- Ω τεθλιμμένη Δέσποινα,
γην ουρανώ ενούσα,
του κόσμου η χρυσή ελπίς,
συ Καψοδεματούσα
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Δέσποινα : Ικαρία)
(Καψοδεματούσα : Αμοργός,
Πελοπόννησος)
ενόω –ώ = ενώνω
(= Είσαι, Παναγία η χρυσή
ελπίδα του κόσμου, συ που
ένωσες τον Ουρανό με τη γη
με την ενανθρώπησιν του
Υιού του Θεού).
Ενανθρώπησις είναι η
ενσάρκωσις του Υιού και
Λόγου του Θεού, η απόκτησις
δηλαδή υλικής, ανθρωπίνης
υποστάσεως.
Το ουσιαστικό ενανθρώπησις
μαρτυρείται από το 451 μ.Χ.
ως όρος της τετάρτης (Δ΄)
Οικουμενικής Συνόδου.
Το ενανθρώπησις είναι
παράγωγο του ρήματος
ενανθρωπώ.
Εις το Σύμβολον της Πίστεως
αναγιγνώσκουμε εκάστη
Κυριακή εις την Θείαν
Λειτουργίαν : «…..Τον δι΄
ημάς τους ανθρώπους και δια
την ημετέραν σωτηρίαν
κατελθόντα εκ των ουρανών
και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος
Αγίου και Μαρίας της
Παρθένου και ενανθρωπήσαντα».
Το ρήμα εν-ανθρωπώ
(ενανθρωπώ) απαντάται το
πρώτον εις τον Ηλιόδωρον,
τον 3ον αιώνα μ.Χ.
Καθιερώνεται δε ως όρος
χριστιανικός, καθιερώνεται
δηλαδή δογματικά ως όρος
τον 5ον αιώνα μ.Χ., ήτοι το 451
μ.Χ. από την Δ΄ Οικουμενική
Σύνοδο, σε απόφαση της
οποίας υφίσταται η φράσις «ο
ενανθρωπήσας Χριστός», εκ
της οποίας χρησιμοποιείται
κανονικώς και το ουσιαστικό :
Ενανθρώπησις.
Ορθό το ενανθρώπησις.
Εσφαλμένο το ενανθρώπισις.
Ενανθρώπησις < ενανθρωπώ <
εν-+ -ανθρωπώ , άνθρωπος.
Βλέπε σελ. 608 Λεξικού
Ελληνικής Γλώσσης, κ.
Γεωργίου Μπαμπινιώτη
- Κλεις, δόξα του Μονογενούς
Υιού και του Αγίου
Πνεύματος αγαλλιασμός
εστί ο Σταυρός, Παλίνου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Παλίνου : )
(= Ο Σταυρός είναι και δόξα
του Υιού και Λόγου του Θεού,
δηλαδή του Χριστού, και
αγαλλίασις του Αγίου
Πνεύματος).
Αγαλλιασμός =υπερβολική χαρά,
αγαλλίασις = υπερβολική χαρά,
αγαλλίαμα = υπερβολική χαρά.
Αγαλλιάω και αγαλλιάομαι =
δοκιμάζω υπερβολική χαρά.
Το αγαλλιάω και αγαλλιάομαι
είναι εντονώτερος τύπος του
αγάλλομαι που σημαίνει
απλώς χαίρομαι.
Αγαλλιάω και αγαλλιάομαι
λοιπόν σημαίνει χαίρομαι
υπερβολικά.
Βλέπε σελ. 14 και 15 Λεξικού
Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης
του Ιωάννου Σταματάκου.
Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
είπε : « Ο Σταυρός είναι …. η
δόξα του Μονογενούς Υιού και
το αγαλλίαμα του Αγίου
Πνεύματος».
