Θα ξεκινήσω με μια φράση που μάλλον με αδικεί, μιας και δεν είναι του
χαρακτήρα μου να εκφράζομαι έτσι. Όμως, δεν βρίσκω άλλα λόγια για να
γίνω αρκετά κατανοητός, τουλάχιστον σε αυτό που θέλω να αναφερθώ! Ο
γείτονας καρντάσης και οι περί αυτού αυλικοί, εδώ και λίγα χρόνια, με
τις συνεχείς αναφορές στην γαλάζια πατρίδα, στις άλλοτε ερμηνείες και
συχνότερα παρερμηνείες κατά το δοκούν των εννοιών του Διεθνούς Δικαίου
περί των θαλασσίων ζωνών (υφαλοκρηπίδα, Α.Ο.Ζ, κ.λ.π) και τέλος οι
συχνές καλυμμένες ή ανοιχτές απειλές περί άμεσων απαντήσεων σε
διπλωματικό επίπεδο ή στο πεδίο (της μάχης εννοούν) προκειμένου να
προστατέψουν τα συμφέροντα τους, αναφορές που ομοιάζουν με ενός άλλου
τύπου *casus belli* (αιτία πολέμου), μα έχουν πρήξει και μας έχουν
κάνει -συγνώμη αγαπητοί μου αναγνώστες- τα καρυδιά καρύδες!
Παλαιότερα έκανα μια ανάλυση περιορισμένη στην τακτική και στρατηγική
σημασία και συνεπώς τους κινδύνους που ένεκα αυτών υφίστανται για το
νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελορίζου, το οποίο θεωρώ ότι είναι η
Αχίλλειος Πτέρνα της Ελλάδας!
Όμως, εάν αναφερθούμε στον *ελληνισμό*, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε
οπωσδήποτε και την Κύπρο! Ομοεθνείς γαρ, οπότε και θυμίζω εκείνο το
περίφημο *ενιαίος Αμυντικός Χώρος Ελλάδας Κύπρου*! Διαπιστώνουμε όλο
και πιο συχνά, ότι το ενδιαφέρον των Τούρκων, στρέφεται προς την
Ανατολική Μεσόγειο, για πολλούς διαφορετικούς λόγους! Προφανώς για
οικονομικούς, λόγω υποθαλάσσιων κοιτασμάτων. Όμως, δεν είναι και ο
μόνος, ούτε και ο κύριος λόγος αυτός!
Τα συμφέροντα της Τουρκίας είναι περισσότερο γεωστρατηγικής σημασίας
και η επιθυμία και ανάγκη της να παίξει στην ευρύτερη περιφερειακή
περιοχή, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική, Ασία, Μαύρη θάλασσα, Βαλκάνια,
νοτιοανατολική Ευρώπη, σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, έναν τακτικό και
στρατηγικό ρόλο, ρυθμιστή αφενός στις σχέσεις των δύο στρατιωτικά
υπερδυνάμεων, Η.Π.Α και Ρωσίας και αφετέρου, στο οικονομικό τρίγωνο
Ευρώπη, Αμερική, νοτιοανατολικές αναπτυσσόμενες οικονομίες (Κίνα,
Ιαπωνία, Κορέα, κ.λ.π)!
Και επιδιώκει έτσι να αποκτήσει μία θέση σταυροδρόμι, στους εμπορικούς
άξονες μεταξύ των τριών τουλάχιστον Ηπείρων, Ασία – Ευρώπη – Αφρική
και στα θαλάσσια μονοπάτια, μεταξύ Μαύρης Θάλασσας – Μεσογείου –
Ερυθράς Θάλασσας και της εξόδου μέσω αυτής στην Αραβική θάλασσα και
Ινδικό Ωκεανό!
