Διήμερη εκδρομή στην Ήπειρο, με τον Σύλλογο Ηπειρωτών Πτολεμαΐδας -Γράφει η Καλογήρου Συρματένια (Τούλα) Φιλόλογος, Παιδαγωγός

Το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου Ηπειρωτών για το διήμερο της αποκριάς οργάνωσε εκδρομή στην Ήπειρο, αφού την κοινοποίησε στα μέλη του και στους φίλους.

Κυριακή πρωί όλοι μας στο χώρο του ραντεβού μας με κέφι, θετική ενέργεια και χαμόγελο.
Ξεκινάμε με οδηγό μας το Δημήτρη και αρχηγό τον πρόεδρο του συλλόγου κ. Δ ΖΗΚΟ

Με ανταλλαγή χαιρετισμών και φιλική διάθεση και ενώ το χιόνι πέφτει ακατάπαυστα, κάνουμε την πρώτη στάση έξω από τα Γιάννενα.
Παίρνουμε το καφεδάκι μας, κάνουμε αναφορές στην τριετία του κορωνοϊού, που ήταν τροχοπέδη στις συλλογικές επικοινωνίες μας και εκφράζουμε όλοι μαζί την ευχή να σταματήσει εδώ

Το καφεδάκι μας έφερε πιο κοντά. Σύντομα νιώσαμε φίλοι μεταξύ μας, ενώ ο ΠΡΌΕΔΡΟΣ τόνισε ότι είμαστε μια παρέα και καλωσόρισε τα νέα μέλη με τα ονόματα τους για την καλύτερη επικοινωνία μας

Σε λίγο με πολλά χαμόγελα και κεράσματα από τις φίλες με κρασάκι, που τονώνει την καρδιά και τσιπουράκι, γιατρικό του λάρυγγα, κατά τον πρόεδρο, αλλά και με πολλά Ηπειρωτικά μουσικά ακούσματα, φθάνουμε στην Παραμυθιά, πόλη παραμυθένια, με ομορφιές, πλατείες, γραφικά στενά δρομάκια και πολλή ιστορία. Οι ανδριάντες, οπλαρχηγοί του 1821, Κίτσος Τζαβέλας κ. α, κατά μαρτυρούν την αγωνιστική τους διάθεση, στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς.

Αφού απολαύσαμε τις ομορφιές της ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ και το ζεστό καφεδάκι μας, ο πρόεδρος του Δήμου μας καλωσόρισε με θερμά λόγια, τονίζοντας πως δεν πρέπει ποτέ να τους ξεχνάμε, και να τους επισκεπτόμαστε πιο συχνά. Τους το υποσχεθήκαμε και ξεκινάμε για την πανέμορφη ΠΑΡΓΑ

Εδώ τι να πρώτο θαυμάσει κανείς;. Το βουνό της μας καλεί να το σκαρφαλώσουμε, της Πάργας τον Ανήφορο. Εδώ άλλη ατμόσφαιρα, καλοκαιράκι ζεστό, λαμπερός ήλιος, ζεσταίνει τις πλάτες μας και δραπετεύουμε να αδράξουμε όλες τις ομορφιές της άλλοι στο βουνό και άλλοι στη θάλασσα, όπου τα μικρά της νησάκια με τα κατασπρα εκκλησάκια της μας κινούν το θρησκευτικό δέος, για να υψώσουμε δέηση στον Ύψιστο να μας έχει πάντα γερούς. Μας γοητεύει το απέραντο γαλάζιο της, που γίνεται βαθύ πράσινο χάρη στα πελώρια δέντρα, που ορθώνονται γύρω

Ευχαριστημένοι από τη μαγεία της φύσης και ταλαιπωρημένοι από τις πορείες μας, αράξαμε στα καφέ της πόλης, για κάτι δροσερό, να ξεδιψάσουμε.
Δεν μας κάνει αίσθηση να αποχωρήσουμε, αλλά το λεωφορείο μας περιμένει για νέες ομορφιές.

Οδεύουμε πλέον για τις ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΑΧΈΡΟΝΤΑ, στο χωριό ΓΛΥΚΗ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΊΑΣ.

Με την θαλάσσια και βουνίσια αύρα της Πάργας, όλοι στο λεωφορείο με κέφι τραγουδάμε “Της Πάργας τον Ανήφορο κανέλλα και γαρύφαλλο, Αι με πλάνεψε μια Παργανη κοντούλα και μελαχρινή…….”
Ενώ οι πίτες, τα μεζεδάκια , ο οίνος σε πλήρη αφθονία, καλύπτουν και τα πιο απαιτητικά γούστα…… Και η μουσική ξεσήκωσε όλους σε χορό, προεξάρχοντος του προέδρου. Στο λεωφορείο κέφια, γέλια, χαρές. Η καλή διάθεση, ίδιον όλων μας.

Μπροστά μας τώρα τα καταπράσινα, γάργαρα νερά του ΑΧΕΡΟΝΤΑ ΠΟΤΑΜΟΥ, με δέντρα καταφορτωμενα με λεμόνια, πορτοκάλια, ολόγεμοι πορτοκαλεώνες μας προκαλούν άθελά μας να μαζέψουμε τους καρπούς τους ξεχυνόμαστε στον ΑΧΕΡΟΝΤΑ,πίνοντας νερό από τις πηγές του, ενώ παρατηρούμε τα θεόρατα βράχια, που τον περιβάλλουν. ΕΞΟΧΟ, ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ ΘΕΑΜΑ!!!!!!!

