Με λύπη ενημερωθήκαμε για την απόφαση της Διοίκησης του Ηρακλή Πτολεμαΐδας, να μη συμμετέχει στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Κοζάνης. Μια Ομάδα στην οποία θήτευσα ως προπονητής για έξι συνεχόμενα χρόνια και άλλα 24 ως αντίπαλος (τα πρώτα χρόνια με τις ακαδημίες του Μακεδονικού Ερμακιάς και του Άρη Πτολεμαΐδας και τα τελευταία χρόνια με ην Ακαδημία του Βυζαντινού Αετού).
Μια πρωτοπόρα ακαδημία η οποία κάπου εκεί στο 1990 άλλαξε το μοντέλο του παιδικού ποδοσφαίρου που υπήρχε μέχρι τότε στην περιοχή μας. Ένα μοντέλο που άτυπα επέβαλε στις διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες να οργανώνουν πρόχειρα κάποια τμήματα υποδομής, τα λεγόμενα «τσικό» και μέσα απ’ αυτά να επανδρώνουν τις ανδρικές τους ομάδες. Στις ομάδες αυτές το κύριο οργανωτικό βάρος έπεφτε στη λεγόμενη μεγάλη ομάδα και με τους μικρούς ασχολούνταν μόνο όποιος περίσσευε.
Η ακαδημία του Ηρακλή Πτολεμαΐδας οργάνωσε τα παιδικά της τμήματα χωρίς ποτέ ουσιαστικά, στα χρόνια αυτά, να έχει ομάδα σε κάποια εθνική κατηγορία. Όλο το βάρος έπεφτε στα τμήματα υποδομής. Το μοντέλο αυτό, έμφαση στα τμήματα υποδομής και όχι τόσο στη μεγάλη ομάδα, ακολουθήθηκε και από άλλες ακαδημίες στα χρόνια που πέρασαν. Αν ήταν αποδοτικό ή όχι θα το κρίνει το μέλλον και η σύγκριση με το νέο τρόπο οργάνωσης των ακαδημιών.
Γίνεται πολύς λόγος τις τελευταίες μέρες για την ιστορία του ποδοσφαίρου στην ευρύτερη περιοχή της Εορδαίας. Ο Ηρακλής έγραψε ανεξίτηλα το όνομά του στην Ιστορία αυτή. Με βάση τα χρόνια λειτουργίας του περισσότερα από 2000 παιδιά της Εορδαίας, και όχι μόνο, εκπαιδεύτηκαν στις αθλητικές του εγκαταστάσεις.
Άλλα παιδιά γιατί ήθελαν να γίνουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές και άλλα γιατί αγαπούσαν να διασκεδάζουν μέσα από το ποδόσφαιρο. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για ένα μεγάλο κεφάλαιο της ποδοσφαιρικής μας Ιστορίας.
Όπως μεγάλο είναι και το κεφάλαιο της ποδοσφαιρικής Ιστορίας που έγραψαν οι ακαδημίες του Άρη Πτολεμαΐδας, της Αναγέννησης Πτολεμαΐδας, των Λεόντων Αναράχης , του Φούφα και των Πύργων για λίγο, και συνεχίζουν να γράφουν οι ακαδημίες του Βυζαντινού Αετού, του Ατρομήτου και τελευταία του Εορδαϊκού.
Η πλειονότητα των ερασιτεχνικών ομάδων της περιοχής επανδρώνονται από ποδοσφαιριστές που έχουν θητεύσει σ’ αυτές τις ακαδημίες. Χωρίς αυτές θα πρέπει να επιστρέψουμε στις αλάνες που για κάποιους είναι ευχή αλλά πρόκειται για μια εποχή που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Πρωτοπόρος ο Ηρακλής, αναμφίβολα, και πολύ μας λυπεί η απόφαση ή καλύτερα η ανάγκη της Διοίκησης του Ηρακλή να αποσύρει την ομάδα από τα ποδοσφαιρικά δρώμενα. Τα φώτα όμως δε σβήνουν τόσο εύκολα μιας και η λάμψη των τριάντα χρόνων λειτουργίας θα είναι εκεί και δεν μπορεί κανείς να τη σβήσει.
Για εμάς, ως «αντίπαλη» ακαδημία, που όλα αυτά τα χρόνια είχαμε έναν πολύ δυνατό κίνητρο, ήταν αφύπνιση, ήταν αυτό που μας έκανε να προσπαθούμε όλο και περισσότερο. Περιμέναμε πως και πως τους αγώνες με τον Ηρακλή, πανηγυρίζαμε κάθε γκολ με ξεχωριστό τρόπο μιας και η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στο νικητή.
Δεν είχε σημασία αν ο αγώνας ήταν φιλικός ή επίσημος, ήταν αγώνας με τους φίλους μας, τους συμμαθητές μας, ήταν αγώνας με τον Ηρακλή και γνωρίζαμε πολύ καλά ότι έπρεπε να φτάσουμε στα όρια των δυνατοτήτων μας για να μπορέσουμε να πετύχουμε κάτι καλό. Αυτός είναι αντίπαλος, αυτός που μπορεί να σε κάνει να πιέσεις τα όριά σου και μόνο έτσι, πιέζοντας τον εαυτό σου να ξεπεράσει τα όριά του μπορείς να έχεις προπονητικό κέρδος.
Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα η Εορδαία μας χρειάζεται όλους, πολύ περισσότερο τώρα που τα παιδιά βρίσκουν πολύ εύκολα τρόπους να γεμίσουν το χρόνο τους με πολλές ανθυγιεινές, πνευματικές και σωματικές, συνήθειες Η απουσία του Ηρακλή θα ρίξει ένα επιπλέον βάρος στις εναπομείναντες ακαδημίες, το οποίο βάρος θα πρέπει να σηκώσουν στα χρόνια που ακολουθούν.
Το σενάριο της απουσίας ακαδημιών στην περιοχή είναι καταστροφικό όπως και το σενάριο μιας μόνο ακαδημίας. Ο αντίπαλος είναι η ίδια η φύση του αθλητισμού, είναι η αφετηρία, απ’ αυτόν ξεκινάνε και σ’ αυτόν τελειώνουν όλα, χωρίς αυτόν είναι σαν να θέλεις να χειροκροτήσεις χρησιμοποιώντας μόνο το ένα σου χέρι.
Ευχόμαστε, μέχρι το Σεπτέμβριο να έχει βρεθεί λύση και η ακαδημία του Ηρακλή να συνεχίσει να πρωταγωνιστεί στα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κοζάνης και να προσφέρει στο αθλητικό γίγνεσθαι της περιοχής.
Εμείς θα συνεχίσουμε να προετοιμαζόμαστε και να δουλεύουμε κάθε μέρα σαν να πρόκειται να παίξουμε αύριο με τον Ηρακλή.
Σάκκος Αντώνης – Υπεύθυνος Ακαδημίας ποδοσφαίρου Εορδαίας «Βυζαντινός Αετός»
