Συμβαίνει τώρα
Αρχική > Αθλητικά > Χαντ-μπολ: Γιώργος Παπαδόπουλος: Όλοι μαζί προσπαθούμε να κρατήσουμε τον Εθνικό ψηλά αντάξιο του ονόματός και της ιστορίας του

Χαντ-μπολ: Γιώργος Παπαδόπουλος: Όλοι μαζί προσπαθούμε να κρατήσουμε τον Εθνικό ψηλά αντάξιο του ονόματός και της ιστορίας του

Μοίρασε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email






Ο Γιώργος Παπαδόπουλος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Εθνικού Κοζάνης στο γυναικείο χαντ-μπολ. Ήταν προπονητής σε αυτόν όταν αγωνίστηκε στην Α1 τη περίοδο 2007 έως το 10 και 2014-15. Μετά από ένα μικρό διάλειμμά 3 ετών επέστρεψε στην αγαπημένη του ομάδα και την οδηγεί και πάλι στα μεγάλα σαλόνια.

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε μας είπε ενδιαφέροντα πράγματα τα οποία μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω.

 

Ερ.: Κύριε Παπαδόπουλε πείτε μας λίγα λόγια σας.

Γ.Π.: Γεννήθηκα το 1961 στο Τριγωνικό Κοζάνης. Πρωτόπαιξα χάντμπολ στα φοιτητικά μου χρόνια στον Αμύντα Αμυνταίου και κατόπιν στον Τρίτωνα Θεσσαλονίκης με προπονητή τον Θανάση Ζάκα. Είμαι πτυχιούχος του ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης με ειδικότητα Χάντμπολ.

Σαν προπονητής ξεκίνησα με την γυναικεία ομάδα του Τρίτωνα όντας ακόμα φοιτητής και κατόπιν ανέλαβα τον Φοίβο Συκεών το 1985-86.Στη συνέχεια την περίοδο 1989-90 το παιδικό τμήμα του Εθνικού Κοζάνης. Επανήλθα σαν  προπονητής στο Φοίβο Συκεών για το διάστημα 1991-95. Το 1996 επέστρεψα οριστικά στην Κοζάνη όπου και ανέλαβα αυτή τη φορά τη γυναικεία ομάδα του Εθνικού Κοζάνης και για το διάστημα 1997-99. Μετά από ένα αρκετό χρονικό διάστημα απραξίας επανήλθα στη γυναικεία ομάδα του Εθνικού το 2006-16 έχοντας την ευθύνη όλων των τμημάτων και των τμημάτων υποδομής για αρκετά χρόνια, με την γυναικεία ομάδα και για τα διαστήματα 2007-2010 και 2014-15 να αγωνίζεται στην Α1 εθνική κατηγορία. Το 2016 μετακομίζοντας στην Αθήνα συνεργάστηκα με τον ΑΣΕ ΔΟΥΚΑ στα τμήματα υποδομής και το 2018-19 με το ΑΠΕΣ ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΙ.

Ερ.:Φέτος επιστρέψατε στον Εθνικό. Πως το αποφασίσατε;

Γ.Π.: Επέστρεψα ξανά το καλοκαίρι του 2019 στην Κοζάνη αναλαμβάνοντας εκ νέου τον Εθνικό και τα τμήματα κορασίδων, νεανίδων και γυναικών. Η  επιστροφή μου στην Κοζάνη έγινε καθαρά για προσωπικούς λόγους.

 

Ερ.:Τελικά η πιθανή άνοδος έρχεται τόσο εύκολα;

Γ.Π.: Με τα σημερινά δεδομένα η πιθανή άνοδος στην Α1 φαίνεται σχετικά εύκολη. Πέρα από αυτό όμως η ομάδα είναι σε πολύ καλό επίπεδο και αυτό  είναι απόρροια της πολύ καλής δουλειάς που γίνεται στον Εθνικό τα τελευταία χρόνια από προπονητές και παράγοντες της ομάδας.

