Θεσσαλονίκη, 28 Φεβρουαρίου 2017
ΠΡΟΣ
-κ.ΔΗΜΑΡΧΟΝ ΕΟΡΔΑΙΑΣ-ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ
-κ.ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΒΛΑΣΤΗΣ-ΒΛΑΣΤΗ
Αγαπητοί Συμπατριώτες,
Μέσω των Γραφείων μου Πτολεμαΐδος έλαβα κοινή σας Πρόσκληση για συμμετοχή μου στην συζήτηση, κατά την 5/3/17 στην Βλάστη για την διεκδίκηση ένταξης του εθίμου «Τρανού Χορού» στον κατάλογο Άϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Βλάστης και σας ευχαριστώ θερμά.
Η ιδέα και προσπάθειά σας είναι αξιέπαινες και τις σέβομαι απόλυτα. Κρίνω όμως τον εαυτόν μου εντελώς ακατάλληλο για το συγκεκριμένο θέμα, όπου η πολυπνευματική Βλάστη διαθέτει πληθώρα κατάλληλων Επιστημόνων και Ειδικών, ενώ αντίθετα θεωρώ την ταπεινότητά μου καταλληλότερη για την πολύ σοβαρότερη Υλική και Δεδομένη Φυσική Κληρονομιά και τα Φυσικά Πλούτη της Βλάστης για τα οποία συνέγραψα και κυκλοφόρησα το έτος 2014 ομότιτλο πολυσέλιδο βιβλίο.
Γνώμη και πρότασή μου είναι ταυτόχρονα ή το ταχύτερο δυνατόν, χωρίς επιτρεπτή αναβολή επειδή δεν θα θεραπεύεται μετά η τεράστια βλάβη της Βλάστης και των Τέκνων και Φίλων της, να κάνετε ενημέρωση επί των ήδη αναρτηθέντων Δασικών Χαρτών της όλης περιοχής μας, τονίζοντας ότι η προθεσμία υποβολής αντιρρήσεων άρχισε να «τρέχει» από 3-2-2017 και λήγει την 3-4-2017.
Τονίζω και διευκρινίζω, απ’ όσα προσωπικά και με μεγάλη δυσάρεστη έκπληξή μου διαπίστωσα, ότι οι αναρτηθέντες Δασικοί Χάρτες, της «Κτηματολόγιο Α.Ε» αποτελούν και επίσημο Κτηματολόγιο, όχι μόνον επί ιδιωτικών εκτάσεων μετά του χαρακτηρισμού αυτών, αλλά κυρίως επί Κοινοτικών της Βλάστης ορίων, που πρώτη φορά πληροφορούμαι ποια και που είναι στις εφτά δεκαετίες της ζωής μου στην Βλάστη, άρα το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με όλους τους Συμπατριώτες μας.
Ποιος, πότε και πως, όρισε τα Κοινοτικά όρια της Βλάστης και ποιοι Συμπατριώτες μας τα γνωρίζουν και κυρίως τα αποδέχονται;
Συγκεκριμένο παράδειγμα: Πώς και γιατί, από πότε και ποιο νόμο, φθάνουν τα όρια της συμπαθούς μας Τοπικής Κοινότητας Σισανίου λίγα μόλις μέτρα παρακάτω και νοτίως του ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου Βλάστης, όπου και το οστεοφυλάκιο των προσφιλών μας νεκρών και λίγα μέτρα παρακάτω από τα Νεκροταφεία Βλάστης, όπου πλέον και τα όρια, όχι μόνον της Βλάστης αλλά και του νέου Δήμου Εορδαίας;
Πώς και γιατί δεν καθορίσθηκαν αντιθέτως ώστε να φθάνουν λίγα μέτρα έξω και βορείως από τον οικισμό Σισανίου με ιστορικό δεδομένο ότι κάτοικοι της Βλάστης είχαν πάντοτε και έχουν ιδιοκτησίες, στα εμφανιζόμενα ως κτηματική περιοχή Σισανίου και όχι αντιθέτως; Το ίδιο συμβαίνει και με τις τοπικές Κοινότητες Γέρμα και Κλεισούρα Καστοριάς αλλά και το Μηλοχώρι, Εμπόριο, όπως και την Αναρράχη, Άρδασσα και Εράτυρα, τουλάχιστον και όπου –εκτός της Κλεισούρας- οι «καμπίσιοι» οικισμοί «ανήλθαν» επί των κορυφών βουνών και λόφων περί την Βλάστη και σχεδόν μέχρι τις αυλές της, ενώ η ορεινή Βλάστη, που πάντα κατά την παράδοση «κρατούσε το ντουφέκι και τις διαβάσεις» άρα και τις εκτάσεις γύρω της, δεν «κατήλθε» πουθενά, πλην ανατολικά και προς τα Λιβερά-Σιδερά! Περικυκλωμένη, πολιορκημένη και κατακυριευμένη, σε ειρηνικές εποχές, είναι τώρα η Βλάστη;