Και η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου, την καθιστά αυτόματα νήσο υψηλού
στρατηγικού ενδιαφέροντος, η κατοχή της οποίας, παρέχει πλεονεκτήματα
κάθε μορφής. Άλλωστε, οι Αγγλικές βάσεις στην Κύπρο, καθώς και το
ενδιαφέρον των Αμερικανών να αναπτυχθούν στρατιωτικά στην Ανατολική
Μεσόγειο με βάσεις στην χώρα μας, όπως και το ενδιαφέρον των Ρώσων, με
την ναυτική τους παρουσία στην Μεσόγειο, να τονίζουν προς κάθε
κατεύθυνση και με έμφαση το δικό τους ενδιαφέρον σε τούτη την περιοχή,
επιβεβαιώνουν ότι Κύπρος και η Κρήτη, καθώς και η ευρύτερη περιοχή,
είναι υψηλού στρατιωτικού ενδιαφέροντος! Φυσικά, να μην μας διαφεύγει,
ότι η οικονομική δραστηριότητα και εμπορική και εμπορευματική ανάπτυξη
των Κινέζων στην Ευρώπη με πύλη εισόδου στην Γηραιά Ήπειρο την χώρα
μας, είναι μια άλλη ακόμη σημαντική παράμετρος!
Συνεπώς, αν θέλουμε να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα μπορεί να βασίζεται σε
τρίτους, μάλλον ξεχνάμε το 1821, το 1912, το 1922, κ.λ.π! Η Ελλάδα
και ο ελληνισμός, πρέπει να βασίζονται αρχικά, μόνο στις δικές τους
δυνάμεις! Θα έλεγα λοιπόν ότι, άμεση και επιτακτική καθίσταται η
ανάγκη, στην Κύπρο να σταθμεύουν πλέον σε μόνιμη βάση, ελληνικά
πολεμικά αεροσκάφη, το ελάχιστον δύο ζεύγη καθώς και ανάλογες ναυτικές
δυνάμεις! Η Κύπρος δεν είναι πολύ μακριά, αντίθετα είναι κοντά και
δίπλα μας εθνικά, όμως δεν είναι αρκετά κοντά στρατιωτικά, ώστε να
είναι διασφαλισμένη η άμεση υποστήριξή της απο τον ελλαδικό χώρο!
Συνεπώς το *προνοείν* εθνική επιταγή! Και φυσικά, ο λόγος της
μεταστάθμευσις των, δεν θα είναι καθαρά στρατιωτικός, αλλά
σκακιστικός! Θα πρέπει να δείξουμε στον κάθε ανόητο επίβουλο, ότι δεν
μας τρομάζουν τα γαβγίσματα, δεν μας πτοούν οι απειλές, δεν μας
σκιάζουν οι θρασύδειλες παλικαριές!
Η Τουρκία βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, σε άθλια στρατιωτική
κατάσταση, μιας και το μεγαλύτερο μέρος του έμπειρου στρατιωτικού της
προσωπικού των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, έχει φυλακιστεί σαν
γκιουλενιστές πραξικοπηματίες, ο λαός πεινάει και βλέποντας την
σπάταλη ζωή του Ερντογάν και της οικογένειας του, εξοργισμένος,
προφανώς δεν βλέπει με καλό μάτι μια πολεμική σύρραξη, έστω και λίγων
ωρών, τύπου Ίμια!
Η λογική λοιπόν λέγει, ότι η Τουρκία μάλλον δεν θα αποτολμήσει το
παράτολμο. Όμως, φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά, λέγει ο
θυμόσοφος λαός και η μέχρι σήμερα πρακτική απέδειξε ότι η διχοτόμηση
της Κύπρου, παρά το γεγονός της *παράνομης εισβολής και κατοχής της*,
ακόμη πρόβλημα άλυτο είναι!
Συμπέρασμα: Ότι κερδήθηκε με το σπαθί, δεν επιστράφηκε ποτέ με την διπλωματία!
Ρουσσάκης Σαρ. Πολυχρόνης
Έλλην το γένος, Μακεδνός
Πατριώτης κατά το ήθος
Σκεπτόμενος κατά το έθος
Χριστιανός Ορθόδοξος
