Αρχική > Αρθρογραφία > Γλυκά πόρτα – πόρτα / Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Γλυκά πόρτα – πόρτα / Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

-Έλα Κάκκο. Κάτσε δω. Τι χαμπάρια;

-Γεια σου Χάμπο. Τώρα να πω ζόρια, θα με πεις πως όλο γκρινιάζω.

-Ε, πες το συ και που ξέρεις;

-Έ, λοιπόν, ζόρια Χάμπο!

-Ωχ μωρέ Κάκκο, συ όλο γκρινιάζεις!

-Τι με λες βρε σασκίνη. Γω γκρινιάζω για έξω κάνει ζόρια;

-Εδώ που τα λέμε, ένα δίκιο το “χεις…

-Και ένα και δύο και βάλε με το νου σ’. Κάνει ζόρια!

-Ε, καλά βρε Κάκκο. Δεν είσαι μόνο συ που ζορίζεσαι.

-Κι επειδή δεν είμαι μόνος, να αλαφρώσω τώρα;

-Υπομονή Κάκκο. Υπομονή!

-Να σε πω Χάμπο; Πράγματι όλοι έχουν ζόρια. Τις προάλλες με ‘ λέγε η μάνα μ’ η κυρά Ασημένια, πως ήρθε στο σπίτι επίσκεψη μια ξαδέρφη της…

-Μπράβο τα θείας, αντέχουν ακόμα και πάνε επισκέψεις;

-Βρε αυτές αντέχουν! Η τσέπη τους δεν αντέχει!

-Έ, αυτά τα ‘ παμε Κάκκο. Τα ‘ παμε!

-Κάτσε να δεις ντε! Της λέει της μάνας μου η ξαδέρφη της η Θεγοδοσία που ήρθε σε μας επίσκεψη. Κοίτα να δεις, της λέει, Ασημένια, εμείς ξένοι δεν είμαστε. Πάρε αυτό το κουτί τα γλυκά και θα σε πω, της λέει…

-Μπράβο τη Θεγοδοσία. Μία απλή επίσκεψη κι έφερε ένα κουτί γλυκά;

-Κάτσε να δεις Χάμπο. Της λέει, μετά, η Θεγοδοσία, αυτά τα γλυκά με τα “φερε στη γιορτή μου τις προάλλες η ξαδέρφη μας η Φωτίκα.

-Στάσου βρε Κάκκο. Πρώτα απ’ όλα αυτά γίναν στις 30  Απριλίου, η μήπως στις 2 Φεβρουαρίου; Γιατί η Ασημίνα έχει δύο γιορτές! Και γιατί εδώ μπήκε ο Ιούλιος!

-Βρε κακιά ώρα. Ξέρω γω Χάμπο; Κάτσε να δεις τη συνέχεια.

-Α, έχει και συνέχεια!

-Έ βέβαια. Η Φωτίκα, ρωτάω τώρα γω, τα γλυκά, έστω το Φεβρουάριο, τα αγόρασε, η μήπως τις τα “φεραν στη γιορτή της;

-Κοίτα να δεις Κάκκο. Γυρίσαμε στο 1960! Τότε, πάλι φτώχια καταραμένη, τα γλυκά πήγαιναν πόρτα – πόρτα στις επισκέψεις. Φουρφούρια κάναν τα κουτιά με τα γλυκά. Από επίσκεψη σε επίσκεψη! Από σπίτι σε σπίτι.

-Μάνα – μάνα Χάμπο τι πάθαμε;

– Βρε σπρώξ’ τα παραπέρα να χεις το κεφάλι σου ήσυχο!

-Κάτσε να δεις Χάμπο. Τέτοιο κακό εγώ δεν κάνω σ’ άλλον! Θα σε πω γιατί. Τα γλυκά, που λες, είχαν μιαν ωραία κορδέλα, φρέσκια – φρέσκια…

-Δε λέει τίποτα αυτό Χάμπο. Το κόλπο είν” παλιό. Αλλάζαμε και το ‘60 τις κορδέλες! Το χαρτί θα βλέπεις. Αν είν” ταλαιπωρημένο!

-Αμ το χαρτί περιτυλίγματος είδα και…

-Ε, τι με το χαρτί;

-Το χαρτί Χάμπο έγραφε, ζαχαροπλαστείο Βαρσάμη!

– Μη με πεις Κάκκο. Έγραφε φίρμα “Βαρσάμης”; Ο Βαρσάμης Κάκκο πάει δύο χρόνια που έκλεισε το μαγαζί! Λόγω κρίσης!

-Μάνα – μάνα τι θα παθαίναμε!

-Μητε που να τ’ ακουμπήσεις τα γλυκά Κάκκο! Μήτε που να τ’ ακουμπήσεις!

 

 

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team