Άλλο παράδειγμα: Πώς και από πότε, ποιοι και με ποιο νόμο, όρισαν τα βορειοδυτικά Κοινοτικά όρια της Βλάστης ακριβώς επί της βόρειας τοιχοποιίας του γνωστού Ορεινού Ξενώνα του Συλλόγου Βλατσιωτών Θεσσαλονίκης και αμέσως μετά αρχίζουν τα όρια τής, σε μεγάλη απόσταση, ευρισκόμενης Τοπικής Κοινότητας Εμπορίου, δυτικότερα των οποίων ορίων Βλάστης και Εμπορίου, λίγα μάλιστα μέτρα από τον ίδιο Ξενώνα, αρχίζουν τα όρια του μακρινού Μηλοχωρίου; Και θα εκπλαγείτε πραγματικά αν δείτε ότι τα όρια της πολύ μακρινής Εράτυρας «διεμβολίζουν» τα όρια Ναμάτων και Γαλατινής επί του ανατολικού Ασκίου και «εισβάλλουν» στην επαρχία Εορδαίας με το αρχαίο βασίλειό της! Ιστορικά δεν στέκουν αυτά και οπωσδήποτε είναι νεότερα «μαγειρέματα» τοπικών πολιτευτών.
Πώς λοιπόν και με ποια κριτήρια και δεδομένα καθορίσθηκαν τα όρια τοπικών Κοινοτήτων, που εμφανίζονται στους αναρτημένους Δασικούς Χάρτες και αποτελούν δήθεν… Κτηματολόγιο;
Ασχολούμαι συνεχώς και σε βάθος, κατά την τελευταία δεκαετία (2007-2017), με πατρογονικά μου κτήματα στην κτηματική περιοχή της Βλάστης, μερικά των οποίων φθάνουν σε χρονικό βάθος διακοσίων πενήντα (250) ετών οικογενειακής παράδοσης και επί Τουρκοκρατίας, με τεράστια βέβαια δικαστικά έξοδα, χρόνο και απίστευτες περιπέτειες, έναντι ευτελέστατης σημερινής αξίας των πατρογονικών κτημάτων αυτών, αλλά ανυπολόγιστης συναισθηματικής αξίας για μένα, με πλήρη δικαίωσή μου τελικά και ανατροπή όλων των σε βάρος μου πράξεων χαρακτηρισμού, που συνεχίζουν όμως να εμφανίζονται στους επίσημους Δασικούς Χάρτες και επομένως καλούμαι ήδη να κάνω νέες Προσφυγές, νέα έξοδα, νέα τρεξίματα, όπως κάθε άλλος Συμπατριώτης κληρονόμος ιδιοκτησίας του. Δεν έχουν όμως όλοι τις δυνατότητες αυτές.
Πλέον αυτών πληροφορούμαι τώρα από τους ίδιους Δασικούς Χάρτες ότι κάποια πατρογονικά κτήματα αιώνων δεν ανήκουν στην κτηματική περιοχή Βλάστης και άρα Δήμου Εορδαίας αλλά αλλού, σε άλλη τοπική Κοινότητα και άλλον Δήμο!
Προφανώς άλλοι και από αλλού αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς.
Αυτοί όμως που αποφασίζουν, ειδικά για μας στην Βλάστη, προσποιούνται, αξιόποινα μάλιστα, ότι αγνοούν Διεθνείς Συμβάσεις και Συμφωνίες, που περιέχονται στο Οθωμανικό Δίκαιο περί Γαιών και Δασών, το οποίο υποχρεωτικά και με ισχύουσες Διεθνείς Συμφωνίες, είναι υποχρεωτικά και ελληνικό εθνικό Δίκαιο, (ακατάλυτος νόμος «ΟΘΝΠ περί Γαιών και Δασών») όπου δεν μπορούν να σταθούν νομικά ούτε νεότερες ελληνικές εφευρέσεις αρπαγής της ιδιοκτησίας και χρήσεως, ούτε και Ευρωπαϊκές.
