Κάτι άλλαξε ή αλλάζει;
Οι σιωπηρές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε όλη τη χώρα για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, (σ. σ. σε ορισμένες απ’ τις οποίες δεν έλειψαν, δυστυχώς, οι συνήθεις γνωστοί- άγνωστοι κουκουλοφόροι και τα… συνήθη χημικά της αστυνομίας) μήπως δείχνει ότι κάτι άλλαξε ή αλλάζει στη χώρα;
***
Είναι νωρίς φυσικά να το πει κανείς με βεβαιότητα, αλλά ίσως είναι η πρώτη φορά μετά από χρόνια που τόσος κόσμος, αυθόρμητα και χωρίς κομματικές κινητοποιήσεις, βγήκε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί για το αδιανόητο που στοίχισε τη ζωή σε τόσους ανθρώπους.
***
Στις συγκεντρώσεις δεν συμμετείχαν απλά αλλά μπήκαν μπροστά πολλοί νέοι, κάτι ενθαρρυντικό και παρήγορο, καθώς ό,τι πρέπει ν’ αλλάξει ή να διορθωθεί, πρέπει να γίνει πρωτίστως για εκείνους, για να έχουν μια χώρα που να τους αξίζει και να τους φροντίζει. Το θέμα, βέβαια, είναι ν’ ακουστούν και να μη μείνουμε πάλι στις υποσχέσεις.
Ανάληψη ευθύνης και υπόσχεση από τους δημοσιογράφους.
Τη δική τους παρέμβαση για την τραγωδία των Τεμπών έκαναν δύο Ενώσεις Συντακτών, των Ημερήσιων εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) και του Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ), οι οποίες με ανακοίνωση που εξέδωσαν την Παρασκευή 3 Μαρτίου, αναφέρθηκαν και στις ευθύνες των δημοσιογράφων, σε ό,τι αφορά τον τρόπο άσκησης του επαγγέλματος τους.
***
Συγκεκριμένα, στην ανακοίνωση τους μεταξύ άλλων αναφέρουν και τα εξής:
«Η τραγωδία στα Τέμπη αναδεικνύει, με οδυνηρότατο τρόπο αυτή τη φορά, τα δομικά προβλήματα που μαστίζουν τα ελληνικά ΜΜΕ. Οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους δεν είχαν την κάλυψη που αναλογούσε στην σοβαρότητα του ζητήματος και τα λίγα, αλλά υπαρκτά, ρεπορτάζ δημοσιογράφων, ΜΜΕ και ερευνητικών δημοσιογραφικών ομάδων δεν αναπαρήχθησαν.
Όσο τα ΜΜΕ απομακρύνονται από την αποστολή τους να ελέγχουν την εξουσία, όσο στην ιεράρχηση των ειδήσεων κυριαρχούν κριτήρια άσχετα με την υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος, όσο οι επιχειρήσεις ΜΜΕ περιορίζονται να λειτουργούν απλώς ως επιχειρήσεις και με όρους τηλεθέασης και επισκεψιμότητας, όσο οι δημοσιογράφοι υφίστανται περιορισμούς στο να ερευνούν, τόσο θα αποδυναμώνονται οι θεσμικές εγγυήσεις για την λειτουργία του κράτους. Η στείρα αναπαραγωγή non paper, ακόμη και αυτές τις τραγικές ώρες, από μερίδα ενημερωτικών σελίδων, είναι άλλο ένα δείγμα δημοσιογραφικής στρέβλωσης.
Ο δημοσιογραφικός κλάδος αναλαμβάνει το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί. Τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ και της ΕΣΠΗΤ θεωρούν ότι διερμηνεύουν τη βούληση των δημοσιογράφων, αναλαμβάνοντας τη δέσμευση ότι τα αίτια και οι ευθύνες για αυτή την ανείπωτη φρίκη θα ερευνηθούν σε βάθος, με ψυχραιμία, επαγγελματισμό και τεκμηρίωση. Ακριβώς όπως συμβαίνει αυτές τις ώρες από την πλειονότητα των συναδέλφων, ιδιαίτερα όλων όσοι βρίσκονται στην «πρώτη γραμμή», άυπνοι, υπό δραματικές συνθήκες.»
***
Αν δεν κάνουμε λάθος, είναι η πρώτη φορά που Ενώσεις δημοσιογράφων εκδίδουν τέτοια ανακοίνωση. Το ερώτημα αν θ’ αλλάξει και η δική τους στάση σε ό,τι αφορά τον τρόπο άσκησης του επαγγέλματος τους, θα απαντηθεί και αυτό στο μέλλον. Για να δούμε, λοιπόν, τι μπορεί ν’ αλλάξει…
Θα τους μεταπείσει τώρα;
Σε θέμα που καίει εξελίσσεται αυτό της Ακρινής, για το οποίο γράψαμε αναλυτικά το περασμένο Σάββατο.
***
Οι κάτοικοι στρέφονται πλέον εναντίον όλων με σκληρή ανακοίνωση τους, κάτι λογικό και αναμενόμενο αφού η όλη ιστορία- ταλαιπωρία τους κρατάει πάνω από είκοσι χρόνια, αν λάβουμε υπόψη μας πότε ξεκίνησαν οι συζητήσεις και οι έρευνες για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον του οικισμού και την υγεία των κατοίκων του λόγω των δραστηριοτήτων της ΔΕΗ. Επιπτώσεις που αφού αξιολογήθηκαν οδήγησαν στο αίτημα για τη μετεγκατάσταση.
***
Όλο αυτό το διάστημα πέρασαν διάφορες Κυβερνήσεις που όλες λίγο πολύ έδιναν την ίδια υπόσχεση, ότι η μετεγκατάσταση θα γίνει, χωρίς όμως ποτέ να προχωρήσουν σε κάτι το ουσιαστικό και χωρίς να υπάρξει κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
***
Θέση για το θέμα αυτό έχουν ήδη πάρει πολιτικοί, κόμματα, αυτοδιοικητικές παρατάξεις, σύλλογοι αλλά και πολίτες, ζητώντας να μην καταργηθεί ο Νόμος του 2011.
***
Πάντως, σε χθεσινό ρεπορτάζ του ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ αναφέρεται πως μπορεί να πάει για κατάργηση ο Νόμος που αναφερόταν στη μετεγκατάσταση, αλλά παραμένει σε ισχύ το εναλλακτικό σχέδιο που είχε προτείνει η Κυβέρνηση. Το κρίσιμο, όμως, και ουσιώδες που δεν θα πρέπει να ξεχνάμε είναι πως αυτό το σχέδιο είχε απορριφθεί από τους κατοίκους στο δημοψήφισμα που είχαν κάνει τον περασμένο Δεκέμβριο. Αφού, λοιπόν, απορρίφθηκε τότε πώς πιστεύει η Κυβέρνηση ότι θα καταφέρει να μεταπείσει τώρα τους κατοίκους για να το δεχτούν;
