Στην προηγούμενη δημοσίευση μας, δώσαμε στοιχεία για τις αναφορές που υπάρχουν σε κάποιες εγκυκλοπαίδειες και λεξικά, για του Τυρρηνούς και την Τυρρηνία, όπου και διαπιστώσαμε ότι οι απόψεις διίστανται. Υπάρχουν αναφορές για την παρουσία τους, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ιταλία, μάλιστα η σχετική αναφορά, για την Ελλάδα, τους τοποθετεί στη Δυτική Μακεδονία, ενώ στην Ιταλία, η παρουσία τους εντοπίζεται στην Κεντρική Ιταλία. Εκεί, γίνονται γνωστοί ως Ετρούσκοι ή Τούσκοι ή Ράσσινες ή Τυρρηνοί την τελευταία όμως ονομασία μόνον χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Ελληνες για αυτούς .
Με αυτό το κείμενο, θα δώσουμε στοιχεία για τις απόψεις και τις αναφορές αρχαίων ιστορικών και φιλοσόφων, για το ίδιο θέμα, έχοντας, προηγουμένως, αναφερθεί πως είχαν γίνει γνωστοί οι Τυρρηνοί, σε διάφορες ελληνικές διαλέκτους.
Στην Αττική διάλεκτο-η οποία είναι και η πιο γνωστή, από τις αρχαίες ελληνικές διαλέκτους- αναφερόταν ως Τυρρηνοί- Turrhēnoi. Στην Ιωνική διάλεκτο-η χρήση της οποίας εντοπιζόταν, κυρίως στο κεντρικό τμήμα των παραλίων της Μικράς Ασίας( Ιωνία), ονομάζονταν Τυρσηνοί– Tursēnoi. Στη Δωρική διάλεκτο, που ανήκε και χρησιμοποιείτο από τους Δωριείς, ονομαζόταν Τυρσανοί – Tursānoi. Γενικά, θα μπορούσαμε να πούμε, ότι από πολλούς Έλληνες συγγραφείς και ερευνητές, θεωρείται ότι οι Τυρρηνοί ήταν ένα πανάρχαιο προελληνικό φύλο, εντοπιζόμενο σε διάφορες περιοχές γύρω από την ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, ιδιαίτερα στην Λήμνο, οι οποίοι μαζί με τους Λέλεγες, τους Έκτηνες, τους Κυλικράνες και κάποιους άλλους αποτελούσαν το μεσογειακό υπόστρωμα των Προελλήνων.
Ακολουθούν κάποιες από τις απόψεις μερικών αξιόλογων αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων:
ΗΡΟΔΟΤΟΣ:
Συνέδεε το όνομα, γενικά, με τους Πελασγούς και, μάλιστα, με τα μέρη της Κρεστώνιας, περιοχής της Θράκης, τους οποίους παρουσιάζει ως γείτονες των Πελασγών. Σε άλλη περίπτωση τους αναφέρει ως κατοίκους της Λυδίας, οι οποίοι λόγω λιμού αναγκάσθηκαν να μεταναστεύσουν από την Μ. Ασία στην Ιταλία, με επικεφαλής τους, τον Τυρσηνό, τον γιο του βασιλιά των Λυδών Άτυ, από τον οποίο ονομάσθηκε η νέα χώρα Τυρσηνία.
ΘΟΥΚΙΔΙΔΗΣ:
Ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι, μαζί με τους Πελασγούς, υπήρξαν συνεργάτες των πειρατών της Λήμνου και ένας από τους προ-ελληνικούς πληθυσμούς της Αττικής . Ακόμη, υποστηρίζει ότι, υπήρχαν στην Χαλκιδική πολλές πόλεις που κατοικούνται από διάφορους λαούς δίγλωσσους, που ήταν, κυρίως, απόγονοι των Πελασγών Τυρρηνών, που κάποτε ζούσαν στη Λήμνο και την Αθήνα.
ΑΙΣΧΥΛΟΣ-ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ:
Γράφουν για τη μορφή και τον ήχο της σάλπιγγας (που θεωρείται εφεύρεση των Τυρρηνών).
Ο Πολυδεύκης γράφει ότι έμοιαζε κάπως με ανάποδη σύριγγα, φτιαγμένη από χαλκό( χαλκόδετος ) και ότι ήταν ανοιχτή στο κάτω άκρο.
Ο Αισχύλος αναφέρει οτι ο τόνος της σάλπιγγας ήταν οξύς, ενώ στις Ευμενίδες την αποκαλεί τυρρηνική σάλπιγγα.
ΕΛΛΑΝΙΚΟΣ:
Ο Διονύσιος της Αλικαρνασσού, στα γραπτά του, μας πληροφοεί ότι ο Ελλάνικος υποστήριζε ότι στη γενέτειρα του, τη Λέσβο δημιουργήθηκε πόλη Τυρρηνική.
ΣΟΦΟΚΛΗΣ:
Ο Σοφοκλής προσδιόριζε τους Πελασγούς της Αργολίδας, ως Τυρρηνούς. Σε έργο του αναφέρει σχετικά: “ο γιος του πατέρα των πηγών, ο Ωκεανός, σε μεγάλο βαθμό κυβερνήτης στη γη του Άργους και των λόφων της Ήρας και των Τυρρηνών Πελασγών”
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ:
Στα Πολιτικά, σε ένα σημείο αναφέρει ότι οι ”Τυρρηνοί και οι Καρχηδόνιοι και πάντες όσοι συνδέονται δια μεταξύ των συμβάσεων ”.
ΠΛΑΤΩΝΑΣ:
Ο Πλάτωνας ισχυρίζεται στα γραφόμενα του οτι: “γνωρίζει στις τελετές και τις θυσίες που ειπώθηκαν στη Δωδώνη εισάγονται από την Ετρουρία (Τυρρηνία)”.
ΦΙΛΟΧΟΡΟΣ:
Γράφει για τους Τυρρηνούς ότι πολλοί από αυτούς που είχαν ζήσει για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην Αθήνα, σκοτώθηκαν από τους Αθηναίους, ενώ άλλοι έφυγαν και πήγαν να ζήσουν στη Λήμνο και την Ίμβρο.
ΟΜΗΡΟΣ
Ο Όμηρος μικά, έμμεσα για τους Τυρρηνούς, στην Ιλιάδα, αναφερόμενος στους Τυρρηνούς πειρατές, που είχαν απαγάγει το Διόνυσο και αυτός, για να τους τιμωρήσει τους μετέτρεψε σε δελφίνια.
Στην επόμενη δημοσίευση, θα δώσουμε στοιχεία και απόψεις άλλων ιστορικών, Ελλήνων και Λατίων, αλλά και αναφορές από την Ελληνική Μυθολογία.
Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τη σχετική εκπομπή στο Flash Tv
