Μία περίεργη υπόθεση έθεσε υπό το μικροσκόπιό της η Διεύθυνση Επιχειρησιακού Σχεδιασμού Ελέγχων και κατάφερε να ξεσκεπάσει απάτη με φόντο μια πολυτελή Ferrari για την οποία εταιρεία ζήτησε επιστροφή ΦΠΑ ύψους 61.752,72 ευρώ.
Η ιστορία ξεκίνησε όταν μια εταιρεία με έδρα στην Πρέβεζα αιτήθηκε το εν λόγω ποσό με πρόσχημα την αγορά ενός πολυτελούς αυτοκινήτου από το εξωτερικό και συγκεκριμένα από τη Γερμανία.
Η συγκεκριμένη εταιρεία συστάθηκε τον Οκτώβριο του 2024 με αντικείμενο τις υπηρεσίες εκμίσθωσης ή διαχείρισης ιδιόκτητων ή μισθωμένων ακινήτων, αλλά μόλις δύο μήνες αργότερα, τροποποίησε το καταστατικό της προσθέτοντας υπηρεσίες ενοικίασης αυτοκινήτων. Προχώρησε έτσι στην αγορά της Ferrari καταβάλλοντας 256.000 ευρώ και ζήτησε την επιστροφή του ΦΠΑ που αντιστοιχούσε.
Η ΔΟΥ Πρέβεζας δεν αναγνώρισε το ποσό και προέβη σε προσφυγή με αποτέλεσμα να ξεκινήσει ενδελεχής έρευνα για το τι ακριβώς συμβαίνει από την Διεύθυνση Επιχειρησιακού Σχεδιασμού Ελέγχων.
Σε επιτόπιο έλεγχο που έγινε τον Φεβρουάριο του 2025, διαπιστώθηκε ότι στο σημείο που είχε δηλωθεί ως έδρα της εταιρείας βρισκόταν ένα γκαράζ πολυκατοικίας 10 τετραγωνικών, που ανήκε σε έναν εκ των εταίρων της επιχείρησης. Δεν υπήρχε, όμως καμία ένδειξη για λειτουργία της επιχείρησης ενοικίασης αυτοκινήτων, όπως βέβαια δεν υπήρχε και καμία Ferrari.
Η εταιρεία υποστήριξε ότι το πολυτελές όχημα ήταν στην Αθήνα εκείνη την περίοδο και έτσι έγινε και δεύτερος έλεγχος, τον περασμένο Ιούνιο, όπου και πάλι δεν βρέθηκε τίποτα.
Τι έδειξε ο έλεγχος
Εκτός από τα φορολογικά παραστατικά αγοράς και εκτελωνισμού και τα έγγραφα του Υπουργείου Τουρισμού για την ένταξη του οχήματος προς εκμίσθωση, δεν προσκομίστηκαν συμβάσεις, τιμολόγια, φωτογραφικό υλικό ή οποιοδήποτε αποδεικτικό ότι η Ferrari χρησιμοποιήθηκε, έστω και μία φορά, για φορολογητέα πράξη.
Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, η αρμόδια φορολογική διοίκηση έκρινε ότι δεν έπρεπε να επιστραφεί ο ΦΠΑ και προχώρησε σε οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού.
Η εταιρεία προσέφυγε στη ΔΕΔ, η οποία και κατέληξε ότι το δικαίωμα έκπτωσης και επιστροφής ΦΠΑ δεν κρίνεται από την πρόθεση ή την καταστατική πρόβλεψη, αλλά από την πραγματική χρήση των αγαθών για πράξεις που υπάγονται στον φόρο.
Πηγή ΕΘΝΟΣ
