Σήμερα Τιμούμε, την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Τιμούμε τους φοιτητές, τους νέους και όλους τους απλούς πολίτες που πάλεψαν, σε πολύ δύσκολους καιρούς, για κοινά ιδεώδη, κοινές αρχές και κοινές αξίες. Για τη Δημοκρατία, την Ελευθερία, την Ισονομία, την Παιδεία και την αξιοπρεπή διαβίωση.
Σήμερα τιμούμε τους αγωνιστές της Δημοκρατίας, τον πολίτη, τον ανώνυμο έλληνα που εγκαταλείπει τον μικρόκοσμό του και το ατομικό συμφέρον για να υπηρετήσει το κοινωνικό, το συλλογικό, το εθνικό συμφέρον. Την ίδια στιγμή που η μνημονιακή κυβέρνηση προσπαθεί να καταργήσει κάθε έννοια συλλογικού δικαιώματος, που καταδικάζει τη νεολαία και τους εργαζομένους στη φτώχεια και την εξαθλίωση, το Πολυτεχνείο είναι εδώ. Στους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ανεξαρτησία, ισότητα και κοινωνική απελευθέρωση. Στην υπεράσπιση της δημοκρατίας και των ελευθεριών, απέναντι στον κυβερνητικό αυταρχισμό και στο μονόδρομο των μνημονίων και της λιτότητας.
Σαν σήμερα, 41 χρόνια μετά, τρείς λέξεις Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία ήχησαν δυνατά, ήχησαν εκκωφαντικά και συνένωσαν όλους τους πολίτες απέναντι σε ένα αυταρχικό καθεστώς, το οποίο και γκρέμισαν. Οι τρείς αυτές λέξεις και το αίμα που χύθηκε, γκρέμισε μία δικτατορία και έθεσε τις βάσεις για να χτιστεί η δημοκρατία.
Τους αγώνες για την Ελευθερία και τη δημοκρατία, η επέτειος του Πολυτεχνείου, τους διατηρεί ζωντανούς. Το Πολυτεχνείο μας καλεί και σήμερα να αντισταθούμε σε ότι, προσβάλει τη δημοκρατία και περιορίζει την ελευθερία μας.
Μας καλεί όλους σε κοινούς αγώνες για την κοινωνική δικαιοσύνη, την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική πρόοδο.
Η σημερινή πραγματικότητα, όμως, αποδεικνύει ότι, ο δρόμος που άνοιξε το Πολυτεχνείο, έφτασε σε αδιέξοδο.
Γι’ αυτό λοιπόν σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, το Πολυτεχνείο είναι επίκαιρο.
Το δίδαγμα του πρέπει να το υιοθετούμε για τα καθημερινά ζητήματα που αφορούν την ποιότητα της ζωής κάθε πολίτη. Να το υιοθετούμε για τα μεγάλα και τα σπουδαία, που επηρεάζουν το παρόν και καθορίζουν το μέλλον του Τόπου μας.
Ενωμένοι, με κοινές αρχές και αξίες, μπορούμε να κρατήσουμε το Πολυτεχνείο διαρκώς ζωντανό. Εάν παραμείνει ζωντανό, καμία απειλή, κανένας εκβιασμός δεν μπορεί να μας κάμψει.
Η εικόνα της πύλης του Πολυτεχνείου, που πέφτει κάτω από τις ερπύστριες του τανκς, έχει σημαδέψει γενιές ολόκληρες, γι’ αυτό δεν σβήνει, ούτε ξεθωριάζει. Σήμερα, που η χώρα, η κοινωνία και η νέα γενιά βρίσκονται αντιμέτωπες με μια πρωτοφανή οικονομική και κοινωνική κρίση, η παρακαταθήκη του αγώνα για τη δημοκρατία, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια είναι ο οδηγός για ένα ελπιδοφόρο αύριο.
Σήμερα, οφείλουμε να βροντοφωνάξουμε ότι, τη δημοκρατία και την ελευθερία, δεν τις διαπραγματευόμαστε.
Δεν διαπραγματευόμαστε αυτά που μας χάρισαν εκείνοι, που έχυσαν το αίμα τους το 21, το 40, στο Πολυτεχνείο. Δεν διαπραγματευόμαστε αυτά που οφείλουμε να παραδώσουμε αλώβητα στα παιδιά μας.
Τώρα ήρθε η ώρα να πάρουμε πραγματικά τις ζωές μας στα χέρια μας.
