- Ω Φυτοφόρε Ακήρατε,
κατεύθυνον το βλέμμα
σου προς εμέ και επίβλεψαι
επ΄ εμέ, ζωής Φρέαρ.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ακήρατος : )
(Ακήρατος φυτοφόρος : σπάνιο
ποιητικό και λογοτεχνικό
Θεοτοκωνύμιον που αποδίδεται
εις την Παναγία και συναντάται
κυρίως στην Ορθόδοξη
Εκκλησιαστική Υμνολογία,
όπως στους Χαιρετισμούς και
σε Κανόνες )
Ακήρατος Φυτοφόρος : η
αγνή, άθικτη, άφθαρτη και
αμόλυντη που βλαστάνει το
«φυτό», που κυοφορεί τον
Χριστό.
- Ελαία, ω κατάκαρπε
τρέφουσα Εκκλησίαν,
ω καρτερία σταθερά,
μύρον της ευπρεπείας.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κατάκαρπος Ελαία :
προσωνύμιον της Παναγίας
μας)
Κατάκαρπε Ελαία : Παναγία,
συ η γεμάτη καρπούς αρετής
και αγιότητος, με κυριότερο
καρπό σου την Γέννηση του
Ιησού Χριστού, του Σωτήρος
του κόσμου.
Ψαλμός 51 : 8 της Παλαιάς
Διαθήκης : «Εγώ δε ωσεί
ελαία κατάκαρπος εν τω
οίκω του Θεού»
(Ελαία : στη νήσο των
Δωδεκανήσων μας Σύμη).
- Συ, η εν γαστρί χωρήσασα
Θεόν, ω Φιλομήτορ.
Συ, η τω κόσμω κυήσασα
χαράν, Θεοκυήτορ.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Φιλομήτωρ : )
(Θεοκυήτωρ : )
(Χαίρε, Παναγία, συ που
στην γαστέρα σου, στην
κοιλιά σου, χώρεσες τον
Θεό Χριστό. Χαίρε συ,
Παναγία, που για τον
κόσμο κυοφόρησες την
ίδια την χαρά, την ίδια
την ζωή, την ίδια την
σωτηρία του ανθρώπου).
- Ευρήσει την προς τον Θεόν
οδόν, Αρκούδαινα, ο
λαθών βιώσας, τον Χριστόν
βλαστήσασα ω Άνθος.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Αρκούδαινα ή Αρκούδια ή
Αρκούδα : Ακρωτήρι Χανίων)
(Άνθος Χριστόν βλαστήσασα : )
(Άνθος της αφθαρσίας : )
(Άνθος το Αμάραντον :
Καστελλόριζο)
(Ρόδον το Αμάραντον :
Πειραιάς, Μύκονος)
Ο Άγιος Παϊσιος έφη : «Αν
θέλετε να βρείτε τον δρόμο
προς τον Θεό, δείτε τη ζωή
του Αγίου Τύχωνος, ο οποίος
ζούσε ταπεινά, μυστικά, στην
αφάνεια και υποστήριζε
τον κόσμο με τα δάκρυα και
τις προσευχές του».
Ο Δημόκριτος (470 π.Χ.-370
π.Χ.), εξ Αβδήρων της
αρχαίας ελληνικής Θράκης,
πατέρας της ατομικής θεωρίας,
ο οποίος μίλησε για την
ύπαρξη πολλών κόσμων, έφη :
«Λάθε βιώσας». (= Φρόντισε
να περάσεις την ζωή σου όσο
το δυνατό πιο αθόρυβα,
χωρίς επιδείξεις, με ταπεινότητα).
Δημοκρίτου – Μακάριος,
Παροιμ. V 47.
- Εμπιστευθήναι δει ημάς,
Κυρά Ψηλή, τω Υψίστω.
Ευγνωμοσύνην δει αυτώ
ημάς δεικνύειν, Κρίνον.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κυρά Ψηλή : Κάλυμνος)
(Ψηλή : Κέρκυρα)
(Χαμηλή : Κέρκυρα)
(Κρίνον : )
(Παναγία των Κρίνων :
Πάστρα Κεφαλ(λ)ονιάς).
Η ιδία λέγεται και
Γραβαλιώτισσα).
(= Πρέπει να δείχνουμε,
Παναγία, εμπιστοσύνη στον
Θεό και να τον ευγνωμονούμε
για την αγάπη, με την οποία
μας περιβάλλει).
