πανίδρυση του ΕΣΥ ως ανεξάρτητου δηµόσιου οργανισµού (ΝΠ∆∆), αύξηση του αριθμού των υγειονομικών περιφερειών και ενίσχυση του ρόλου τους, μετατροπή των νοσοκομείων σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και δημιουργία 20 νοσοκομειακών δικτύων ανά τη χώρα, το κάθε ένα εκ των οποίων θα αποτελείται από ένα νοσοκομείο ως «κόμβο» και τα διασυνδεδεμένα σε αυτό ως «ακτίνες» νοσοκομεία, είναι οι βασικές προτάσεις της διαΝΕΟσις για το νέο μοντέλο διακυβέρνησης του ΕΣΥ. Με την παραδοχή ότι το ΕΣΥ αδυνατεί να ανταποκριθεί στην αποστολή του και την πεποίθηση ότι θα πρέπει να μετεξελιχθεί από μία κακοδιοικούμενη κρατική υπηρεσία σε έναν σύγχρονο δημόσιο οργανισμό, ικανό να καλύψει με επάρκεια τις ανάγκες υγείας του ελληνικού πληθυσμού, τέσσερις καθηγητές –Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΕΚΠΑ) Γιάννης Τούντας, Διοίκησης Δημόσιων Υπηρεσιών (Πάντειο) Βασίλης Κέφης, Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας (Δημοκρίτειο) Νίκος Πολύζος και Πολιτικής Υγείας (Πελοποννήσου) Κυριάκος Σουλιώτης– συνέταξαν ένα κείμενο πολιτικής με έξι βασικές τομές στον τρόπο διοίκησης και οργάνωσης του συστήματος νοσοκομειακής περίθαλψης και της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στο νέο ΕΣΥ.
Γιατί χτυπούν «κόκκινο» οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις
Γιατί χτυπούν «κόκκινο» οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις
Στο κείμενο πολιτικής της διαΝΕΟσις, ως μία αποτίμηση της σημερινής κατάστασης αναφέρεται ότι εδώ και χρόνια το ΕΣΥ διοικείται κεντρικά από αδύναμες υπηρεσίες του υπουργείου Υγείας και κυρίως από επιτελεία της πολιτικής ηγεσίας, οι υγειονομικές περιφέρειες έχουν περιορισμένες διοικητικές αρμοδιότητες, οι διοικητές των 128 νοσοκομείων διορίζονται από την πολιτική ηγεσία συχνά με κομματικά κριτήρια και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας η διοίκηση είναι ανοργάνωτη και γι’ αυτό περιθωριοποιημένη. Το αποτέλεσμα είναι η ανισοκατανομή πόρων, οι ελλείψεις προσωπικού, η απουσία του απαραίτητου τεχνολογικού εξοπλισμού ή η μη αξιοποίησή του στο έπακρο και η αυξημένη χρήση των τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών και των τακτικών εξωτερικών ιατρείων για περιστατικά που θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν σε πρωτοβάθμιο επίπεδο. Οι αλλαγές που προτείνει η διαΝΕΟσις είναι οι εξής:
1. Επανίδρυση του ΕΣΥ ως Νοµικού Προσώπου ∆ηµοσίου ∆ικαίου µε ∆.Σ. που θα αποτελείται από πρόεδρο – εκτελεστικό γενικό διευθυντή και τους διοικητές των υγειονοµικών περιφερειών. Το ∆.Σ. θα έχει αρµοδιότητες, µεταξύ άλλων, τον στρατηγικό και επιχειρησιακό σχεδιασµό του ΕΣΥ, την ετήσια αξιολόγησή του, τον συντονισµό του ανθρώπινου δυναµικού, την επιλογή των διοικήσεων των ΥΠΕ και των νοσοκοµείων, τη σύνταξη και εκτέλεση του προϋπολογισµού του ΕΣΥ και την έγκριση του προγράµµατος προµηθειών. Στη διοικητική δοµή του νέου οργανισµού εντάσσονται το Κέντρο Στρατηγικού Σχεδιασµού και Αξιολόγησης (θα δηµιουργηθεί ως ΝΠΙ∆), ο Ο∆ΙΠΥ (Οργανισµός ∆ιαχείρισης Ποιότητας Υγείας) και το ΚΕΤΕΚΝΥ (Κέντρο Τεκµηρίωσης και Κοστολόγησης Νοσοκοµειακών Υπηρεσιών).
