ποσειδών τριάντα εννέα (39) ερωμένες (θεές, ημίθεες και θνητές). Μελλοντικά, ας είμαστε υγιείς, θα δημοσιεύσω κείμενά μου με περιεχόμενο α) τον Δία, τις ερωμένες του και τα τέκνα του με αυτές, β) τον Ποσειδώνα, τις ερωμένες του και τα τέκνα του με αυτές. γ) τον Απόλλωνα, τις ερωμένες του και τα τέκνα του με αυτές, γ) τον Άρη, τις ερωμένες του και τα τέκνα του με αυτές, δ) τον Ερμή, τις ερωμένες του και τα τέκνα του με αυτές, ε) τον Ήφαιστο, τις ερωμένες του και τα τέκνα του με αυτές, στ) τον Ηρακλή, τις ερωμένες του και τα τέκνα του με αυτές, ζ) τον Οδυσσέα, τις ερωμένες του και τα τέκνα του με αυτές, κ.λ.π. κ.λ.π. Είναι και αυτή μία πολυετής, από τα φοιτητικά μου ακόμη χρόνια, επιστημονική μελέτη και έρευνά μου.
- Στην Φερράρα της Ιταλίας, στο Museo Archeologico di Spina, ευρίσκεται κύλιξ, του 460 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, στο εσωτερικό της οποίας κύλικος υπάρχει ερυθρόμορφη αγγειογραφία. Στην απεικόνιση της αγγειογραφίας αυτής παριστάνεται ο θεός Δίας με τον οινοχόο του Γανυμήδη. Ο Δίας έχει αφήσει τον κεραυνό και το σκήπτρο του και συζητά με τον Γανυμήδη, ο οποίος κρατεί στο αριστερό του χέρι αλέκτορα, πετεινό. Ο Γανυμήδης ήτο υιός του Τρώα βασιλιά. Τον απήγαγε ο Δίας, όσο ακόμη ο Γανυμήδης ήτο μωρό, μεταμορφωμένος ο ίδιος ο Δίας σε αετό, τον μετέφερε στον Όλυμπο και τον έκανε οινοχόο του στα συμπόσια των θεών.
- Στην Νέα Υόρκη, Metropolitan Museum, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ευρίσκεται πελίκη, γύρω στα 450 π.Χ.-440 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, στην οποία πελίκη υπάρχει ερυθρόμορφη αγγειογραφία, στην οποία παριστάνεται η θεά Αθηνά αριστερά και στο κέντρο ο Περσέας. Ο Περσέας αποκεφαλίζει με την συμπαράσταση της θεάς Αθηνάς την φοβερή Γοργόνα Μέδουσα. Το κεφάλι της Μέδουσας ο Περσέας το προσφέρει στην θεά Αθηνά, η οποία από τότε το στερέωσε στην αιγίδα της για να απολιθώνει τους εχθρούς της. Η θεά Αθηνά ετίμησε πολλούς ήρωες με την φιλία της και τους συνέδραμε σε έργα που θα ήταν αδύνατον να επιτελέσουν οι ίδιοι χωρίς την ενεργό συμμετοχή της ή την ενεργητική παρουσία της. Ευνοούμενος της θεάς Αθηνάς ήταν και ο Περσέας.
- Στο Μόναχο της Γερμανίας, στο Antikensammluhgen, ευρίσκεται κύλιξ λευκού βάθους, του 470 π.Χ.-460 π.Χ., στην οποία κύλικα υπάρχει αγγειογραφία ερυθρόμορφη λευκού βάθους. Στην απεικόνιση της αγγειογραφίας αυτής παριστάνεται η θεά Ήρα, σύζυγος του Δία, η οποία ήταν από τις πιο σεβαστές θεές της αρχαίας Ελλάδος. Η ίδια εικονίζεται στην παράσταση αυτή με βαρύτιμη φορεσιά, βασιλικό διάδημα (= στεφάνι), και με σκήπτρο, το οποίο κρατεί με το αριστερό της χέρι. Παρουσιάζεται δε ως πανέμορφη αρχόντισσα του Ολύμπου.
- Στο Βερολίνο, στο Staatliche Museum, στην Γερμανία ευρίσκεται κύλιξ, γύρω στα 420 π.Χ.-400 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, στο εσωτερικό της οποίας υπάρχει ερυθρόμορφη αγγειογραφία. Στην συγκεκριμένη παράσταση η θεά Ήρα εφορμά με το δόρυ της κατά του Φοίτου. Αριστερά εικονίζεται ο θεός Απόλλων επιτιθέμενος στον Εφιάλτη. Επίσης στην ίδια αυτή παράσταση εικονίζεται ο Άρης επιτιθέμενος κατά του Μιμόνα με το δόρυ του. Τα ονόματα αναγράφονται στην αγγειογραφία. Η θεά Ήρα δεν ήταν πάντοτε αγαπημένη με τον άνδρα της Δία, λόγω της ζωηρότητός του και των ερωτικών σκανδάλων του. Στην αναμέτρηση με τους Γίγαντες, άλλοι λένε πως ήταν με το μέρος του Δία, άλλοι όχι. Οι ισχυριζόμενοι ότι ήτο με το μέρος του Δία δέχονται πως πολέμησε η ίδια κατά των Γιγάντων μαζί με τους άλλους θεούς. *Ερευνητής – Μελετητής – Αναλυτής 30-9-2026
