- Οράματι ο Ιακώβ
κλίμακα είδε, Ελέρου,
ενούσα γη τον ουρανόν
και επ΄ αυτής, Κλεις, Αγγέλους.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ελέρου : στην νήσο μας Κάσο
στο Αιγαίο μας)
(Κλεις του Παραδείσου : )
(= Στην Παλαιά Διαθήκη, ο
Ιακώβ είδε σε όραμα ότι
υπήρχε μεγάλη σκάλα που
ήταν στημένη στη γη και
η κορυφή της έφθανε μέχρι
τον ουρανό, και οι Άγγελοι
ανεβοκατέβαιναν πατώντας
στα σκαλοπάτια της, με πορεία
από τον ουρανό στη γη και
αντίθετα, ήτοι από την γη
προς τον ουρανό).
Στο Καθολικό της Μονής
Λειμώνος στη νήσο μας Λέσβο,
στο Αιγαίο μας πέλαγος,
υπάρχουν τοιχογραφίες.
Μεταξύ αυτών απεικονίζεται
σκάλα που συνδέει την γη
με τον ουρανό και άνθρωποι –
Άγγελοι ανεβαίνουν και
κατεβαίνουν σ΄ αυτήν. Βλέπε
την από 31-8-2026 δεκάδα
231-240 του ΄Υμνου μου με
τίτλο : «Δέσποινα εί Μείζων
των Αγίων 231-240», που είναι
ήδη ανηρτημένο στο
διαδίκτυο.
- Δεδίττομαι τον δαίμονα,
τους πειρασμούς, τα πάθη.
Με στήριξον ακλόνητε,
συ βακτηρία, Μάκρη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Βακτηρία : )
(Μάκρη : Έβρου)
(=Δεν μπορώ να αντιμετωπίσω
τους δαίμονες και τους
πειρασμούς που με
περιστοιχίσουν, καθώς
επίσης και τα πάθη
μου, Παναγία. Ευρίσκομαι
σε απόγνωση και σου ζητώ
να λειτουργήσεις ως
βακτηρία και σταθερό
στήριγμά μου).
Δεδίττομαι +αιτ.
Δεδίττομαι τινα ή τι =
φοβούμαι κάποιον ή κάτι
- Μαρία, Στρατηλάτισσα,
της Οικουμένης Πύργε,
κατατρεγμένων ω ασπίς,
και φωτοδότη Στύλε.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Στρατηλάτισσα : Κύθνος)
(Άσειστος Πύργος : )
(Πύρινος Στύλος : )
(= Είσαι ευσταθής πύργος,
Παναγία, για όλη την
Οικουμένη, ασπίδα για τους
κατατρεγμένους και
στύλος φωτοδότης).
324.«Ο τρώγων μου την σάρκα»,Αυλή,
«και πίνων μου το αίμα»
Κλεις, «μένει εν εμοί, καγώ
εν αυτώ, ω συ Φρέαρ.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Αυλή : )
(Κλεις της Βασιλείας : )
(Φρέαρ : )
(= Αυτός που τρώγει το Σώμα
μου και πίνει το Αίμα μου
είναι ενωμένος με εμένα και
εγώ είμαι ενωμένος με τον
ίδιο).
Ο Ιησούς είπε : «Ο τρώγων
μου την σάρκα και πίνων
μου το αίμα εν εμοί μένει
καγώ εν αυτώ».
325.«Της των» πιστών «Χριστιανών»,
Παρθένε, «πολιτείας
αρχή … μεσότης .. τέλος η
μετάνοια», Γλυκεία.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Παρθένος : )
(Γλυκεία : Χίος)
(Γλυκύ : Κάλυμνος)
(=Το Άλφα και το Ωμέγα στην
προσευχή είναι η μετάνοια).
Ο Άγιος Γρηγόριος ο
Παλαμάς έφη : « Η μετάνοια
και αρχή εστί και μεσότης
και τέλος της των Χριστιανών
πολιτείας». (= Η μετάνοια είναι
η αρχή, η μέση και το τέλος
του βίου ενός καλού χριστιανού).
