Η ενσωμάτωση του ατόμου στο περιβάλλον μέσα από την εικαστική γλώσσα -Της Κικής Τσιμπλίδου

Στην εποχή μας που έχουν καταλυθεί τα σύνορα και η πληροφορία διαδέχεται η μία την άλλη, συνέχεια και αδιάκοπα , είναι αναγκαία η επαφή με την τέχνη ως σημείο ψυχικής ανατροφοδότησης του ανθρώπου.

Ο άνθρωπος συνδέεται με το έργο έχοντας ως αφετηρία την ζωή του. Η οπτική του έργου, το χρώμα, το σχήμα, οι γραμμές είναι άμεσα συνδεδεμένα με αυτοπρόβλητα ψυχολογικά φαινόμενα, ριζωμένα στην ανθρώπινη φύση. Υπάρχουν παραδοσιακά συμφραζόμενα που μας κάνουν να ερμηνεύουμε την εικόνα βιωματικά. Να κρατάμε την επαφή με την αρχή μας. Να συνεχίζουμε ανακαλύπτοντας στοιχεία καλά κρυμμένα μέσα μας.

Η αμφίδρομη σχέση της επικοινωνίας μεταξύ έργου και θεατή δημιουργεί εξάψεις. Η τέχνη είναι γλώσσα γεμάτη σημεία. Η καλλιτεχνική αποτύπωση της ματιάς του καλλιτέχνη και η ερμηνεία του θεατή μπορεί να αποδώσει μια σημειωτική σχέση, αφού αντικείμενο της σημειωτικής είναι πώς τα άτομα αποδίδουν, κωδικοποιούν και ανταλλάσουν σημασίες και νοήματα. Η σημειωτική μπορεί να εφαρμοστεί σε οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί ότι σημαίνει κάτι.

Η Εικαστική Δράση ή Performance είναι ένας όρος περιληπτικός για να δηλώσει τις καλλιτεχνικές απόπειρες κατά τις οποίες η πράξη ενώπιον του κοινού αποτελεί έργο. Έχει μια  σχετική ευκολία στο χώρο κάτι πέρα από τις τυπικές προδιαγραφές των εκθέσεων, έχει εφήμερο χαρακτήρα. Τα ίχνη της (φωτογραφίες, κείμενα κτλ.) διασπείρονται. Η ερμηνεία τους βασίζεται σε διαφορετικούς κώδικες ανά εποχή.

Η σημερινή μας αναφορά είναι για την εικαστική δράση μιας νέας, δραστήριας, παθιασμένης καλλιτέχνιδος. Παρουσιάζουμε φωτογραφικό υλικό από τη performance της Εμορφίλης γιατί η εικαστική γλώσσα που χρησιμοποιεί για να επικοινωνήσει είναι σιωπηλή γεμάτη κώδικες και σημεία άρρηκτα δεμένα με τον τόπο μας. Μεταφέρει την ενσωμάτωση του ατόμου στο περιβάλλον και την ήρεμη αποδοχή του ατόμου από το περιβάλλον, και καλεί το θεατή να αντιληφθεί την ταυτόχρονη παρουσία και απουσία της ζωής σε έναν τόπο μοναδικό και ταυτόχρονα ψυχρό. Η αίσθηση του μεγαλειώδους και ο χειρισμός του σώματος του καλλιτέχνη στη φωτογραφία φέρει μια εξαιρετική πρωτοτυπία. Το σώμα ταυτίζεται και εξαφανίζεται σαν ένα παιχνίδι δυνατοτήτων και αντιθέσεων. Η ταύτιση αυτή σηματοδοτεί για τον καλλιτέχνη την αποδοχή για τη γη της καταγωγής του, και την ανακάλυψη της ωραιότητας που κρύβεται στην επαφή με τη φύση. Η γη είναι το φυσικό φόντο ενός ανθρώπινου γλυπτού, που το αγκαλιάζει στον μητρικό της κόλπο, αφομοιώνοντας το. Το περιβάλλον ως τόπος δίνει ζωή στον άνθρωπο και ο άνθρωπος ζωντανεύει τον τόπο.

Η Εμορφίλη Τσιμπλίδου γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα το 1988. Σπούδασε Αρχιτεκτονική και Διακόσμηση εσωτερικού χώρου στην Αθήνα (ΑΚΤΟ) και το 2015 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών στην Φλώρινα. Η παρούσα δουλεία έγινε στο πλαίσιο πανεπιστημιακής της εργασίας με τίτλο «Χώρος και σώμα».

Βιβλιογραφία

Ελληνική Σηµειωτική Εταιρία (2008), Σηµειωτική και Ιδεο-Λογίες: Σύνορα, Περιφέρειες, Διασπορές, Πρακτικά 8ου Πανελληνίου Συνεδρίου, Θεσσαλονίκη : University Studio Press.

η γη είναι το φυσικό φόντο ενός ανθρώπινου γλυπτού, που το αγκαλιάζει στον μητρικό της κόλπο, αφομοιώνοντας το