Αρχική > Αρθρογραφία > Άνοιξη, άστατη, ανάστατη – Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Άνοιξη, άστατη, ανάστατη – Χρονογράφημα του Μάξιμου Κωνσταντινίδη

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

-Γεια σου Γιάννε. Χάθηκες τελευταία. Πως τα πας;

-Καλά είμαι Χάμπο. Τσιπ καλά!

-Επειδή δε σε πολυβλέπουμε…

-Μπα, είναι λόγω καιρού Χάμπο. Δεν έχω άλλο λόγο.

-Που βρέχει τόπους – τόπους κι αναπάντεχα;

-Ναι για. Κοιτάζω έξω. Λέω καλός είν’ ο καιρός, θα βγω! Λάμπει ο ήλιος!

-Έ, και γιατί δε βγαίνεις τότε;

-Θα σου πω. Βλέπω τον ήλιο να λάμπει, σκύβω να δέσω τα κορδόνια μου Χάμπο και μέχρι να σηκώσω τα μάτια, σκοτεινιά και βροχή!

-Δεν έχεις κι άδικο. Εκατό φορές τη μέρα αλλάζει ο καιρός.

-Έτσι είν” η άνοιξη Χάμπο. Άστατη κι ανάστατη.

-Έτσι ήταν πάντα Γιάννε. Έτσι δεν είναι;

-Δίκιο έχεις. Άστατη κι ανάστατη. Όλο αλλαγές.

-Δεν είν” κακό η αλλαγή!

-Όχι Χάμπο. Το αντίθετο. Κακή είν’ η ρουτίνα.

-Ναι Γιάννε. Αυτή η αλλαγή, σε φέρνει μιαν ωραία αναστάτωση, έτσι, σε ξανανιώνει. Σα να σε υπόσχεται…

-Κάτι νέο. Σα να ξαναρχίζει η ζωή απ’ την αρχή. Θες το κρύο που φεύγει, θες η μέρα που μεγαλώνει, το φως που πληθαίνει, ο ήλιος, που ό,τι και να γίνει, λάμπει τόπους – τόπους.

-Γιάννε… Πάντα ποιητής ήσουν τελικά!

-Όχι Χάμπο, αλήθεια! Έρχεται το Πάσχα, έρχεται η Ανάσταση. Έτσι είν” η άνοιξη, όλο υποσχέσεις.

-Καλες είν” οι υποσχέσεις. Και λες, που θα πάει; Θα φτιάξουν τα πράγματα.

-Έ ναι βρε Χάμπο, ας είμαστε αισιόδοξοι. Η ζωή μας βελτιούται.

-Τι λες βρε Γιάννε; Πήραμε δρόμο με το ποιητικό. Η ζωή μας βελτιούται – βελτιούται και στο τέλος κακαρούται!

-Έ βρε Χάμπο. Μια φορά μη χαλάς την ατμόσφαιρα. Είπαμε άνοιξη, αναγέννηση, υπόσχεση.

-Μεις είπαμε, αλά ποιοι είμαστε “μεις; Και τι κι αν είπαμε “μεις. Άμα δεν πουν οι άλλοι…

-Έ, τώρα με προσγειώσες ανώμαλα Χάμπο. Όχι πως έχεις άδικο…Αλλά με πας σε μια στιγμή απ’ τον ήλιο στη σκοτεινιά!

-Ναι Γιάννε. Δίκιο έχεις. Το καταλαβαίνω. Μ’ έχει πιάσει και μένα η άνοιξη. Είναι άστατη για.

-Ναι βρε Χάμπο. Στη Γκιόλια βρέχει και στον Άγιο Στεφανο…λιακάδα.

-Κοιτάω έξω και γω. Άιντε, λιακάδα είναι. Θ’ αναστησουμε, λέω. Ξανακοιτάω, συννεφιά είναι, βροχή! Λεω, μπα, δεν το βλέπω.

-Άστατη η άνοιξη, άστατος ο καιρος, ανάστατη κι η διάθεσή σου Χάμπο.

-Γιάννε, στο ξανά “πα. Τελικά είσαι μεγάλος ποιητής…

 

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team