Ο Όσιος Παϊσιος ο Αγιορείτης
έφη : « Η εμπιστοσύνη στον
Θεό είναι μία συνεχής μυστική
προσευχή, που φέρνει αθόρυβα
τις δυνάμεις του Θεού εκεί
που χρειάζονται».
- Η προς Θεόν απόλυτος,
τελεία εμπιστοσύνη
Κλεις, καθιστά τον άνθρωπον
Θεάνθρωπον, Σελήνη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κλεις του Παραδείσου : )
(Σελήνη : )
Ο Όσιος Πορφύριος ο
Καυσοκαλυβίτης είπε : Η
τέλεια εμπιστοσύνη στα
χέρια του Θεού είναι η τέλεια
ταπείνωση, είναι η τέλεια
υπακοή στον Θεό χωρίς
αντίρρηση. Αυτή η τέλεια
εμπιστοσύνη μεταμορφώνει
τον άνθρωπο και τον καθιστά
Θεάνθρωπο».
- Σωθήναι θέλει άπαντας
και ελθείν εις αληθείας
επίγνωσιν, ω Μύστι συ
βουλής, Φουρτούνα, θείας.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Μύστις θείας Βουλής : )
(Φουρτούνα : Σκύρος)
Αγία Γραφή : «..πάντας θέλει
σωθήναι και εις επίγνωσιν
αληθείας ελθείν…»
Το θέλει : απρόσωπο, θέλει
ελθείν, θέλει σωθήναι.
Το πάντας Υ του ελθείν
και του σωθήναι.
- Στοά της ωραιότητος,
άνθος της ευγενείας,
εύοσμον τριαντάφυλλον,
ανθέ της αφθαρσίας.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
Το άνθος = το λουλούδι
Ο ανθός = το σύνολο των ανθέων
ενός φυτού.
- Κλεις, «τούτο το ποτήριον
παρένεγκε ει βούλει
απ΄ εμού, Πάτερ» έφη ο
Χριστός, ω Καταούρτης.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κλεις της Βασιλείας : )
(Καταούρτης : Άνδρος)
Η φράση ειπώθηκε από τον
Κύριο στο Όρος των Ελαιών,
στον Κήπο της Γεθσημανή,
κατά την διάρκεια της
προσευχής Του.
Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιον,
κεφ. 22. στίχο 42 λέγει :
«..λέγων, Πάτερ, εί βούλει
παρένεγκε τούτο το ποτήριον
απ΄ εμού,…..».(Πατέρα, αν το
επιθυμείς, απομάκρυνε από
εμένα τούτο το ποτήριο του
θανάτου, ……)
βούλει ή βούλη : β΄ πρόσωπο
ενεστώτος οριστικής του
ρήμ. βούλομαι. Το η στο
βούλη με υπογεγραμμένη
(βούλομαι βούλει ή βούλη,
βούλεται, κ.λ.π.).
Προσέτι το βούλη, με
υπογεγραμμένη είναι β΄
πρόσωπο υποτακτικής
ενεστώτος (βούλωμαι,
βούλη, βούληται, κ.λ.π.).
βούλομαι = έχω επιθυμία
εθέλω = έχω απόφαση
κατόπιν σκέψεως και
σχεδίου, όπως εκτελέσω τι.
390.«Πλην μη το θέλημά μου», Ελπίς,
αλλά το σον γινέσθω»
ο Κύριος είπεν τω Πατρί,
Γεθσημανή, ω Εύχος.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ελπίς : Κωνσταντινούπολη )
(Ελπίς των απηλπισμένων : )
(Ελπίς Πιστών : )
(Ελπίς του κόσμου : )
(Εύχος πάντων των
μακάρων : )
Το αρχ. ρήμα είναι γίγνομαι =
γίνομαι, συμβαίνω.
Το β΄ πρόσωπο προστακτ.
ενεστώτος είναι γιγνέσκω
Βλέπε σελ. 321, Μέγα
Λεξικόν Ρημάτων,
Θεοδώρου Κοντέου,
Τόμος 1ος Α-Θ
Η φράση ειπώθηκε από τον
Κύριο στο Όρος των Ελαιών,
στον Κήπο της Γεθσημανή,
κατά την διάρκεια της
προσευχής Του.
Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιον,
κεφ. 22. στίχο 42 λέγει :
«….. πλην μη το θέλημά
μου, αλλά το σον γινέσθω»
(= Πατέρα, …… όμως
ας μη γίνει το δικό μου
θέλημα, αλλά το δικό σου».
19-10-2026