2. Το υπουργείο Υγείας θα ασκεί επιτελικό και εποπτικό ρόλο στο ΕΣΥ, θα θέτει τους στρατηγικούς στόχους, θα διαπραγµατεύεται εντός της κυβέρνησης τον ετήσιο προϋπολογισµό, θα νοµοθετεί και θα εκπονεί µακροπρόθεσµα σχέδια για τον προγραµµατισµό του ανθρώπινου δυναµικού.
Ζητούμενο να μετεξελιχθεί από μία κακοδιοικούμενη κρατική υπηρεσία σε έναν σύγχρονο δημόσιο οργανισμό, ικανό να καλύψει με επάρκεια τις ανάγκες υγείας των πολιτών.
3. Οι ΥΠΕ αυξάνονται από 7 σε 13, αντίστοιχα µε τις διοικητικές περιφέρειες της χώρας. Εναλλακτικά προτείνεται να αυξηθούν σε οκτώ: 1η Αττικής, 2η Πειραιώς και Νησιών, 3η Κεντρικής Μακεδονίας, 4η Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, 5η ∆υτικής Μακεδονίας, Ηπείρου (µε την Κέρκυρα και τη Λευκάδα), 6η ∆υτικής Ελλάδας, Πελοποννήσου (µε λοιπά Ιόνια Νησιά), 7η Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας, 8η Κρήτης. Αξίζει να σηµειωθεί ότι σήµερα η ∆υτική Ελλάδα, τα Ιόνια Νησιά, η Ηπειρος και η Πελοπόννησος εντάσσονται σε µία «θηριώδη» ΥΠΕ.
Πέντε προκλήσεις για τη δημόσια υγεία – Η «Κ» στο στρατηγείο του ECDC
Πέντε προκλήσεις για τη δημόσια υγεία – Η «Κ» στο στρατηγείο του ECDC
4. Τα νοσοκομεία ΕΣΥ µετατρέ-πονται σε ΝΠΙ∆ µη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και λειτουργούν ως θυγατρικές εταιρείες των ΥΠΕ. ∆ιατηρούν τον δηµόσιο χαρακτήρα τους, αλλά αποκτούν µεγαλύτερη διαχειριστική ευχέρεια και προσαρµόζονται πιο εύκολα σε έκτακτες ανάγκες. Σύµφωνα µε τους συντάκτες της µελέτης, µεταξύ των πλεονεκτηµάτων αυτού του µοντέλου είναι η προσέλκυση αξιόλογων στελεχών από τον δηµόσιο και ιδιωτικό τοµέα, η υπέρβαση των αγκυλώσεων του ενιαίου µισθολογίου και η δυνατότητα χορήγησης κινήτρων οικονοµικής και παραγωγικής αποδοτικότητας στο προσωπικό.
5. Δημιουργία 20 δικτύων νοσοκοµείων του ΕΣΥ. Το κάθε δίκτυο έχει ένα νοσοκοµείο κόµβο (µε τις πιο εντατικές ιατρικές υπηρεσίες) που διασυνδέεται µε γενικά νοσοκοµεία «ακτίνας», ή συµπλέγµατα νοσοκοµείων (νοσοκοµείο διασυνδεόµενο µε µικρότερα ως παραρτήµατά του). Προτείνονται νοσοκοµεία κόµβοι να είναι τα: Ευαγγελισµός, Λαϊκό, Ιπποκράτειο, Γεννηµατάς, Σισµανόγλειο, Αγία Ολγα, Αττικόν, Νίκαια ή Τζάνειο, Ρόδου, ΑΧΕΠΑ, Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, Παπαγεωργίου, Κοζάνης, Πανεπ. Αλεξανδρούπολης, Παν. Ιωαννίνων, Παν. Λάρισας, Παν. Ρίου Πατρών, Παν. Ηρακλείου Κρήτης, Τρίπολης, Λαµίας.
6. Ανάπτυξη δικτύων Πρωτοβάθµιας Φροντίδας Υγείας, ένα ανά Κέντρο Υγείας (314 τώρα), στα οποία εντάσσονται όλες οι άλλες δηµόσιες µονάδες ΠΦΥ (περιφερειακά ιατρεία, ΤΟΜΥ κ.ά.), οι προσωπικοί γιατροί της περιοχής ευθύνης τους, τα δηµοτικά ιατρεία και ο συµβεβληµένος µε τον ΕΟΠΥΥ ιδιωτικός τοµέας. Κάθε δίκτυο ΠΦΥ αναπτύσσει ολοκληρωµένη δέσµη υπηρεσιών οικογενειακής ιατρικής.
