Ο εορτασμός των Εθνικών επετείων του παρελθόντος στα Καϊλάρια–Πτολεμαΐδα
Οι δημοσιευόμενες παλιές φωτογραφίες, στα δημοσιεύματά μας, αποτελούν την ζωοδόχο πηγή του παρελθόντος της περιοχής μας και όχι μόνο, δίνοντας σε μας την αφορμή να αναφερθούμε, με τις λίγες γνώσεις μας πολύ ενδιαφέρον και όσο συνοπτικά μπορούμε, στα της εποχής δρώμενα για να ζωντανεύουμε, η, αν θέλετε, να ενεργοποιούμε τη μνήμη των παλιών , αλλά και να γνωρίζουν οι νέοι μας το παρελθόν των προγόνων τους, για να μιμούνται τα καλά και να αποφεύγουν δυσάρεστα, γιατί, όπως, αναφέρει η παγκόσμια θυμοσοφία των λαών, λαός που δεν γνωρίζει το παρελθών του, την Ιστορία του, είναι καταδικασμένος σε αφανισμό.
Στην Πτολεμαΐδα, από την προηγούμενη της Εθνικής επετείου, όλα, μα όλα, τα σπίτια, τα δημόσια κτίρια και τα μαγαζιά, σημαιοστολίζονταν και ο ποιο φτωχός, είχε σε περίοπτη θέση στο σπίτι του το ΕΘΝΙΚΌ μας σύμβολο, τη σημαία του.
Τη εορτάσιμη μέρα, στις 8 το πρωί, μια ομάδα Προσκόπων και Λυκόπουλων, θα έκαμνε την έπαρση της σημαίας στην κεντρική μας πλατεία, στον ιστό που είχε τοποθετήσει σε μόνιμη βάση η Δημοτική μας αρχή και με τον σαλπιγκτή της Πρόσκοπο, Γιώργο Ορφανίδη, που σήμανε το σάπισμα της προσοχής για την έπαρση της Σημαίας και ακολουθούσε το σχετικό τελετουργικό σάλπισμα της έπαρσης., που, πολλές φορές, συνέπιπτε με την κλασική βόλτα του Σαββατοκύριακου.
Εδώ πρέπει να σημειώσουμε, φίλες και φίλοι ή καλλίτερα, συμπατριώτες, Ελληνες, με την έναρξη της έπαρσης της σημαίας και μέχρι του σημείου που ακούγονταν ο ήχος της σάλπιγγας, παράλιε κάθε κίνηση και σε στάση προσοχής περίμεναν το τέλος,του ήχου της σάλπιγγας για να ξεκινήσουν την όποια πορεία τους, το ίδιο συνέβαινε και την ώρα της υποστολής της σημαίας με το ηλιοβασίλεμα. (έτσι απέδιδαν την, προς το Ιερό σύμβολο της Πατρίδας, ΤΙΜΗ οι Παλιέλληνες και όχι δια της.. πυράς , όπως ορισμένοι σημερινοί προοδευτικοί … ανθέλληνες … ), το ίδιο συνέβαινε και όταν την σάλπιγγα αντικαθιστούσε η ορχήστρα, του γνωστού μας, Γιούμπουρα, από το Εμπόριο, ή το συγκρότημα του Καριόφ και αργότερα, η φιλαρμονική του συλλόγου αποφοίτων του Γυμνασίου μας,
Μετά την έπαρση της Σημαίας, για 1-2 ώρες, η ορχήστρα και οι συνοδεύουσα αυτήν, “φρουρά” των Προσκόπων, θα περνούσε από όλους τους κεντρικούς δρόμους της πόλης παιανίζουσα εμβατήρια και θούρια, υπενθυμίζουσα έτσι τη μεγάλη ημέρα που ξημέρωσε για τον Ελληνισμό.
Μετά τη λήξη των γνωστών τελετουργικών που ήταν η παρέλαση, το σύνολο, σχεδόν, των, Εκκλησιαστικών, Πολιτικών, Στρατιωτικών, Αστυνομικών (Χωροφυλακή) αρχών και των κατοίκων κατευθύνονταν στο Δημαρχείο για να χαιρετήσει τη τη Δημοτική μας αρχή ,για τη μεγάλη μέρα του Έθνους μας, σηκώνοντας, το μικρό ποτηράκι, με το κονιάκ με την καραμελίτσα και το λουκουμάκι, που τους προσέφεραν υπάλληλοι του Δήμου , όπως φαίνεται στη φώτο Νο 1, ενώ, στο προαύλιο του Δημαρχείου ή στην κεντρική πλατεία η ορχήστρα και οι επισκέπτες το έστρωναν στο χορό,.
Στη 2η φωτογραφία, του έτους 1953 . Το σούρουπο και μετά την υποστολή της σημαίας, ο χορός μεταφέρονταν στην κεντρική πλατεία από τα σχολεία και τους συλλόγους, ενώ, οι Πρόσκοποι, άναβαν την πυρά τους και διασκέδαζαν τους παριστάμενους με διάφορα ψυχαγωγικά σκετς, που, ομολογουμένως, άρεσαν στο πυκνό ακροατήριο που τους παρακολουθούσε.
Το όλο εορταστικό τελετουργικό, τελείωνε με την εντυπωσιακή και μεγάλη λαμπαδηδρομία, από τους Προσκόπους και τους μαθητές των σχολείων στους κεντρικούς χωματόδρομους της πόλης.
Πολλές φορές, ο Δήμαρχος με τους επιτελείς του, δεξιώνονταν – από τον προσωπικό κορβανά τους- τους επισήμους σε κάποιο νυκτερινό ταβερνάκι, όπως δείχνει η φώτο μας Νο 2, του έτους 1953.
Στη φώτο μας Νο 1, ο Υπάλληλος του Δήμου , Γιάννης Σταυριανίδης (Πεζός), στο καθήκον, με το δίσκο και το μπουκάλι με το κονιάκ, ενώ, πολιτικές, στρατιωτικές αρχές και λαός, χορεύει, υπό τους ήχους της τοπικής ορχήστρας του, Κατηκιώτη (Καριόφ).
Στη φώτο μας Νο 2, ο Δήμαρχος, Χατζηευστρατίου Βασίλης, δίνει το σύνθημα έναρξης του χορού και τον ακολουθούν, ο αστυνομικός, Σάββας Μαυροματίδης, ο προϊστάμενος καθαριότητας –φωτισμού και όλες οι υπόλοιπες, τεχνικές και μη, αρμοδιότητες του Δήμου της εποχής και ακολουθούν πολλοί άλλοι που απαρνήθηκε να τους συλλάβει ο φωτογραφικός φακός της εποχής.
Φώτο Νο 3. Πτολεμαΐδα 2007. Από το τελετουργικό της επιμνημόσυνης Δέησης στη μνήμη των γενναίων Αγωνιστών-Ελευθερωτών της Πατρίδας το 1821.
