Απλωμένη σε ένα ημιγόνιμο οροπέδιο σχεδόν απαρατήρητο στον χάρτη και με θέα την άγρια κορυφή του Άσκιου, η Βλάστη είναι από τα πιο ορεινά κεφαλοχώρια στην Δυτική Μακεδονία. Αγαπητή σε όσους και όσες έλκουν την καταγωγή τους από εκεί, αλλά άγνωστη για όσους δεν έχουν πατήσει καν το πόδι τους στην περιοχή, το παραδοσιακό κεφαλοχώρι της περιοχής της Εορδαίας είναι ένα από τα κρυμμένα διαμάντια της Δυτικής Μακεδονίας.
Περιτριγυρισμένο από μικρά δάση οξιάς και κωνοφόρων που κάθε χειμώνα ντύνονται με την παραμικρή χιονόπτωση στα λευκά, το μικρό χωριό ανάγει την δημιουργία του -χωρίς να είναι απόλυτα βέβαιο- κάπου στα οθωμανικά χρόνια. Με ιστορία που χάνεται κάπου στις τεκτονικές αλλαγές στα Οθωμανικά Βαλκάνια, η Βλάστη, γνωστή επίσης με την ονομασία Μπλατς, Μπλάτσι ή σπανιότερα Βλάττη, δεν ξεκίνησε ως τίποτα περισσότερο από ένας μικρός οικισμός κατατρεγμένων Βλάχων κτηνοτρόφων που εγκατέλειψαν άρον άρον κάπου στο 1700 την εξαφανισμένη σήμερα Μοσχόπολη στην καρδιά των Βαλκανίων για έναν ήρεμο τόπο μακριά από σφαγές, λεηλασίες και διώξεις.
Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τότε ο μικρός οικισμός από τη Βυζαντινή Περίοδο ήταν τόσο ξεχασμένος που με την έλευση νέων κατοίκων γιγαντώθηκε καταφέρνοντας να διεκδικήσει επάξια μία θέση στους κώδικες της μητρόπολης Σισσανίου και Σιατίστης με την ονομασία Βλάτση. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα, το μικρό χωριό που άρχισε να δημιουργείται, δεν σταμάτησε καθόλου να εξελίσσεται φτάνοντας μέχρι το σημείο να γίνει, μαζί με την Κλεισούρα, το Νυμφαίο και την Σαμαρίνα, ένα από τα σημαντικότερα κεφαλοχώρια της Δυτικής Μακεδονίας, το οποίο χάραξε -με τις ανάλογες ιστορικές διακυμάνσεις- μία ανοδική πορεία μέσα στο χρόνο που συνεχίστηκε αδιάκοπα μέχρι περίπου το 1940. Εποχή που η Ιστορία είχε διαφορετική άποψη και το μέχρι τότε ηρωικό χωριό, που είχε διακριθεί ακόμα και στην Επανάσταση του ‘21, γνώρισε την εκ βάθρων καταστροφή, την εμφυλιακή βία και την απόλυτη ερήμωση.
Σήμερα, το χωριό ζωντανεύει συνεχώς κάθε καλοκαίρι χάρη στα πανηγύρια και τα φεστιβάλ που ενθαρρύνουν την επιστροφή των διασκορπισμένων σε κάθε γωνιά της Ελλάδας κατοίκων του. Βέβαια, αυτό δεν κρατά πολύ, καθώς τον χειμώνα το χωριό ερημώνει αισθητά, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει πως χάνει και την ομορφιά του.
