Εσύ ήξερες ότι υπάρχει ο αμπελώνας των τεσσάρων λιμνών; Αν όχι ήρθε η στιγμή και σίγουρα θα σε δικαιώσει μέσα -όχι από ένα αλλά από δύο ποτήρια κρασί-. Συνεχίζοντας λοιπόν τις αναζητήσεις των ετικετών που απολαμβάνουμε για την φθινοπωρινή σεζόν, ήταν αναμενόμενο να κάνουμε μία εξόρμηση προς την Βόρεια Ελλάδα και να “δούμε από κοντά” μία περίπτωση που θα σε κάνει να σταθείς και να επιμείνεις.
Στην βορειοδυτική γωνιά της Μακεδονίας η επόμενη στάση πραγματοποιείται στο Αμύνταιο. Και ναι γιατί από εκεί κατάγεται μία ερυθρή ποικιλία “ντίβα” και “πολυδύναμη” η οποία βρίσκεται στο κέντρο του ενδιαφέροντος και που τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει ναι μεν το οινόφιλο κοινό της χώρας αλλά πολύ περισσότερο τους λάτρεις του κρασί και της διεθνής σκηνής. Το Οινοποιείο Βεγορίτις και η ατζέντα των κρασιών του, ήταν αδύνατο να λείπει από την φθινοπωρινή λίστα μας, για πολλούς λόγους που θα δούμε ευθύς αμέσως. Ανάμεσα στις λίμνες Ζάζαρη, Χειμαδίτιδα, Πετρών και Βεγορίτιδα, το τοπίο και το μικροκλίμα μοιάζει να έχει “φτιαχτεί” για να παράγει κρασί.
Από το 2005 μέχρι και σήμερα το Vegoritis Winery στάθηκε με σεβασμό αλλά ταυτόχρονα με τόλμη και πειραματισμό απέναντι σε αυτό το μοναδικό terroir. Και πολύ καλά έκανε γιατί αυτό το μικροκλίμα τα έχει όλα. Καταρχάς να σημειώσω ότι το μικροκλίμα του Αμυνταίου – το βορειότερο οινοπαραγωγικό σημείο της Ελλάδας – χαρακτηρίζεται από έντονες θερμοκρασιακές διαφορές ανάμεσα στη μέρα και τη νύχτα, ψυχρούς ανέμους και άφθονο φως.
Και γιατί στεκόμαστε τόσο πολύ στη περίπτωση των 4ων λιμνών; Πολύ απλά γιατί καταφέρνουν να λειτουργούν σαν φυσικοί φυσικοί ρυθμιστές, διατηρώντας την υγρασία σταθερή και καθυστερώντας την ωρίμανση του σταφυλιού, δίνοντάς του φρεσκάδα και πολυπλοκότητα. Τα αμπέλια φυτεμένα σε υψόμετρο από 600 μέχρι και 700 μέτρα αναπτύσσονται σε εδάφη με πέτρα και ασβεστόλιθο, που αναγκάζουν τις ρίζες να διεισδύσουν βαθιά. Αυτή η “πειθαρχία” της γης, ίσως να είναι και το μυστικό της έντασης και του χαρακτήρα που καθρεφτίζεται σε κάθε ετικέτα.
Συνομιλώντας με τους ανθρώπους του οινοποιείου, αντιλαμβάνεσαι ότι όλη η φιλοσοφία τους διαθέτει τρία σημαντικά θεμέλια: βιώσιμη αμπελουργία, ήπιας παρέμβασης οινοποίηση και νέες μεθόδους αμπελοκαλλιέργειας. Όσον αφορά την ατζέντα κρασιών του Οινοποιείου, πραγματοποιώντας δοκιμές σε κάθε ετικέτα, να αναφερθεί οτι τα προιόντα του διαθέτουν λεπτομέρεια και καθαρότητα. Η οινολογική ομάδα επιλέγει ήπιες μεθόδους οινοποίησης αφήνοντας το σταφύλι να εκφράσει τον χαρακτήρα του χωρίς υπερβολές. Συνεπώς στοχεύει ιδιαιτέρως στο να αναδείξει τον ατόφιο χαρακτήρα του τόπου με σταθερό βηματισμό, με ιδιαίτερες οινοποιήσεις οι οποίες ακροβατούν μεταξύ της παράδοσης και της καινοτομίας εκφράζοντας ντην ιδιαιτερότητα και αυθεντικότητα του Βορρά.