- Ο μεν Χριστιανισμός εστί
καλός, Μαχαιρωμένη,
οι δε Χριστιανοί καλοί
ουκ εισί, Δεομένη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Μαχαιρωμένη : )
(Μαχαιριώτισσα : εικών της
Παναγίας στην Ιερά Μονή
Παναγίας του Μαχαιρά
στην Κύπρο μας)
(Δεομένη : Ελάχιστες βυζαντινές
εικόνες του 12ου αιώνα μ.Χ.,
(1200-1300 μ.Χ.) που σώζονται
σε νησιά μας στο Αιγαίο μας
πέλαγος)
Ο σπουδαίος Ινδός πολιτικός
και φιλόσοφος Μαχάτμα
Γκάντι (1869-1948) έλεγε : «Ο
Χριστιανισμός είναι καλός,
μα δεν είναι καλοί κι οι
Χριστιανοί.
- Τα πλείω Ευαγγέλια
«Ο Κύριος», Φως, «είπεν…»
άρχονται δια των λέξεων,
Αλόχευτοι Ωδίνες.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Φως ζωής : )
(Αλόχευτοι Ωδίνες : )
(= Τα περισσότερα Ευαγγέλια,
οι περισσότερες παραβολές
του Ιερού μας Ευαγγελίου
εκκινούν, ξεκινούν με την
φράσιν : «Είπεν ο Κύριος …».
Αυτά δηλαδή, τα οποία ακούμε
την ώρα του Ευαγγελίου κάθε
Κυριακή κατά την Θεία
Λειτουργία, δεν τα λέγει
ο Ιερεύς καθώς αναγιγνώσκει
το Ευαγγέλιον, τα λέγει ο
ίδιος ο Κύριος δια του
στόματος του Ιερέως).
- «Ο κόσμος ει υμάς μισεί,
γινώσκετε ότι πρώτον
υμών εμέ μεσίσηκεν»
ο Κύριος έφη, Νόστου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Νόστου : )
(= Ο Ιησούς Χριστός είπε
προς τους Μαθητές Του :
Εάν σας μισούν οι
άνθρωποι, να γνωρίζετε
ότι εμένα, πρώτο – πρώτο
από όλους εσάς, εμίσησαν).
Ο Κύριος έφη : «Ο κόσμος
ει υμάς μισεί, γινώσκετε
ότι πρώτον υμών εμέ
μεσίσηκεν».
- Ιεροσολυμίτισσα,
δοχείον σωφροσύνης,
θείον κλείθρον πραότητος
και αγανοφροσύνης.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ιεροσολυμίτισσα :
Ιερουσαλήμ)
(= Είσαι, Παναγία, δοχείο
σωφροσύνης και θεϊκός
μοχλός ασφαλείας της
ηπιότητος, της μειλιχιότητος,
της ευγενείας των τρόπων,
της γλυκύτητος εις τους
τρόπους).
- Ημών φρούρησον την ζωήν,
Διαρκούς Προστασίας,
και τα διαβήματα ημών
ασφάλισον, Πρεσβεία.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Διαρκούς Προστασίας : Κρήτη)
( Πρεσβεία θερμή: )
Γνωστός Ύμνος (Κάθισμα)
εις την Εκκλησία μας :
«Πρεσβεία θερμή, και τείχος
απροσμάχητον, ελέους πηγή,
του κόσμου καταφύγιον,
εκτενώς βοώμεν σοι,
Θεοτόκε Δέσπονα, πρόφθασον,
και εκ κινδύνων λύτρωσαι
ημάς….»
Προσέτι, ψάλλουμε εις την
Εκκλησία μας : «..Ει μη γαρ
συ προϊστασο πρεσβεύουσα,
τις ημάς ερρύσατο εκ
τοσούτων κινδύνων;» [= …Εάν
εσύ, Παναγία, δεν
πρωτοστατούσες να
προσεύχεσαι προς τον Θεό
για εμάς τους αμαρτωλούς,
ποιος θα μας γλίτωνε (ή
γλύτωνε) από τόσους
κινδύνους και συμφορές;].
(= Φρούρησε τη ζωή μας,
Παναγία, και κάνε σταθερά τα
βήματά μας οδηγώντας αυτά
προς την εν Χριστώ ζωή).
1-10-2026