Ερ.: Η ομάδα σας έχει πολύ μικρό Μ.Ο. ηλικίας και όμως είναι 1η   Πως τα καταφέρατε;

Γ.Π.: Είμαστε όντως μια ομάδα με πολύ μικρό Μ.Ο ηλικίας, αλλά οι μικρότερες αθλήτριές μας είναι σε αρκετά καλό επίπεδο και με αρκετή εμπειρία γιατί τα τελευταία χρόνια είναι πάντα στις πρώτες θέσεις των τελικών  των Πανελλήνιων Πρωταθλημάτων και κάποιες από αυτές στελεχώνουν τις Εθνικές Ομάδες κορασίδων και Νεανίδων όπως η Αθανασιάδου Κ., η Μουρατίδου Α. η  Γκιάτα Μ., και η Μπούκου Ε. Επίσης κάποιες από τις μεγαλύτερες όπως η Καραγιαννίδου Α., η Γκαμπούρα Μ. και η Τζήμου Α. έχουν εμπειρία και από τη συμμετοχή τους στο πρωτάθλημα της Α1.

 

Ερ.: Μαθήματα και προπονήσεις. Μπορούν να συνδυαστούν;

Γ.Π.: Μαθήματα και προπονήσεις μπορούν να συνδυαστούν  από ότι φαίνεται ,αλλά πολύ δύσκολα και με πολύ κόπο των παιδιών αλλά και των γονιών ταυτόχρονα, γιατί χωρίς τη στήριξη τους νομίζω πως δεν θα μπορούσαμε να έχουμε τα αποτελέσματα αυτά.

Ερ.: Λείπει μια ομάδα στην Α1 από τη Δυτική Μακεδονία;

Γ.Π.: Σαφώς και λείπει από τη Δ. Μακεδονία μια ομάδα στην Α1, αν αναλογιστεί κανείς τις αθλήτριες που παίζουν σε ομάδες της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας και μάλιστα κάποιες από αυτές στελεχώνουν επί πολλά χρόνια την Εθνική ομάδα των γυναικών.

 

Ερ.: Θα μπορέσει η ομάδα να σταθεί στην Α1;

Γ.Π.: Αν και το επίπεδο της Α1 Γυναικών την περίοδο αυτή βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, εν τούτοις δεν είναι εύκολο για μια επαρχιακή ομάδα σαν τον Εθνικό, που στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στις δικές του αθλήτριες, να παραμείνει και να καθιερωθεί στην κατηγορία αυτή. Θα μπορούσε αυτό να γίνει ποιο εύκολα ,αν στην ομάδα επέστρεφαν κάποιες αθλήτριές μας που παίζουν σε άλλες ομάδες, όπως Ζηνωνίδου Σ. στην Ν. Ιωνία και Στεφανίδου Ε. στην Πυλαία, αλλά και να ενισχυθεί η ομάδα  με κάποιες επιπλέον από την περιοχή μας. Όλα αυτά βέβαια ανεβάζουν το μπάτζετ ακόμα ποιο ψηλά που έτσι κι αλλιώς ήταν δύσκολο ο σύλλογος να ανταπεξέλθει στις δύσκολες αυτές εποχές.

Ερ.: Πρωταθλητισμός- επαρχία- φοιτήτριες.

Γ.Π.: Το ότι ο Εθνικός είναι μια επαρχιακή ομάδα κάνει τα πράγματα ακόμα ποιο δύσκολα στο να κάνει πρωταθλητισμό ,γιατί όλες σχεδόν οι αθλήτριες φεύγουν λόγω σπουδών. Έτσι κάποιες από αυτές ,λόγω της απόστασης, συνεχίζουν σε άλλες ομάδες, άλλες σταματάνε για κάποιο  χρονικό διάστημα την ενεργό δράση και αρκετές ακόμα εγκαταλείπουν εντελώς κάθε αθλητική δραστηριότητα. Ελάχιστες  επιστρέφουν μετά το τέλος των σπουδών τους σε ενεργή δράση.