Τα Ελληνικά Δικαστήρια κρίνουν και αποφασίζουν με βάση την «Διεθνή Συμφωνία της 13 Ιουνίου-13 Ιουλίου 1978», την «Σύμβαση περί διαρρυθμίσεως των Ελληνο-Τουρκικών συνόρων, του έτους 1881, στο άρθρο 4 παρ.1 της οποίας ρητά ορίζεται ότι: «Η Ελληνική Κυβέρνηση θέλει αναγνωρίσει στις χώρες (επαρχίες) που της παραχωρούνται το της ιδιοκτησίας δικαίωμα επί αγροκηπίων, βοσκών, λειμώνων, νομών, δασών και κάθε άλλου είδους γαιών ή ακίνητων που κατέχονται από Ιδιώτες ή Κοινότητες(!!!), δυνάμει φιρμανίων, χατζετίων, ταπίων και άλλων τίτλων, δυνάμει των Οθωμανικών νόμων».
Η Βλάστη ως Κοινότητα τα έχει όλα, μέχρι και Δικαστικές Αποφάσεις Τούρκικών Δικαστηρίων Λιαψίστας, όπως τα παραθέτει στο βιβλίο του «η Βλάστη» ο Ζήκος Τσίρος, επικαλούμενος τον «Κώδικα της Βλάστης», εκδόσεις της «Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών», της βιβλιοθήκης Κοζάνης και άλλες πηγές.
Για να μη σας κουράσω άλλο με νομικά θέματα, που αναλύονται στα βιβλία που προανέφερα, χρήσιμα και κατανοητά από κάθε Νομικό για τις ενέργειές του, θέλω να κλείσω με την καταλυτική πληροφορία ότι η Βλάστη και περιοχή της αποτελεί Ιστορική Μοναδικότητα στην όλη γύρω περιοχή της επειδή οι κάτοικοί της εξαγόρασαν τον τόπο και την όλη κτηματική περιοχή του τότε χωριού τους από τον Αλή Πασά δια του Γιουσούφ Μπέη της Λιαψίστας (Νεάπολης Βοΐου). Ήταν κάτοχοι και ιδιοκτήτες του τόπου τους επί Τουρκοκρατίας, πριν απελευθερωθεί η Μακεδονία και η Θεσσαλία. Δεν τους απελευθέρωσε κανένας αφού ήταν ελεύθεροι και ως εκ τούτου δεν έχει δικαίωμα το Ελληνικό Δημόσιο στις Γαίες και Δάση τους με ακατάλυτες Διεθνείς Συμφωνίες που προανέφερα, με όσα και ό,τι σημαίνουν αυτά. Τέλος εμπίπτουν στις υπερισχύουσες διεθνείς Συμφωνίες, όπως και στον ειδικό Νόμο 2468/1917 της προσωρινής Κυβέρνησης Θεσσαλονίκης, που ισχύει ως νόμος του ενιαίου Κράτους και ορίζει την αδιαμφισβήτητη ιδιοκτησία σε εκείνον που την κατείχε δέκα συνεχή χρόνια μέχρι το έτος 1917, όπου εμπίπτει όλη η κτηματική περιοχή της Βλάστης.
Αυτά σημαίνουν ότι η κτηματική περιοχή, (όπως ήταν τότε επί Τουρκοκρατίας και όχι «ελληνοκρατίας») της Βλάστης και άρα Δήμου Εορδαίας τώρα, είναι Κοινοτική μόνον και όχι Δημόσια!
Τις απόψεις μου αυτές μπορούν να τις επιβεβαιώσουν οι Νομικοί και θα βοηθήσω με όλες τις δυνάμεις μου να διασφαλισθούν τα Ιστορικά και Αναφαίρετα Δικαιώματα της Βλάστης και των Συμπατριωτών μας για τις επόμενες γενεές.
Ο χρόνος τρέχει και μέχρι τέλος Μαρτίου 2017 επιβάλλεται και πρέπει να υποβληθούν οι ενστάσεις τόσο για τα Κοινοτικά όρια, Γαίες και Δάση, όσο και για τις ιδιωτικές ιδιοκτησίες.
Με πατριωτικούς χαιρετισμούς
Μελάς ΓΙΑΝΝΙΩΤΗΣ
Η παραπάνω επιστολή κοινοποίηθηκε στις Υπηρσίες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτ. Μακεδονίας
