Αρχική > Αρθρογραφία > Γεύσεις και μνήμες – Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Γεύσεις και μνήμες – Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

-Γεια και χαρά Κάκκο.

-Γεια σου Χάμπο. Τι χαμπάρια.

-Ολα καλά. Πήγε αργά για καφέ, ε Κάκκο;

-Να σου πω Χαμπο, δεν πίνουμε απ” ένα τσίπ’ρο, έτσι για την όρεξη. Πετράκη, βάλε δύο τσίπ’ρα. Με κασεράκι, έτσι;

-Κασέρι. Πώς μ’ ήρθε τώρα. Είπες κασέρι Κάκκο και μ’ ήρθε ξάφνου η γεύση του.

-Έ, δεν είν” και περίεργο αυτό.

-Περίεργο είν” που δε μ’ ήρθε η γεύση του τωρινού του κασεριού. Αν, την πεις γεύση δηλαδή. Περίεργο είν” που μ’ ήρθε η γεύση του κασεριού που έτρωγα παιδί…δεκατεσσάρων χρονών ας πούμε. Πριν πενήντα πέντε χρόνια.

-Μπα; Πώς σου “ρθε αυτό τώρα Χάμπο;

-Έλα ντε; Ξάφνου, μ’ ήρθε η μνήμη της γεύσης του κασεριού. Όμως εκεινού του κασεριού. Του τότε.

-Τι με λες τώρα Χάμπο; Ρε συ. Σα να το γεύτηκα κι εγώ. Δε σε κάνω πλάκα. Παράξενο πράμα. Να θυμάσαι τη γεύση πριν από πενήντα χρόνια και!

-Ναι για Κάκκο. Αυτό σου λέω. Φορές – φορές μου “ρχεται η γεύση της μνήμης.

-Η γεύση της μνήμης, για μήπως η μνήμη της γεύσης.

-Τι ίδιο είν” Κάκκο. Το ίδιο είν” ό,τι και να “ναι!

-Κάκκο…τα τσιπουράκια κι ο μεζές σας.

-Να “σαι καλά Πετράν. Ντομάτα… κασέρι…και zwan. Μπράβο Πετράν. Που το θυμήθηκες;

-Άκουσα που λέγατε για παλιές γεύσεις, κι είπα να κάνω ένα μεζέ με ιστορία…Η ντομάτα είν” απ” τον μπαξέ μου Χάμπο!

-Να “σαι καλά Πετράν. Γεια μας! Μπραβο ντομάτα! Κοντά στη γεύση της ντομάτας των παιδικών μου χρόνων Πετράν!

-Να “σαι καλά Χάμπο! Ευχαριστώ!

…………

-Αληθεια Χάμπο η ντομάτα σου θύμισε τις παλιές;

-Έ, όχι και τόσο. Το “πα να μη στεναχωρήσω τον Πετράν που “ναι καλό παιδί.

-Καλό παιδί και με το παραπάνω. Όμως η ντομάτα του τότε ήταν άλλη. Άλλη γεύση. Άλλο άρωμα!

-Ά να μπράβο Κάκκο. Είναι και η μνήμη της μυρωδιάς του καθετί. Όχι μόνο της γεύσης του. Η μυρωδιά της ντομάτας, του χοιρινού…

-Το χοιρινό ασ’ το, πονάει γιατί. Τώρα, θαρείς μυρίζει ψαρίλα.

-Άμα τρώει ιχθυάλευρα τι θα μυρίζει Κάκκο. Καλαμπόκι.

-Χάμπο. Να μη σε πω και το zwan άλλη γεύση κι άλλη μυρουδια με φαίνεταιι έχει από του τότε…

-Τότε Κάκκο, στον καφενέ, άμα παράγγελνες πολλά…ας πούμε από οκτώ μπίρες και πάνω…

-Θυμάμαι Χάμπο. Θα σου πω εγω…ο καφετζής άνοιγε ένα zwan, το “κοβε κομμάτια και έσπαγε και δύο αυγά στο σαχανάκι…Μάνα – μάνα γεύση. Εδώ μου “ρθε, στο στόμα…

-Και στο μυαλό Κάκκο…και στο μυαλό!

 

 

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team