 

Ερ.: Κάποτε η δυτική Μακεδονία είχε στα ηλικιακά δυνατές ομάδες. Βλέπε Εθνικός Αρίων, Φιλώτας, Αμύντας. Τα τελευταία χρόνια δεν γίνεται αυτό. Γιατί;

Γ.Π.: Νομίζω γενικά το Χάντμπολ σε όλη την Ελλάδα και ειδικά το γυναικείο περνάει τα τελευταία χρόνια μια κρίση, όπως όλος ο αθλητισμός βέβαια, λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης. Υπάρχουν βέβαια και πολλές άλλες αιτίες που αφορούν ποιο συγκεκριμένα το άθλημά μας. Εγώ θα σταθώ σε μια από αυτές που κατά τη γνώμη μου είναι σημαντική. Όλα αυτά χρόνια οι ομάδες αυτές στηρίζονταν πάρα πολύ στην ακούραστη και τις ποιο πολλές φορές ανιδιοτελή προσπάθεια ,που έκαναν κάποιοι άνθρωποι προπονητές κυρίως αλλά και παράγοντες που αγαπούσαν ‘παθολογικά’ το άθλημα αυτό. Δεν θέλω να αναφερθώ σε ονόματα για να μην ξεχάσω κάποιον και θα είναι άδικο. Νομίζω ότι αυτό τείνει να εξαλειφθεί στις μέρες μας ,γιατί οι περισσότεροι από εμάς έχοντας μεγαλώσει δεν μπορούμε να το κάνουμε με τον ίδιο τρόπο και κάποιοι βέβαια έχουν εγκαταλείψει την ενεργό δράση. Οι ποιο νέοι προπονητές έχουν εντελώς διαφορετική προσέγγιση στα πράγματα, πολύ πιθανόν λόγω των εντελώς διαφορετικών συνθηκών που μεγάλωσαν ,βίωσαν το άθλημα αυτό ,αλλά σίγουρα και των πολύ δύσκολων σημερινών συνθηκών που ζούμε(οικονομικών, κοινωνικών κ.λ.π).

Ερ.: Υπάρχουν ταλέντα στην Δυτική Μακεδονία;

Γ.Π.: Υπήρχαν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν πολλά ταλέντα στη Δ. Μακεδονία,  απόδειξη ότι οι εθνικές μας ομάδες στελεχώνονται από πολλές δικές μας αθλήτριες. Πρέπει όμως εμείς, οι προπονητές κυρίως, να μπορέσουμε να τους εμφυσήσουμε το όραμα και τις αξίες του αθλητισμού, έτσι ώστε δουλεύοντας πάρα πολύ να μπορέσουν να φτάσουν ψηλά.

 

 

Ερ.: Ο Εθνικός έχει πολύ καλές υποδομές. Πόσο θετικό είναι αυτό σε μια ομάδα;

Γ.Π.: Ο Εθνικός έχει όντως πολύ καλές υποδομές, το δείχνουν άλλωστε τα αποτελέσματα τα τελευταία χρόνια καθώς πάντα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις των τελικών φάσεων των Πανελλήνιων Πρωταθλημάτων όλων των ηλικιακών κατηγοριών. Αυτό είναι απόρροια από μια πολύ καλή οργάνωση και στελέχωση από προπονητές και παράγοντες του συλλόγου ,που πραγματικά αγαπάνε το άθλημα και αφιερώνουν πάρα πολύ χρόνο για τα παιδιά τους .Πολλή σημαντική είναι και η στήριξη των γονέων στην επιτυχημένη αυτή προσπάθεια. Όλοι μαζί προσπαθούμε να κρατήσουμε τον Εθνικό ψηλά αντάξιο του ονόματός του και της ιστορίας του. Είναι πάρα πολύ θετικό αυτό για την ομάδα μας,  οι πολύ καλές υποδομές της γιατί μόνο έτσι πιστεύουμε μπορούμε να έχουμε παρόν αλλά κυρίως μέλλον σαν ομάδα.

