του Χρήστου Κατσίνα, Νεφρολόγου- Διευθυντή ΕΣΥ
Είναι λυπηρό για έναν εργαζόμενο σε μια υπηρεσία να φθάνει στο σημείο να δημοσιοποιεί τους φόβους του και τους προβληματισμούς του.
Όταν όμως διαπιστώνει ότι από μέρους της Διοίκησης , είτε αυτή είναι τοπική, είτε είναι κεντρική, όρα ΥΠΕ, υπάρχει αδιαφορία ή ανεπάρκεια ή και τα δύο μαζί τότε διακατέχεται από φόβο καθόσον είναι γιατρός και γνωρίζει καλά τις συνέπειες όλων αυτών στην υγεία των κατοίκων και γενικότερα στην λειτουργία του Νοσοκομείου που δεν παύει να είναι μία δομή απαραίτητη και αναγκαία για την περιοχή και για το γενικότερο σύνολο.
Δεν σας κρύβω ότι επέστρεψα από μία συνάντηση με τον Υπουργό Υγείας στην Αθήνα, εκμεταλλευόμενος την προσωπική σχέση που έχω μαζί του, όπου αισθάνθηκα ντροπιασμένος γιατί σε ενημέρωση του υπουργού για τα προβλήματα που απασχολούν το Μποδοσάκειο Νοσοκομείο η απάντησή του και ευλόγως ήταν: καλά περιμένεις από τον Υπουργό να λύσει τα προβλήματα αυτά; Τι κάνουν οι υπεύθυνοι εκεί πάνω;
Επειδή λοιπόν όλοι τους περνιούνται για σωτήρες της πατρίδας, ενώ η πραγματικότητα είναι κάπως αλλιώς, επιτρέψτε μου να υποβάλλω ορισμένες ερωτήσεις. Τις απαντήσεις τις ξέρω εκ των προτέρων, όμως θα δώσω τον χρόνο να απαντήσουν οι αρμόδιοι και μάλιστα τους προκαλώ σε αυτό. Αν δε προχωρήσουν και σε λύσεις ακόμη καλύτερα. Θα έχει επιτευχθεί ένα σημαντικό βήμα.
Ξεκινώ λοιπόν αρχίζοντας με το κτιριακό:
Γιατί η επέκταση του Νοσοκομείου, που έπρεπε να παραδοθεί εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα καθυστερεί; Πόσες φορές η Διοίκηση του Νοσοκομείου πήρε τα χαρτιά υπό μάλης και έτρεξε στην Αθήνα να διεκδικήσει και να απαιτήσει το τελείωμα του έργου; Ποιες είναι οι ενέργειες που έκανε; Και όλα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα την μη αναβάθμιση του ογκολογικού Τμήματος, της Αιμοδοσίας και γενικότερα του παθολογικού Τομέα, όπως και την μη λειτουργία του παιδικού σταθμού.
Το εξωτερικό βάψιμο του Νοσοκομείο έχει εξαγγελθεί εδώ και δύο χρόνια νομίζω. Φτάσαμε στον Οκτώβριο του 2018 και δεν νομίζω ότι κανείς σώφρων άνθρωπος θα αρχίσει το βάψιμο μέσα στον χειμώνα. Άρα παραπέμπεται στις καλένδες. Γιατί άραγε; Ποιος φταίει; Η Περιφέρεια, η ΥΠΕ ή η Διοίκηση του Νοσοκομείου; Το αποτέλεσμα βέβαια είναι ότι το κτίριο σιγά- σιγά εκφυλίζεται.
Λειτουργία Νοσοκομείου:
- Θα ξεκινήσω από ένα σημαντικό Τμήμα του νοσοκομείου το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών: Είναι ευχαριστημένοι από τον τρόπο λειτουργίας του τμήματος αυτού και από τα προβλήματα που παρουσιάζονται καθημερινά; Δεν προχωρώ παραπάνω γιατί δεν είναι στην διάθεσή μου να κινδυνολογώ. Θα κάνω μόνο μία ερώτηση. Ποια η συμμετοχή της 3ης ΥΠΕ σε αυτό και γιατί. Ποιος είναι ο υπεύθυνος;
- Ποια η συμμετοχή της Διοίκησης στην εύρυθμη λειτουργία του Νοσοκομείου και στην λύση των προβλημάτων που υπάρχουν ακόμη και μεταξύ των τμημάτων, όπου η Διοίκηση οφείλει να παρέμβει και όχι να εθελοτυφλεί ακολουθώντας το ρητό του Καραμανλή όταν δεν θέλεις να λύσεις ένα πρόβλημα το ξεχνάς……;
- Ποιες είναι οι απαιτήσεις για να λειτουργήσει μία σχολή ΤΕΙ από μέρους του Νοσοκομείου και ειδικότερα από συγκεκριμένα τμήματα;
- Είναι δυνατόν να υπάρχουν Διευθυντές ιατροί που κανένας δεν ξέρει που δουλεύουν και ποιοι αποφασίζουν για αυτό;
- Είναι δυνατόν να μην γίνεται καμία προσπάθεια προμήθειας μηχανημάτων σημαντικών για την υγεία των ασθενών που έχουν ζητηθεί εδώ και ενάμιση χρόνο τουλάχιστον και να ξοδεύονται χρήματα για επιδιορθώσεις και υλικά;
- Είναι δυνατόν να αποσπάται η μοναδική υπεύθυνη υπάλληλος διαγωνισμών του Νοσοκομείου Πτολεμαϊδας στην Κοζάνη για δύο ημέρες την εβδομάδα για να κάνει διαγωνισμούς που δεν κάνουν οι τέσσερεις υπάρχουσες εκεί;
- Είναι δυνατόν να γίνονται προσλήψεις προσωπικού γραμματειακής υποστήριξης στο Νοσοκομείο Κοζάνης, περίπου δέκα, και να μην προσλαμβάνεται ούτε ένας εδώ;
- Είναι δυνατόν να μην υποστηρίζονται τμήματα που αναγνωρισμένα προσφέρουν σημαντικό ρόλο στην λειτουργία του Νοσοκομείου για να μην δυσαρεστηθούν κάποιοι εδώ μέσα και να ζητείται η παρέμβαση του Υπουργού από μέρους μου για να γίνει;
- Είναι δυνατόν να λειτουργούν τμήματα που να μην έχουν την απαραίτητη άδεια , παρόλο που έχουν γίνει οι απαραίτητες ενέργειες εδώ και τέσσερα χρόνια και όμως ο φάκελος εσκεμμένα να έχει καταχωνιασθεί;
Τα ερωτήματα μπορούν να γίνουν πάρα πολλά. Προτιμώ όμως να σταματήσω εδώ, για να δώσω μία ευκαιρία στους αρμόδιους να απαντήσουν. Μία παρατήρηση μόνο. Ζούμε στο 2018 όπου πλέον υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο δεδομένο. ΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ. Και πλέον είναι καταγεγραμμένα. Ας προσέξουν λοιπόν τι θα πουν οι αρμόδιοι, προς τους οποίους ειλικρινώς τελώ με σεβασμό. Ας δείξουν και αυτοί τον ίδιο σεβασμό προς της θέση που κατέχουν.
Πτολεμαϊδα 4/10/2018
