Μέσα στην ταραχή και τη σιωπή, το φόβο και τον τρόμο, τη θλίψη και τον πόνο, το σκότος και το άγχος στο επερχόμενο θανατικό, ένα φως ακοίμητο προβάλλει. Το σκοτάδι από το νου φωτίζει, διαλύει, κατευθύνει.
Είναι ο λόγος ο κρυστάλλινος, ο έμψυχος και καθαρός, παρηγορητικός και δυνατός, που βγαίνει από τα άδυτα βάθη μιας καλλιεργημένης καρδιάς, θρεμμένης και ποτισμένης με πίστη, αξίες και ιδανικά. Τα ωραιότερα στερεά θεμέλια στον σκληρό αγώνα της ζωής. Από μια διάνοια με επιστημονική γνώση, που χρόνια ολόκληρα κατανάλωσε στην έρευνα και τη μελέτη, για να την προσφέρει και δωρίσει, ως πολύτιμο αγαθό στον πολυκύμαντο αγώνα της ανθρωπότητος.
Είναι ο λόγος του εξαίρετου επιστήμονα λοιμωξιολόγου, κυρίου Σωτήρη Τσιόδρα. Όλη η Ελλάδα κρέμεται απ’ τον εμπνευσμένο λόγο του. Η όλη αξιοπρεπής παρουσία, το πράο και ταπεινό ύφος και ήθος, τα ειλικρινή ανθρωπιστικά αισθήματα, καθώς ανακοινώνει την πορεία του ιού κορωναϊού, εμπνέουν την εμπιστοσύνη στα επιστημονικά λεγόμενά του.
Χαρακτηριστικός είναι ο λόγος του: «Το τέλος δεν είναι ο θάνατος, αλλά η καλοσύνη της κάθε στιγμής, της κάθε μέρας». Λόγος άγιος και ιερός. Μήνυμα χρυσό και αθάνατο. Τίποτε το ατομικό, τίποτε το συμφεροντολογικό, κερδοσκοπικό. Ο χρυσός κανόνας της ηθικής και της αιώνιας ζωής.
Αγάπη και σεβασμός στον πλησίον, στον κάθε άνθρωπο. «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως» (κατά Λουκάν κεφ. στ, στ. 31).
Με τέτοιους ανθρώπους θα εκλείψει ο ιός και θα βασιλεύσει η υγεία, η αδελφωσύνη, η χαρά κι ευτυχία.
«Πρέπει να προστατέψουμε τις ευπαθείς ομάδες. Οι μητέρες, οι πατεράδες, οι παππούδες, οι γιαγιάδες, αν δεν ήτανε αυτοί, δε θα υπήρχαμε κι εμείς», επαναλάμβανε. «Δεν είναι ηλικιακός ο θάνατος, γι’ αυτό δεν πρέπει να κάνουμε διακρίσεις». Λόγια σεβασμού, ευγνωμοσύνης, λόγια θεϊκά, λόγια αγάπης αυθόρμητης, έμπρακτης, ανιδιοτελής, παγκόσμιας. Λόγια που πρέπει να προκαλούν συγκίνηση στον σημερινό άνθρωπο, τον ειδωλοποιημένο, θεοποιημένο, απαξιωμένο και φαντασμένο. Άνθρωπο που έχει ξεχάσει την υψηλή, προπτωτική καταγωγή, τον ανθρώπινο προορισμό και τελικό σκοπό. Άνθρωπο εγωιστή, ατομιστή, εξωστρεφή, υλιστικό, ηδονικό.
Καιρός είναι μετανοίας, περισυλλογής, επιστροφής στην αυτογνωσία και αυτοέλεγχο του εαυτού μας. Καιρός μεταμόρφωσης, για μια κοινωνία υγιή, ευημερούσα, αγαπητική και ειρηνική.
Με τιμή και σεβασμό
Η πρεσβυτέρα
Καλλιόπη Καραφύλλη – Κοντού
συνταξιούχος δασκάλα