 

Ερ.: Πολλές ομάδες και σε άντρες και γυναίκες επενδύουν σε μεταγραφές και όχι υποδομές. Λάθος;

Γ.Π.: Νομίζω πως ναι είναι λάθος οι ομάδες να επενδύουν  μόνο σε μεταγραφές και να μη δίνουν βάρος στις υποδομές τους. Έχει αποδειχθεί εξ άλλου πολλές φορές στο παρελθόν σε πολλές ομάδες ανδρών και γυναικών ότι αυτή η επιλογή αργά ή γρήγορα ήταν καταστροφική. Για μας είναι μονόδρομος αλλά και γιατί η φιλοσοφία μας είναι να το κάνουμε για τα δικά μας παιδιά γι΄ αυτό έχει και μεγαλύτερη αξία.

Ερ.: Κλειστό Λευκόβρυσης. Θα βοηθήσει χαντ-μπολ και αθλητισμό γενικότερα αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί;

Γ.Π.: Κλειστό Λευκόβρυσης. Είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο όχι μόνο για την πόλη της Κοζάνης αλλά και για τον αθλητισμό όλης της περιοχής γενικότερα. Στο Χάντμπολ έχει δώσει πολύ καλή ευκαιρία και ώθηση η παρουσία των εθνικών μας ομάδων ανδρών και γυναικών με τους αγώνες που δόθηκαν σ αυτό. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε το γεγονός αυτό για τα επόμενα χρόνια επενδύοντας στη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα που απέκτησε το άθλημα λόγω της παρουσίας των εθνικών ομάδων. Από την άλλη βέβαια δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος για το πως μπορεί αυτό το αθλητικό ‘στολίδι’ να χρησιμοποιηθεί επαρκώς για τον αθλητισμό της περιοχής λόγω των δυσβάσταχτων λειτουργικών εξόδων.

 

Ερ.: Ελληνικό γυναικείο χαντ-μπολ. Παρόν μέλλον.

Γ.Π.: Για μας που είμαστε πολλά χρόνια στο χώρο του Χάντμπολ και ειδικά όσοι ασχολούμαστε με το γυναικείο Χάντμπολ, δεν μπορούμε να είμαστε ευχαριστημένοι. Το αντίθετο μάλιστα θα έλεγα. Η περίοδος που διανύουμε είναι πολύ δύσκολη. Τα πρωταθλήματα σ όλες τις κατηγορίες έχουν συρρικνωθεί  αρκετά. Οι ομάδες που συμμετέχουν σε πολλές περιπτώσεις με πολλές δυσκολίες προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Αυτό έχει και σαν αντίκτυπο το επίπεδο όλων των πρωταθλημάτων να είναι χαμηλό. Αρκετοί και μάλιστα ιστορικοί σύλλογοι έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. Το Χάντμπολ από τη φύση του είναι πολύ δυναμικό άθλημα και μπορεί και πρέπει να ανακάμψει και να φτάσει ψηλά εκεί που του ταιριάζει. Θα πρέπει όμως πιστεύω ότι είναι καιρός να δούμε και να προσεγγίσουμε τα προβλήματα που ταλανίζουν το Ελληνικό Χάντμπολ, όσοι ασχολούμαστε με το άθλημα αυτό, από την ‘κεφαλή’ και προς τα κάτω, όλοι  μαζί ενωμένοι ,έτσι ώστε με όραμα, σωστό προγραμματισμό και πολύ δουλειά από όλους μας, να δώσουμε την προοπτική που χρειάζεται να φτάσει το άθλημα του Χάντμπολ εκεί πού πρέπει και του αξίζει.

 

Μοίρασε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email

Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο [email protected]
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team