- Πατήρ, Υιός και Άγιον,
Γλυκοφιλούσα, Πνεύμα
συνθέτουν τον Τριαδικόν
Θεόν, ζωής ω Φρέαρ.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Γλυκοφιλούσα : Άγιον
Όρος, Λέσβος )
(Φρέαρ ζωής : )
- Σημαίνει επανόρθωσιν,
Εύπαι, εκ της ασεβείας
η προσευχή, ω οικτιρμών
άρουρα ευφορίας.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Εύπαις : )
(Άρουρα ευφορίας
οικτιρμών : )
άρουρα οικτιρμών ευφορίας
= γη εύφορη, γόνιμη
άπειρης ευσπλαχνίας, γη
που γεννάς ατελείωτη
ευσπλαχνία)
(= Προσευχή σημαίνει
άρση της ασέβειας και
επαναφορά της ευσέβειας
και της πίστεως)
- Τιμώντες «μεγαλύνομεν
σε την τιμιωτέραν
των Χερουβίμ και Σεραφείμ»
σε «την ενδοξοτέραν».
Θεοτόκε Πανάχραντε.
Ψάλλουμε στην Εκκλησία :
«Την τιμιωτέραν των Χερουβίμ
και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως
των Σεραφείμ την αδιαφθόρως
Θεόν Λόγον τεκούσαν, την
όντως Θεοτόκον, σε
μεγαλύνομεν».
275.«Σε μεγαλύνομεν», Φως, «την
τεκούσαν Θεόν Λόγον
αδιαφθόρως», Δέσποινα,
«την όντως Θεοτόκον».
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Φως άδυτον : )
(Δέσποινα : Ικαρία)
(= Σε δοξάζουμε, Παναγία,
εσένα που γέννησες τον
προαιώνιο Υιό του Θεού,
κατά τρόπο αγνό, μη
υποκείμενο εις φθορά,
εσένα την πραγματική
Μητέρα του Χριστού Θεού).
276.«Εστί το θέλειν», Δέσποινα,
«και δύνασθαι», Μαρία,
ημών οι αρχαίοι Έλληνες
έλεγον, Παναγία.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Δέσποινα : Ικαρία)
(Παναγία : )
«Εστί το θέλειν και δύνασθαι»
(= όταν υπάρχει ισχυρή
βούληση, βρίσκεται ο τρόπος
να επιτευχθεί ο στόχος».
Αρχαιοελληνική ρήσις.
Πώς ερμηνεύεται τούτο
χριστιανικώς; Σημαίνει ότι
άμα θέλουμε, μπορούμε
να ζήσουμε την εν Χριστώ
ζωή. Η δύναμις της θελήσεως
είναι ισχυρά. Από εμάς
εξαρτάται τι θα επιλέξουμε.
277.«Δεύτε», Εύπαι, «προσκυνήσωμεν
και», Ελπίς, προσπέσωμεν τω
Χριστώ τω Βασιλεί και τω
Θεώ ημών», ω Εύχος.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Εύπαις : )
(Ελπίς : Κωνσταντινούπολη)
(Ελπίς του κόσμου : )
(Ελπίς των απηλπισμένων : )
(Εύχος πάντων των μακάρων : )
Στην Εκκλησία μας ψάλλουμε :
«Δεύτε, προσκυνήσωμεν και
προσπέσωμεν Χριστώ τω
Βασιλεί και Θεώ ημών»
- Ω Προστασία φοβερά,
Πάναγνε, Θεοτόκε,
την πολιτείαν των πιστών
στήριξον, Ζωηφόρε.
Μήτερ, σώσον τα τέκνα σου.
(Φοβερά Προστασία :
Άγιον Όρος )
(Πάναγνος : )
(Θεοτόκος : )
(Ζωηφόρος : )
(= Ας είσαι, Παναγία, κοντά
στους πιστούς σε όλη τους
την ζωή)
279.Βουρνιώτισσα, «δωρήσασθαι
άφεσιν των πταισμάτων»
ημών «πρέσβευε» τω «Χριστώ
τω Θεώ», ω συ Χάρου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Βουρνιώτισσα : Τήνος)
(Χάρου : Λειψοί)
Το δωρήσασθαι εκ του ρήμ.
δωρέομαι -ούμαι = δωρίζω
Βλέπε σε. 417 «Μέγα
Λεξικόν Ρημάτων Α-Θ
Θεοδώρου Κοντέου.
Ψάλλεται στην Εκκλησία : «…
πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ των
πταισμάτων την άφεσιν
δωρήσασθαι». 21-9-2026
