Σαν σήμερα 4 Απριλίου, ανέλαβα την ευθύνη της έκδοσης της εφημερίδας Εορδαϊκός Παλμός το 2012.
Το πρώτο φύλλο της Εφημερίδας που κυκλοφόρησε “υπό νέα διεύθυνση”, μου εμφανίστηκε σήμερα στην ενότητα “αναμνήσεις” στη ροή το προφίλ μου στο Facebook. Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι το κύριο θέμα στην εφημερίδα εκείνης της ημέρας, το οποίο ήταν η (μη) διεκδίκηση της περιοχής για τα απαλλοτριωμένα εδάφη προς εκμετάλλευση των λιγνιτών, μία συζήτηση τόσο παλιά αλλά και τόσο επίκαιρη.
Το θέμα κατά καιρούς άνοιγε με τρόπο αγωνιστικό, ο τότε πρώην Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής και μετέπειτα δήμαρχος Εορδαίας Σάββας Ζαμανίδης, ο οποίος από τότε λέγαμε ότι αργήσαμε. Η αλήθεια είναι ότι γνωρίζαμε πως οδεύουμε σε αχαρτογράφητα αλλά κυρίως ….στάσιμα νερά, όχι μόνο από το 2012, αλλά πολύ νωρίτερα. Γνωρίζαμε ότι πάμε προς το άγνωστο σε ότι αφορά την ιδιοκτησία και τη διαχείριση των ζωτικών αυτών εδαφών. Συνειδητά δεν κάναμε τίποτα όταν τα εδάφη που παραχωρήθηκαν σαν δώρο το 2001 στους μετόχους της ΔΕΗ και οι παροικούντες γνώριζαν ότι δεν θα μπορούσαν με τίποτα να επιστρέψουν στον φυσικό τους ιδιοκτήτη, δηλαδή στην κοινωνία της Δυτικής Μακεδονίας.
Ο καιρός πέρασε αλλά ελάχιστοι ασχολήθηκαν με το θέμα αυτό όλα αυτά τα χρόνια. Και πες, άντε με το ιδιοκτησιακό, έστω ότι το αποδεχτήκαμε. Γιατί κανείς δεν έκανε τίποτα από όλους όσους διοίκησαν σε αυτοδιοίκηση και κεντρική κυβέρνηση τα 25 τελευταία χρόνια, ώστε να γίνουν αποκαταστάσεις, να δοθούν χρήσεις γης, και να αποκτήσουν χρησιμότητα αυτές οι εκτάσεις;
Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μεγάλο αδιέξοδο κατά το οποίο η περιοχή ζητάει εκτάσεις προς αξιοποίηση, ζητά ζωτικό χώρο για βιοτεχνία, βιομηχανία και αγροτικές εκμεταλλεύσεις. Οι επαΐοντες προσπαθούν στο ’90 (στις καθυστερήσεις δηλαδή) να ρυθμίσουν ένα ζήτημα το οποίο κανένας δεν προσπάθησε να λύσει τόσα χρόνια. Άραγε σε μία κανονική χώρα, δεν θα βρισκόταν ένας άνθρωπος να ασχοληθεί σοβαρά με αυτά τα εδάφη;
Στο σήμερα τώρα; οι περισσότεροι από αυτούς που έχουμε σήμερα γύρω μας, και θα μπορούσαν να έχουν ασχοληθεί σοβαρά με αυτά τα ζητήματα, εκτονώνουν την ενέργεια τους στις αίθουσες των Δημοτικών και του Περιφερειακού Συμβουλίου. Και θα περάσει και αυτή η θητεία, και ακόμα θα συζητάμε για τις χαμένες ευκαιρίες και τα αναξιοποίητα εδάφη.