Μέσα στο δάσος, στα γεφύρια του και στα ορμητικά νερά του, αφού χορτάσαμε θέαμα, ήρθε η βλογημένη ώρα της ξεκούρασης

Λίγη γαλήνη και ειρήνη αποζητούν τα κουρασμένα μας κορμιά στο HOTEL IRINI, της ΓΛΥΚΗΣ
Το βράδυ στις 9 μμ όλοι μαζί στα τραπέζια του ξενοδοχείου για ένα απολαυστικό δείπνο. Τα αφεντικά, Απόστολος και Δήμητρα και το πρόθυμο προσωπικό τους σερβίρουν με ζήλο εδέσματα και ποτά για να μας ευχαριστήσουν. Οι Ηπειρώτικες μουσικές ηχούν και γοητεύουν όσους θέλουν να χορέψουν. Κύκλοι οι χοροί, που τόσο καιρό μας έλειψαν. Περασμένα μεσάνυχτα αναχωρούμε για τις κλίνες μας.

Το ραντεβού μας στις 8π.μ για ένα απολαυστικό πρωινό με λογής σαρακοστιανά και πληθώρα μη νηστίσιμων, αφού ο καθένας μας κάλυψε τις ορέξεις του, πήραμε τις θέσεις μας για αναχώρηση, αποχαιρετώντας τους φίλους μας στο ξενοδοχείο.

Αναχωρούμε για τη ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΉΣ, στο ΚΑΝΑΛΑΚΙ ΠΡΈΒΕΖΑΣ.
Εδώ όλα “εν Σοφία εποίησεν”.
Οι τέσσερις αδερφές από νωρίς ετοίμασαν κεράσματα, λουκούμια κ.α για να μας τρατάρουν. Η μία από αυτές μας ανέλυσε το βίο της ΑΓΙΑΣ, που μας γοήτευσε με τον λόγο της.

Η αυλή γεμάτη με λογής λουλούδια, τριανταφυλλιές, ορχιδέες, αρμενάκια, λες και η Άνοιξη καλά κρατεί.
Αφού αγοράσαμε για θύμησες διάφορα μπιχλιμπίδια όλοι μας, αφήνοντας τον οβολό μας στο μοναστήρι, αναχωρούμε για ΠΡΕΒΕΖΑ, την τελευταία πόλη της πορείας μας.

Μας υποδέχεται η καταγάλανη θάλασσα της με τα καράβια, τα κότερα, τις βάρκες της.
Βουνίσιοι εμείς, θεωρούμε τον κυματισμό της και γαληνεύουμε. Καθαρά νερά, που κράτησαν λαούς προσφυγιάς, πονεμένους και όχι μόνο, δίνοντας τους δουλειά, για τον επιούσιο.

Αυτήν την πόλη αγάπησε και από αυτήν εμπνεύστηκε ο ποιητής μας Καρυωτάκης και έγραψε τα ποιήματα του.

Όλοι μας πήραμε την παραλιακή για μια ακόμη βόλτα στον καυτό της ήλιο. Ο Θεός είναι μαζί μας. Έκανε τη χάρη του να κοπάσουν τα κακοκαιρία, για να μπορέσουμε να χαρούμε τις ομορφιές της πόλης. Μπαίνουμε στα σοκάκια της, στην αγορά της, προσκυνάμε τον πολιούχο της ΑΓ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ, ενώ βλέπουμε τα αρχαία της κάστρα, προπύργια στους διάφορους εχθρούς της.

Τα αχνιστό καφεδάκι στην παραλιακή μας περιμένει. Σε συνδυασμό με διάφορα καλαμπούρια, η ώρα περνά και ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ κ. ΖΗΚΟΣ μας αναγγέλλει ότι λογής φαγητά είναι έτοιμα για όλους μας από τις γυναίκες και φίλες του συλλόγου. Σε λίγο το λεωφορείο μας οδηγεί σε πελώρια αλάνα, όπου στήνονται τραπεζαρίες για όλους μας, με φασολάδα, γίγαντες, λαγάνες, τουρσιά, ελιές, πίτες χαλβάδες, σαρμάδες.

Εδώ όταν κάποιος ρώτησε να μάθει ποια νοικοκυρά έφτιαξε τόσο μεγάλους και νόστιμους αμπελοσαρμάδες, πέσαμε κάτω από τα γέλια. Ο κύριος της κυρίας μας δήλωσε ότι πέτυχαν γιατί επί τρεις ώρες που αυτή τους τύλιγε, εκείνος της έκανε μασάζ, να τη χαλαρώνει. Πώς να μη πετύχουν;.

Όλοι μας λυθήκαμε στα γέλια και ανέβηκε πιότερο η όρεξη μας.

Φάγαμε όλα τα σαρακοστιανά, ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΈΡΑ, και με την ευχή όλων μας για”ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΉ”, πήραμε το δρόμο της επιστροφής, με δυνατή ικανοποίηση και υπόσχεση ότι σύντομα θα ξανασμίξουμε.