Όσο για το τι περιλαμβάνουν οι δοκιμές;
Αν είσαι έτοιμος πάμε να δούμε δύο κρασιά που η ποικιλία Ξινόμαυρο έχει ναι μεν την τιμητική της αλλά με διαφορετικό τρόπο για το καθένα ξεχωριστά. Το ένα είναι classic και μονοποικιλιακό ενώ το επόμενο ενοσχηστώνεται από το Ξινόμαυρο αλλά συμπληρώνεται επίσης και από άλλες δύο ποικιλίες όπως Riesling και Gewurztraminer. Είτε επιμείνεις στο ένα είτε στο άλλο, σίγουρα βγαίνεις κερδισμένος με ένα φθινοπωρινό σκηνικό να ενδείκνυται για νέες απολαύσεις καθώς και νέες περιπέτειες δοκιμών.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η φυσαλίδα αρχίζει να γοητεύει περισσότερο ή ακόμα καλύτερα ότι όλο και περισσότερο την αναζητούμε στις καθημερινές μας απολαύσεις; Η απάντηση είναι θετική και η εν λόγω περίπτωση ενισχύει κάτι τέτοιο με το παραπάνω. Το Vegoritis Sparkling Λευκό Brut με λεπτες φυσαλίδες φίνες αλλά και με μεγάλη διάρκεια που δημιουργούν μια αίσθηση φρεσκάδας και παιχνιδιάρικης ενέργειας, κλέβουν τις εντυπώσεις αναδεικνύοντας ένα blend από την πρωταγωνίστρια ποικιλία Ξινόμαυρο (blanc de Noir), το ντελικάτο Riesling και το αρωματικό και μεταξένιο Gewurztraminer.
Τα αρώματα λευκόσαρκου ροδάκινου, πράσινου τσαγιού, λεμονιού και τροπικών φρούτων με νότες νότες ροδόξυλου και λουλουδιού χάρη στη Gewürztraminer κρατούν τα ηνία με στόμα να χαρακτηρίζεται ισορροπημένο, με τονισμένη και ευχάριστη οξύτητα, διακριτική ορυκτότητα και fresh χαρακτήρα και ζωντάνια λόγω των φυσαλίδων.
Όταν μιλάμε για Αμύνταιο, βεβαίως και εστιάζουμε στην προσωπικότητα του Ξινόμαυρου στην μονοποικιαλή και ΠΟΠ εκδοχή του. Για αυτό φύγαμε ευθύς αμέσως για μία κλασάτη, φίνα αλλά και ξεχωριστή περίπτωση. Ένα κρασί γενναίο με βάθος και υψηλή οξύτητα για απαιτητικούς οινόφιλους των ερυθρών που τα κοιτούν κατάματα.
Ανακαλύπτει κανείς φυτικότητα λόγω της κόκκινης πιπεριάς, της τομάτας, τις νύξεις ελιάς αλλά και των κόκκινων ώριμων φρούτων όπως επίσης και γήινες νότες μανιταριών, νύξεις δέρματος και μπαχαρικών. Όσον αφορά το στόμα: μοναδική ισορροπία οξύτητας με το αλκοόλ, ταννίνες που κάνουν αίσθηση και μακρά επίγευση που επιμένει. Για 12-14 μήνες ωριμάζει σε γαλλικά δρύινα βαρέλια ενώ στην συνέχεια αφού εμφιαλωθει θα παραμείνει ακόμα για 8- 12 μήνες στην φιάλη πριν βγει στην αγορά. Το δυναμικό παλαίωσης δε, αγγίζει σίγουρα την δεκαετία και πάνω ειδικά αν μιλάμε για καλές συνθήκες φύλαξης της φιάλης.
Συνδυαστικές που δεν προσπερνάς
Για το αφρώδη της υπόθεσης έχουμε μία ωραία λίστα από πιάτα να προτείνουμε αλλά πρώτα πρώτα είναι σημαντικό να αναφέρουμε το εξής: στα φαγητά που θα επιλέξουμε, κρατάμε φινέτσα, λεπτότητα και αρωματική ένταση χωρίς όμως έντονη καπνιστή ή βαριά λιπαρή γεύση που θα “σκοτώσει” την δροσιά και την ζωντάνια του συγκεκριμένου κρασιού. Αυτό σαν ένα χρηστικότατο tip και προχωράμε. Μπρουσκέτες με φιλέτο σολομού, φρέσκο τυρί και ξύσμα λεμονιού, ταρτάκια με φρέσκα λαχανικά και τυρί κρέμα, ψητές γαρίδες με ελαφριά σάλτσα εσπεριδοειδών όπως επίσης και ένα ceviche λευκού ψαριού θα κάνουν θραύση. Για σαλάτα αξίζει να επιλεγεί ρόκα, πράσινο μήλο και καρύδια ενώ στα τυριά, μαλακά και αρωματικά όπως κατσικίσιο ή brie με μέλι και ξηρούς καρπούς.
Για το μονοποικιλιακό και ιντριγκαδόρικο Ξινόμαυρο αρκεί να έχεις κόκκινα κρέατα όπως αγριογούρουνο στιβάδο με αποξηραμένα φρούτα, μοσχαράκι κοκκινιστό με δαμάσκηνα ή ένα ραγού με μανιτάρια. Σε απλή ανάγνωση, μην πεις όχι σε μία μακαρονάδα με κόκκινη σάλτσα με μπαχαρικά και τρυμμένη μυζήθρα, – του πάει άψογα- καθώς και σε σκληρά τυριά όπως γραβιέρα Κρήτης ή πεκορίνο Σικελίας, blue cheese ή gorgonzola όπου δίνει contrast με φρεσκάδα αναδεικνύοντας την τανικότητα του. Επίσης γραβιέρες με πιπέρια ή τρούφα μα φυσικά και είναι στα must.
